Definicja i istota Public Relations

5/5 - (3 votes)

W dzisiejszych czasach działania przedsiębiorstw nastawione są na pozyskiwanie społecznego poparcia, gdyż nieosiągalny jest sukces, bez akceptacji lokalnej społeczności. Obecnie istniejące środki kontaktu i tradycyjnej reklamy nie są wystarczające na rozpowszechnianie rzetelnej i prawdziwej informacji o firmie. Do realizacji powyższych działań służy właśnie public relations (PR)[1].

Definicji Public Relations są setki. Autorzy prześcigają się w udoskonalaniu sformułowań, sprecyzowaniu istoty działań PR. Tak naprawdę, to najcelniejsze definicje są dwie: „O dobrych uczynkach nie zapominaj”-Biblia, list do Hebrajczyków i „Najpierw znieś jajko, a potem gdacz” Mack Palmer .

W tych definicjach zawiera się wszystko; działania PR, narzędzia, cele. Istota tych działań pozostaje taka sama w przypadku firmy, instytucji, osoby, partii politycznej czy rządu. Prześcigając się w konstruowaniu coraz trafniejszych, precyzyjniejszych czy subtelniejszych definicji pamiętajmy o ironicznym podsumowaniu takich działań, dokonanym przez Roberta Heilbronera: „Public Relations to zawodowa solidarność setek tysięcy specjalistów złączonych wspólną profesją, a których wspólny program polega na ustaleniu czym w istocie jest ich zawód”[2].

Międzynarodowe Stowarzyszenie Public Relations (IPRA) uważa zaś, że: PR jest funkcją zarządzania o ciągłym i planowanym charakterze, dzięki której organizacja pozyskuje i podtrzymuje zrozumienie, sympatię i poparcie tych, którymi jest zainteresowana obecnie lub może być zainteresowana w przyszłości-poprzez badanie ich opinii o organizacji, w celu maksymalnego dostosowania do nich swoich celów i swojej działalności, aby osiągnąć-poprzez planowe, szerokie rozpowszechnianie informacji-lepszą współpracę ze społeczeństwem oraz skuteczniej realizować swoje interesy[3].

A. Sznajder definiuje natomiast Public Relations jako planowanie i ciągłe wysiłki mające na celu stworzenie i utrzymanie wzajemnego zrozumienia między daną organizacją a społeczeństwem. Chodzi w tym wypadku nie o promowanie sprzedaży konkretnego produktu, lecz o tworzenie zaufania do przedsiębiorstwa jako całości, co w konsekwencji ma oczywiście przyczynić się do wzrostu popytu na towary firmy i do zwiększenia sprzedaży[4].

Wskazane w definicji „wysiłki” interpretowane są najczęściej jako oddziaływanie organizacji na otoczenie, polegające na przekazywaniu temu otoczeniu informacji w różnej postaci (dźwięku, obrazu itp.), uwzględniając przy ich przygotowywaniu informacje przekazywane przez otoczenie przedsiębiorstwu (tzw. oddziaływanie zwrotne)[5].

Głównym celem Public Relations jest więc przyciąganie uwagi i wzbudzanie pozytywnego zainteresowania firmą a także promowanie produktu, zdobycie przychylności pracowników oraz kreowanie nastawień społeczności[6].

Zgodnie z przedstawionymi definicjami, działania Public Relations mają na celu promowanie i umacnianie image’u firmy i jej asortymentu. Opierają się na podtrzymaniu dobrych kontaktów z prasą, nadawaniu rozgłosu produktowi, budowaniu zainteresowania produktem oraz wspieraniu wprowadzonych nowych produktów.

Jedna z najbardziej popularnych definicji Public Relations traktuje powyższe zagadnienia jako funkcję zarządzania, która określa postawy społeczne, łączy politykę oraz postępowanie organizacji z szeroko pojętym interesem społecznym, planuje oraz wykonuje działania w ten sposób, aby osiągnąć społeczne zrozumienie i akceptację.

Rozwinięciem tej definicji jest zaproponowana przez Profesora Johna Marstona, formuła RACE (Research-Action-Communication-Evaluation), mówiąca o czterech fazach pełnego procesu PR.

W tłumaczeniu na język polski skrót RACE, oznacza: (1) badanie, (2) działanie, (3) komunikowanie, (4) ocena. W świetle powyższych definicji można określić następujące sfery zadaniowe Public Relations:

  • troska o dobrą reputacje firmy. Gdy jest ona zła należy ją poprawiać, natomiast gdy jest dobra-umacniać;
  • rozpowszechnienie kompleksowych informacji o danym podmiocie rynkowym;
  • podtrzymanie dobrych relacji z akcjonariuszami, bankami, dziennikarzami, organizacjami społecznymi, władzami lokalnymi oraz pracownikami firmy i jej kierownictwem;
  • organizowanie formowych imprez promocyjnych, “dni otwartych”, konferencji prasowych oraz przyjmowanie na odczytach lub wykładach wybitnych gości, ze swiata nauki, sportu, kultury biznesu i innych dziedzin[7].

Istnieje tendencja do włączania Public Relations do zakresu działań marketingu. Porównanie oficjalnych definicji powinno wyjaśnić to nieporozumienie. The Chartered Institute of Marketing określa swoją dziedzinę jako proces, zajmujący się identyfikowaniem, przewidywaniem i zaspokajaniem wymagań klientów w sposób wzmacniający rentowność. Instytut Public Relations definiuje Public Relations jako: planowanie i nieustanne dążenie do stworzenia dobrej reputacji firmy i zrozumienia między instytucją i jej odbiorcami. Porównanie tych dwóch definicji jasno pokazuje, że choć obie dyscypliny mają pewne cechy wspólne, to zakres działań Public Relations jest znacznie szerszy niż marketingu. Rzecznicy marketingu przypisują mu szerokie pole działania, ale nie twierdzą, że obejmuje on: wewnętrzne kontakty z pracownikami, kontakty ze społecznościami lokalnymi, zarządzanie w sytuacjach kryzysowych, odpowiedzialność przedsiębiorstwa za sprawy społeczne, zajmowanie się sprawami ochrony środowiska oraz ogólne zaangażowanie w strategię przedsiębiorstwa i planowanie. A przecież, jeśli Public Relations ma mieć istotny wpływ na efektywność przedsiębiorstwa, dział PR powinien prowadzić wszystkie te działania[8].

Zakres działań przedsiębiorstwa w sferze Public Relations jest związany pośrednio z działalnością w dziedzinie sprzedaży produktów. Podstawowym założeniem tych działań nie jest bowiem prezentowanie konsumentowi produktu lub jego marki, lecz całej działalności przedsiębiorstwa i wszystkich jego funkcji w procesie zaspokajania potrzeb społecznych. Zadania w zakresie Public Relations nie mogą wiec dotyczyć wzrostu sprzedaży, lecz poprawy stosunków z otoczeniem i wzrostu jego zaufania do działalności przedsiębiorstwa.

Efekty działań Public Relations nie dają się łatwo mierzyć. Nie można oczekiwać od Public Relations bezpośredniej pomocy w sprzedaży produktu i poprawie wyników ekonomicznych w krótkim okresie czasu. Można natomiast tego oczekiwać w rezultacie poprawy stosunków z otoczeniem, które wywiera wpływ na działalność i wyniki przedsiębiorstwa. Działania w sferze Public Relations przyczyniają się więc jedynie w sposób pośredni do wspierania procesów sprzedaży produktów na rynku.

Public Relations jest zespołem działań przygotowanych i celowo zorganizowanych. Jest to działalność długofalowa o powtarzających się cyklach, a nie działalność przypadkowa. Działania w sferze Public Relations oddziaływują nie na pojedyncze jednostki, lecz na grupy ludzi (konsumentów, dostawców, odbiorców, pośredników, przedsiębiorstwa współdziałające przy organizowaniu sprzedaży, instytucje nadzorujące działalność przedsiębiorstwa itp.)

Przy programowaniu działań wchodzących w zakres Public Relations należy znać trzy podstawowe czynniki:

  1. Przedsiębiorstwo oraz grupy ludzi, na które chce się oddziaływać;
  2. Rodzaj i sposób funkcjonowania środków oddziaływania na opinię publiczną;
  3. Zasady doboru i stosowania technik informacyjnych[9].

Public Relations, to kształtowanie wizerunku za pomocą dwóch głównych grup elementów: wizualnych i niewizualnych. W pierwszej grupie znajduje się: logo, barwy firmy, wystrój wewnętrzny przedsiębiorstwa, natomiast w grupie elementów niewizualnych istotne znaczenie posiadają: kontakty osobiste, procedury obsługi klientów oraz opinie klientów.

Public Relations pozwala uzyskać firmie korzyści nazywane wymiernymi oraz niewymiernymi. Zostały one przedstawione na schemacie 4.

Schemat 4 Schemat efektów Public Relations (ZARP)

Źródło: D. Tworzydło, G. Wróbel, Promocja sztuka komunikacji, Grupa Inwestor sp. z o.o. Rzeszów 1999, s. 91.

Do najważniejszych niewymiernych efektów PR zaliczamy wzbudzenie zainteresowania i pozytywnej postawy klientów wobec przedsiębiorstwa i asortymentu produktów jaki proponuje, co w dalszej kolejności pozwala  na ich akceptację. Pobudzenie klientów do myślenia o firmie, lub przyczynienie się do kojarzenia produktu z danym podmiotem, jest już bardzo znaczącym sukcesem.

Działania informujące o kondycji podmiotu gospodarczego, jego zamierzeniach, planach strategicznych oraz dotychczasowych efektach działań wpływają na poprawę wizerunku, a w efekcie na realizację wymiernych celów do których zaliczamy: wzrost wolumenu, rozwój posiadanej sieci dystrybucji sprzedaży produktów, zwiększenie udziału w rynku, itp[10].

Public Relations jest dziedziną wiedzy, którą czeka gwałtowny rozwój w przyszłości, gdyż jest nieodzowna tam, gdzie następuje kształtowanie określonego wizerunku i wpływanie na duże zbiorowości ludzi. Inwestycja ta nie przynosi natychmiastowych zysków, nie służy bezpośrednio zwiększaniu sprzedaży i poprawie wyników ekonomicznych w krótkim okresie. Działania z zakresu PR pośrednio przyczyniają się do podwyższenia obrotów firmy, ale poprzez poprawę stosunków z otoczeniem[11].

Rosnąca rola Public Relations wynika z postępującej prywatyzacji i komercjalizacji przedsiębiorstw. Zmusza to przedsiębiorstwa użyteczności publicznej do sięgania po narzędzia zarządzania marketingowego, w tym również wprowadzania i rozwijania Public Relations. Można postawić tezę, że na niektórych rynkach nasycenie tradycyjną formą reklamy powoduje spadek jej efektywności i szczególnie wśród dużych przedsiębiorstw rośnie znaczenie Public Relations[12].

Tak więc za istotę Public Relations uważa się działalność, która służy kreowaniu pozytywnego wizerunku oraz budowaniu więzi z otoczeniem. Jej zasadniczym celem jest pozyskanie akceptacji oraz życzliwości wobec poczynań organizacji, jak też tworzenie a następnie utrzymanie korzystnych warunków jej funkcjonowania. Działania z tego zakresu służą wytworzeniu właściwego klimatu, który sprzyjałby rozwojowi i tym samym wzmacnianiu pozycji rynkowej przedsiębiorstw. Public Relations to działalność, która zmierza do przekonania szeroko pojętego otoczenia, że organizacja postępuje zgodnie z jego interesem, a zatem jest społecznie użyteczna. Public Relations poprzez bezpośredni wpływ na sposób zarządzania pilnuje, aby przedsiębiorstwo uwzględniało w swojej polityce potrzeby społeczne, a także by angażowało się w rozwiązywanie problemów z tego zakresu. Tak rozumiane Public Relations polega więc na budowaniu konsensusu społecznego[13].

[1] D. Tworzydło, G. Wróbel, dz. cyt, s. 87.

[2] studiumpr.pl/public_relations/istota_pr.html

[3] S. Cutlip, A. Center: Effective Public Relations, Englewood Cliffs, 1978, s. 15.

[4] A. Sznajder, Sztuka promocji czyli jak najlepiej zaprezentować siebie i swoją firmę, Business Press Ltd, Warszawa 1993, s. 123.

[5] W. Budzyński, Public relations-zarządzanie reputacją firmy, POLTEXT, Warszawa 1998, s. 11.

[6] A. Kadragic, P. Czarnowski, Public relations, czyli promocja reputacji, Businessman Book, Warszawa 1997, s. 14.

[7] D. Tworzydło, G. Wróbel, dz. cyt., s. 89.

[8] S. Black, Public relations, Mack Print, Kraków 2001, s. 43.

[9] L. Garbarski, I. Rutkowski, W. Wrzosek, dz. cyt., s.496.

[10] D. Tworzydło, G. Wróbel, dz. cyt., s. 92.

[11] studenci.pl/zarzadzanie/market/market_2.htm

[12] gazetasamorzadu.infor.pl/2001/18.01-088/public.html

[13] B. Rozwadowska, Public Relations, Studio EMKA, Warszawa 2002, s. 15.

Image jako element marketingu

5/5 - (3 votes)

podrozdział dobrej pracy licencjackiej

Jednym z istotnych celów marketingowych przedsiębiorstwa jest często, obok takich efektów jak wzrost sprzedaży i zwiększenie udziału w rynku, uzyskanie pożądanego wizerunku firmy, czyli obrazu lub wyobrażenia o niej w otoczeniu, w jakim działa[1]. Mianem wizerunku firmy określa się jej obraz w oczach opinii publicznej, a w szczególności w oczach odbiorców jej towarów lub usług. Wpływ na ów wizerunek ma jakość produktów, sposób ich marketingu przy użyciu reklamy, Public Relations czy poczty, stosunki firmy z jej sąsiadami (ludźmi mieszkającymi w jej okolicy, a także miejscowymi organizacjami i władzami), poczynania firmy w skali krajowej lub nawet międzynarodowej, jeśli firma działa w więcej niż jednym kraju, a także ideologia narodowa w kraju, na terenie którego firma działa.

Wszystkie te czynniki mogą kształtować wizerunek firmy czyli jej image. Na niektóre z nich firma nie ma jednak wpływu, ale większość z nich zależy od jej działań[2].

Mówiąc o „wizerunku” firmy należy pamiętać również o „wiarygodności” ponieważ między tymi terminami istnieją wzajemne relacje. Wiarygodność to stopień zaufania, jakim darzą firmę poszczególne podmioty zainteresowane jej działalnością. Wiarygodność może być bowiem wysoka lub niska. J. Kouzes i B. Posner wiążą to pojęcie z uczciwością, najważniejszym atrybutem wiarygodności[3]. Błędem autorów tej koncepcji jest jednak rozpatrywanie jedynie pozytywnego aspektu wiarygodności w ujęciu statycznym, bez możliwości jej stopniowania. Można wiec stwierdzić, że wiarygodność nie jest synonimem wizerunku, ale stanowi jego szczególnie istotny element.

Z wiarygodnością związana jest reputacja. Terminem tym określa się „ogólną opinię, sławę, rozgłos, dobre imię”[4]. Firma może mieć dobrą lub złą reputację, co wskazuje na fakt, że termin ten może być stopniowany w sposób analogiczny do wiarygodności.

Dla firmy image jest ważnym zasobem, jest to przecież opinia konsumentów o całej jej działalności. Wypracowanie marki trwa dość długo, często dziesiątki lat, ale uzyskane dzięki niej efekty trudno przeceniać. Przykładem takich marek są: Coca-Cola, Pepsi-Cola, Mercedes, Honda, Sony i wiele innych. Są to marki globalne, pozytywnie kojarzone w wielu krajach świata z identycznymi produktami, charakteryzującymi się wysoką jakością , niezawodnością, nowoczesnością itd.

Praktycznie tylko firmy „markowe”, które zdobyły doskonałą opinię u swoich konsumentów w Europie i Ameryce, odnoszą sukcesy w Japonii. O ile większość firm nie umie wejść na ten rynek, blokowana skomplikowanym systemem dystrybucji, oporną biurokracją i dziesiątkami niewidzialnych barier i ograniczeń o tyle najlepsze niemieckie , angielskie i amerykańskie firmy (IBM, Xerox, Mercedes, Braun, BMW) nie mają tych kłopotów. Potęga ich marki jest tym zasobem, który otwiera rynek[5].

Image-subiektywne wyobrażenie na temat marki czy przedsiębiorstwa nie musi się pokrywać z obiektywną rzeczywistością. Funkcje wyobrażenia można przedstawić następująco:

  • jest nośnikiem charakteru produktu i stanowi czynnik wpływający na decyzje wyboru marki przez nabywców,
  • stanowi dla konsumentów i użytkowników produktów, obok realnych korzyści, korzyści dodatkowe, np. jako atuty związane z oznaką prestiżu,
  • pozwala dokonywać zróżnicowania produktów, marek i przedsiębiorstw, sprzyja ich indywidualizacji, tworzeniu tożsamości i „osobowości” firm,
  • przyczynia się do tworzenia zaufania do firmy[6].

Z punktu widzenia polskich przedsiębiorców tworzenie właściwego obrazu ich firm i produktów jest ważne, szczególnie, gdy powstają nowe przedsiębiorstwa (jedne się łączą, inne dzielą). Przedsiębiorstwa zmieniają zakres działania, wprowadzają do swojego asortymentu nowe produkty[7].

Można wyróżnić trzy rodzaje wyobrażenia:

  1. image branży, czyli wyobrażenie o całej grupie dóbr,
  2. image marki, wiążące się z określona marką lub grupą produktów,
  3. image przedsiębiorstwa.

Często image marki ściśle wiąże się z wyobrażeniem o firmie, gdy znak towarowy jest identyfikowany z producentem. Szczególnie jest to widoczne w branży inwestycyjnej oraz jeszcze bardziej w odniesieniu do sfery usług. W tym ostatnim wypadku bowiem nie da się zwykle oddzielić produktów-usług od ich wytwórców, więc image firmy pokrywa się z wyobrażeniem o świadczonych przez nie usługach. Natomiast wówczas, gdy firma dysponuje bardzo zróżnicowanym asortymentem towarowym i wytwarza produkty sprzedawane pod różnymi markami, wyobrażenie o tych markach może być zróżnicowane i oddzielone od image firmy. Na to subiektywne wyobrażenie ludzi o firmie i jej produktach wpływają oczywiście różne czynniki, a mianowicie:

  • właściwości produktu-rodzaj dobra, jakość,
  • dodatkowe cechy produktu- np. brzmienie marki (mogące mieć pozytywne lub negatywne wartości emocjonalne), właściwy kolor,
  • cena produktu oraz obsługa techniczna; wyższa cena prestiżowa może sugerować nabywcy i użytkownikowi towaru dodatkowe korzyści związane z tym produktem; taka cena sprzyja tworzeniu ekskluzywności towaru i rozwijaniu tzw. drogich marek,
  • promocja towaru i firmy w różnych jej formach oraz różnych środkach masowego przekazu,
  • liderzy opinii, którzy sprzyjają tworzeniu pozytywnego image firmy lub też wpływają na jego pogorszenie.

Tworzenie korzystnego image firmy jest istotną funkcją promocji, o czym świadczą duże pieniądze przeznaczane na ten cel przez wiele przedsiębiorstw[8]. Przedsiębiorstwa działające w skali międzynarodowej dążą do tego, aby stopień znajomości ich marek był możliwie jak największy na dużej liczbie rynków. Starają się o to m.in. za pomocą różnych form promocji, aby ich marki stały się markami światowymi czy też globalnymi i by wyobrażenie o nich było pozytywne wśród jak największej liczby nabywców. Nie wszystkim się to jednak udaje, lecz wiele firm osiągnęło na tym polu znaczne sukcesy. Świadczą o tym badania, jakie wśród 10.000 konsumentów w 14 krajach w odniesieniu do 6 tys. marek przeprowadziła amerykańska firma konsultingowa Landor Associates. Chodziło w nim o ustalenie tych firm, których marki są powszechnie znane, kojarzą się z dobrą jakością produktów, mają korzystne image. W wyniku analizy zostały stworzone 2 listy przedsiębiorstw/marek o najsilniejszym i najkorzystniejszym image wśród nabywców w Europie i na świecie.

Tabela 1 Firmy/ marki o najkorzystniejszym image’u

  W Europie Na świecie
1. Coca-Cola Coca-Cola
2. Sony Sony
3. Mercedes Benz Mercedes Benz
4. BMW Kodak
5. Philips Disney
6. Volkswagen Nestle
7. Adidas Toyota
8. Kodak Mc Donald’s
9. Nissan IBM
10. Porsche Pepsi Cola

 

Źródło: A. Sznajder, Sztuka promocji czyli jak najlepiej zaprezentować siebie i swoją firmę, Business Press, Warszawa 1993, s. 176.

 Jak widać, wyniki tych badań nie są niespodzianką, są to firmy/marki znane i silnie promowane od wielu lat.

O znaczeniu wytworzonego image formy i produktu/marki świadczą rozwijające się od pewnego czasu przedsięwzięcia, polegające na transferze image. Polega to na oznakowaniu określoną marką, która zdobyła już pozytywne wyobrażenie wśród pewnej grupy nabywców, innych produktów o innym przeznaczeniu, wytworzonych nawet przez inne przedsiębiorstwo. Chodzi w takim wypadku o „przerzucenie” image marki produktu na inny towar i możliwość pozyskania tej samej grupy nabywców, mających pozytywne wyobrażenie o tej marce. Udostępnienie swojej marki innej firmie odbywa się na zasadzie licencji, uprawniającej na określonych warunkach do jej wykorzystywania[9].

Aby móc skutecznie wykorzystać image firmy czy marki produktu, trzeba umieć przeprowadzić badania tego wyobrażenia wśród nabywców. Najbardziej powszechnym sposobem takiej analizy jest wykorzystanie metody tzw. profili semantycznych. Polega ona na tym, że wśród grupy osób, których wyobrażenie o firmie chce się zbadać, przeprowadza się badanie ankietowe. Jego istotą jest przedstawienie tym osobom kilku lub kilkunastu par przeciwstawnych cech, z zadaniem określenia z którą z tych cech i z jaką intensywnością kojarzy im się badana firma. W wyniku badania powstaje tzw. profil semantyczny.

Tego typu sposób analizowania image firmy pozwala ustalić stan faktyczny i porównać z idealnym, pożądanym wyobrażeniem przedsiębiorstwa o samym sobie oraz z image firm konkurencyjnych. Znając to wyobrażenie, przedsiębiorstwo może właściwie dobierać działania promocyjne i inne przedsięwzięcia marketingowe[10].

Z zagadnieniem kreowania wyobrażenia o firmie wiąże się sprawa tworzenia kompleksowego systemu wizualnej identyfikacji przedsiębiorstwa. Chodzi tu o zapewnienie możliwości szybkiego rozpoznawania firmy i kojarzenia jej przez ludzi. Polega to na wykorzystywaniu takich elementów, jak:

  • znak firmy (logo),
  • kolorystyka charakterystyczna dla firmy,
  • wszelkie druki firmowe-wizytówki pracowników, listowniki, koperty, standardowe dokumenty itp.,
  • środki transportu,
  • architektura-budynek i wnętrze przedsiębiorstwa,
  • ubiory pracowników firmy.

Wszystkie te elementy mogą stanowić konstanse promocyjne firmy[11].

W Polsce, jednym z pierwszych przedsiębiorstw, które stworzyło system kompleksowej wizualnej identyfikacji były PLL LOT. Powstał pewien jednolity styl: znak firmy, stałe kolory: niebieski i biały, jednakowy wygląd zewnętrzny samolotów, autobusów dowożących pasażerów na lotnisko, jednolite stroje stewardess oraz jednakowe rozwiązania graficzne biletów lotniczych.

Obecnie, w warunkach rosnącej w wielu dziedzinach konkurencji i powstawania nowych firm, próbują one poszukiwać własnego stylu wizualnego, aby także w ten sposób wyróżnić się spośród przedsiębiorstw konkurencyjnych.[12].

Dla tworzenia właściwego image firmy i jej otoczenia powinno się wykorzystywać wszystkie 4 grupy narzędzi marketingowych, czyli:

  • produkt i asortyment towarowy przedsiębiorstwa,
  • ceny,
  • kanały dystrybucji,
  • promocję.

Każdy produkt składa się z następujących elementów:

  • cechy materialne,
  • znak towarowy (marka),
  • opakowanie,

oraz wymaga takich działań producenta jak:

  • obsługa przy- i posprzedażna,
  • zapewnienie atrakcyjnych dla nabywców warunków gwarancji.

Wszystkie części składowe produktu kształtują wyobrażenie o nim wśród nabywców. Dlatego przedsiębiorstwa starają się dokonywać zróżnicowania swych produktów, czyli zapewnienia im cech odróżniających je od dóbr konkurencyjnych[13].

Budowanie wizerunku firmy jest zagadnieniem niezwykle istotnym, ale jednocześnie niezmiernie trudnym, wymagającym nie tylko rozeznania autentycznych potrzeb społecznych, ale ich kreowania poprzez propagowanie idei wyprzedzających chwilowe społeczne zapotrzebowanie. Ta odpowiedź społeczna, mająca swój wydźwięk w „misji firmy” i jej „kulturze organizacji” zostanie jednak prędzej czy później przez konsumentów dostrzeżona. Ci ostatni, wybierając bowiem produkt, koncentrują się nie tylko na jego jakości i cenie, ale także chcą poprzez akt kupna wchodzić w relacje z producentem etycznym, wiarygodnym, reprezentującym podobne wartości i upodobania, a wiec wartym ich poparcia[14].

Wylansowanie własnego, odmiennego wizerunku to jeszcze nie wszystko. Należy dołożyć wszelkich starań aby obraz firmy był widziany w pozytywnym świetle i aby się utrzymał. Pomocne w tym mogą okazać się poniższe zasady.

  1. Komunikowanie się z otoczeniem rozpoczynaj jak najwcześniej.
  2. Zanim zaplanujesz kampanię, przeprowadź badania rynku.
  3. Zaangażuj najwyższe władze firmy.
  4. Ustal czytelne, konkretne i realne cele.
  5. Skieruj kampanię do konkretnej grupy odbiorców.
  6. Bądź wiarygodny, zdecydowany, konserwatywny i angażuj odbiorców.
  7. Stwórz elastyczny, rozpoznawalny i poważny styl.
  8. Daj odbiorcom szansę na zaangażowanie.
  9. „Sprzedaj” kampanię całej załodze.
  10. Mierz rezultaty kampanii[15].

Właściwy wizerunek korzystnie wpływa na jakość relacji z otoczeniem przyczyniając się tym samym do ogólnego wzrostu zaufania do przedsiębiorstwa. Z marketingowego punktu widzenia daje on możliwość pozycjonowania produktów, pozwala różnicować je oraz sprzyja ich indywidualizacji[16].

Posiadanie pozytywnego wizerunku w świadomości publiczności pozwala nie tylko przetrwać firmie w ewentualnej sytuacji kryzysowej, ale także utrwalić wszystkie pozytywne jego aspekty. Właściwy wizerunek jest wartością samą w sobie, dlatego tak bardzo podatną na wszelkie wydarzenia, które mogą się przyczynić do jego dewaluacji[17].


[1] K. Huber, Image czyli jak być gwiazdą na rynku, Business Press Ltd., Warszawa 1994, s. 3.

[2] T. Goban-Klas, dz. cyt., s. 67.

[3] J. Kouzes, B. Posner, Wiarygodność, CKL, Skierniewice 1997, s. 60.

[4] Mały słownik języka polskiego, PWN, Warszawa 1974, s. 936.

[5] K. Obłój, Strategia sukcesu firmy, PWE, Warszawa 1995, s. 91.

[6] A. Sznajder, dz. cyt., s. 174.

[7] K. Huber, dz. cyt., s. 3

[8] A. Sznajder, dz. cyt., s. 175

[9] Tamże, s. 175-176.

[10] A. Sznajder , Promocja i jej formy jako element marketingu, MSM, Warszawa 1995, s. 99-100.

[11] A Sznajder, Sztuka promocji… dz. cyt., s. 177.

[12] A. Sznajder, Promocja… dz. cyt., s. 101.

[13] K. Huber, dz. cyt., s. 8-9.

[14] J. Świda, D. Tworzydło, Public relations, WSIiZ, Rzeszów 2003, s. 64.

[15] A. Sznajder, Sztuka promocji … dz. cyt., s. 178

[16] B. Rozwadowska, dz. cyt., s. 54-55.

[17] J. Świda, D. Tworzydło, dz. cyt., s. 16.

Poznawanie i wykorzystywanie wiedzy technicznej

5/5 - (4 votes)

Język „naukowy” w marketingu używany jest jako broń do walki o zwycięstwo pro­duktu, ale musi to zawsze być język czytelny dla ogółu. Ważne jest nie tylko to co mówimy, ale też i jak to wyrażamy. Dobry handlowiec przekazywaną informację wzbogaca odpowiednią formą prezentacji swojej osoby. Dobry handlowiec ofertę przekazuje z entuzjazmem, czego przejawem jest odpowiedni ton głosu wzbogacony uśmiechem i życzliwym spojrzeniem. Potrafi bowiem zawsze widzieć siebie w roli klienta. Komunikacja słowna (werbalna) zawiera fakty, liczby, dane. Należy pamiętać, że poza komunikacją werbalną bardzo ważny w rozmowie z klientem jest kontakt z pominięciem słów.

Komunikacja niewerbalna to pokazywanie uczuć, emocji. Ważną rolę odgrywa tu także strój, maniery, postawa ciała, głos, tempo mówienia, głośność wypowiedzi, kontakt wzrokowy, a także odległość między osobami rozmawiającymi ze sobą (nie mniejsza niż 40 cm). Gesty, mimika i spojrzenie składające się na język ciała pomagają w ocenie wiarygodności. Jeżeli pokrywają się ze słowami, odbieramy to jako przejaw szczerości, jeżeli nie – wyczuwamy fałsz.

Poznawanie i wykorzystywanie wiedzy technicznej w marketingu pozwala na lepsze zrozumienie potrzeb i oczekiwań klientów, a także na bardziej skuteczne i efektywne działanie marketingowe.

Niektóre przykłady wykorzystania wiedzy technicznej w marketingu to:

  • Analiza danych: pozyskiwanie i analiza danych demograficznych, zachowań zakupowych czy preferencji konsumentów pozwala na lepsze zrozumienie potrzeb i oczekiwań klientów oraz na dostosowanie strategii marketingowej do ich indywidualnych potrzeb.
  • Technologie personalizacji: wykorzystywanie narzędzi personalizacji, takich jak algorytmy czy sztuczna inteligencja, pozwala na dostosowanie treści marketingowych do indywidualnych potrzeb i preferencji klientów.
  • Marketing automatyczny: wykorzystanie narzędzi automatyzacji pozwala na bardziej efektywne zarządzanie działaniami marketingowymi, takimi jak e-mailing czy kampanie reklamowe.
  • Automatyzacja przetwarzania danych: wykorzystanie narzędzi automatyzacji pozwala na efektywniejsze przetwarzanie i analizę danych, co umożliwia szybsze podejmowanie decyzji i skuteczniejsze działanie marketingowe.

Ważne jest aby stale monitorować rozwój technologii i wykorzystywać nowe narzędzia i metody w marketingu, pozwala to na skuteczniejsze i bardziej efektywne działanie.

Sprzedaż osobista

5/5 - (4 votes)

Jest to pojęcie utożsamiane ze sprzedażą bezpośrednią. Zachodzi wówczas, gdy procesowi prezentacji towarzyszy werbalny komentarz. Funkcje tej promocji tj. informacyjna, perswazyjna i wizerunkowa mają:

  • pomóc w podjęciu decyzji
  • utwierdzić wahających się
  • przekonać do zmiany poglądów tych, którzy podjęli niekorzystną dla nas decyzję wcześniej

Największe znaczenie ma proces wzajemnego komunikowania się47. W tego typu promocji najważniejsza staje się osoba prezentera i jej język, który musi umiejętnie dostosować do potencjalnego klienta. Pierwszą osobą w placówce edukacyjnej, u której te umiejętności są niezbędne, jest jej dyrektor. Kolejnymi są oczywiście pracownicy faktycznie identyfikujący się z ze szkołą oraz osoby z działu promocji, o ile takowy istnieje.

  • Sprzedaż osobista zachodzi etapowo:
  • określenie szkół i grup uczniów, którzy mogą być zainteresowani
  • rozmowa wstępna w celu rozpoznania szczególnych cech
  • prezentacja oferty
  • wręczanie materiałów informacyjnych
  • utrzymywanie kontaktów z najbardziej zainteresowanymi osobami48

W procesie bezpośredniego kontaktu klienta można łatwo zrazić poprzez:

  • unikanie kontaktu
  • ignorowanie
  • pokazywanie zniecierpliwienia
  • niechęć do rozmowy
  • odnoszenie się do odbiorcy z lekceważeniem
  • przyjmowanie postawy zamkniętej
  • nieuważne słuchanie
  • brak umiejętności odpowiadania na pytania
  • wprowadzenie w błąd49

Bezpośredni kontakt nie oznacza od razu spotkania „face to face”. Można ze swoją ofertą zwrócić się do wybranych grup, by zaoszczędzić na czasie i nie organizować tego typu spotkań dla każdej z nich oddzielnie(jeśli treść przekazu jest zbliżona). Pozwala to jednocześnie na niższy koszt przedsięwzięcia tego typu.

Tab 4. Cel i tematyka prezentacji grupowych

Odbiorcy prezentacji Cel prezentacji Treść prezentacji
Rodzice Zachęcenie      rodziców      do

zapisania swoich dzieci do szkoły, wsparcia inicjatywy itp.

Główne osiągnięcia, historia, kadra, cele i profil nauczania
Urzędnicy samorządowi zdobycie funduszy, przyjęcie do elitarnego grona, uzasadnienie istnienia j .w i/lub problem szkoły, korzyści dla samorządu
Urzędnicy Unii Europejskiej j.w. osiągnięcia, historia, kadra, cele i profil nauczania, zasadność przyznania funduszy
Uczestnicy konferencji naukowej budowa wizerunku szkoły, pozyskanie cennej wiedzy osiągnięcia, historia, kadra, cele i profil nauczania, nowatorskie rozwiązania
Przedstawiciele policji nawiązanie      współpracy,

wymiana doświadczeń

główne problemy, możliwości współpracy
Pracownicy szkoły pozyskanie poparcia dla zmian, prezentacja nowych koncepcji edukacji, konieczność zmian kadrowych problemy szkoły, zmiany, zarządzanie kryzysowe

47  K. Rogoziński, Nowy marketing usług, Wyd. AE, Poznań 2000, s. 152

48  L. Gawrecki, Promocja… s.64

49  P. Zeller, Promocja… s. 135

Public Relations (PR, publicity)

5/5 - (3 votes)

Analiza mikrootoczenia i makrootoczenia pozwala na ich poznanie przedsiębiorstwu i określeniu, czy umiejscowiło się korzystnie. Od wniosków kadry zarządzającej zależy, czy odczytają czynniki jako sprzyjające lub niesprzyjające trwaniu i rozwojowi firmy. Właśnie do łączności z otoczeniem służy public relations, rozumiany jako „zespół celowo zorganizowanych działań, zapewniających przedsiębiorstwu systematyczne komunikowanie się z otoczeniem.”[1]

PR to swego rodzaju most między organizacją i jej otoczeniem, sprzyjający budowie dobrych relacji, by pomóc jej dbać o interesy. „Nie chodzi o prezentowanie poszczególnych produktów, ale o przedstawienie wizerunku przedsiębiorstwa, jego misji i roli w procesie zaspokajania potrzeb społecznych. Są to zatem działania skierowane nie tyle do jednostek, ile do większych zbiorowości, tzn. grup społecznych i instytucji, które mogą ułatwić przedsiębiorstwu osiągnięcie jego celów”[2].

Można PR rozumieć jako kreowanie i dbanie o wizerunek – image firmy. Do tego rozumienia dodaje się jeszcze synonimy takie jak: „komunikacja bezpłatna”, „propaganda marketingowa”, „komunikacja społecznego zaufania”[3]. I właśnie zaufanie jest w tym wypadku słowem-kluczem stanowiącym o sukcesie i sensowności PR. W przypadku, gdy przynosi on skutki odwrotne do zamierzonych wymusza zmiany w całej kampanii promocyjnej ze względu na jego szeroki zasięg. Inną sytuacją jest ta, podczas której organizacja mówi i głosi „prawdy” nie o sobie, ale o konkurencji, nadając im pejoratywny wydźwięk. Proces ten jest zwany „czarnym PR-em (pijarem)”.

Kolejna definicja rozpatruje PR jako „rezultat działań, proces zachodzący w umysłach ludzi. Jest to po części filozofia, a po części sposób myślenia.(.. ,)W tym zakresie uważam PR za sztukę”[4].

Właśnie tą definicją zainspirowany Był Sam Black najbardziej, gdy stworzył własną, bardziej obrazową tezę:

„Public relations jest nauką, ale też sztuką osiągania harmonii z otoczeniem poprzez wzajemne porozumienie oparte na prawdziwej i pełnej informacji”[5].

Public relations jest procesem. I jak w każdym procesie, i tu mogą pojawić się przeszkody, komplikacje i błędy. Powstała nawet lista „7 grzechów głównych PR”. Należą do niej:

  • Funkcjonalna krótkowzroczność – niedocenianie w pełnym zakresie istotnego wpływu PR na zarządzanie
  • Filozofia kurka – czyli przekonanie o podjęciu działań dopiero przy pewnej konkretnej potrzebie
  • Niedocenianie konieczności prowadzenia badań
  • Znieczulenie miejscowe – czyli zbytnie skupienie na szczeblu lokalnym
  • Pułapka dobrych wiadomości – czyli wiara tylko w dobre wiadomości o sobie
  • Komunikacja jednego strzału – niezbyt częste przypominanie istotnych informacji
  • Złudzenie cienia – naiwna wiara w możliwość uczynienia firmy niewidzialnej na żądanie[6]

Public Relations mimo statusu narzędzia kampanii promocyjnej, samo w sobie dysponuje arsenałem środków przekazu.

Tab2. Formy i środki Public Relations

Forma PR Przykładowe środki
prasowa wywiad, reportaż, rzecznik
telewizyjna reportaż, film
radiowa reportaż, audycja, wywiad
wydawnicza broszury, foldery, ulotki
wystawiennicza ekspozycje i wystawy tematyczne
pocztowa listy okolicznościowe
imprezy konferencje, sympozja
zwiedzanie dni otwarte
upominkowa gadżety
świadczenia darowizny na różne cele
sponsorowanie imprez mecze, przedstawienia, festiwale
wewnętrzny PR dni firmowe
sponsoring dotacje w zamian za pokazywanie logo
kluby, stowarzyszenia gromadzenie przychylnych osób

Źródło: M. Rydel, Podręczny leksykon promocji, Gdańska Fundacja Kształcenia Menedżerów, Gdańsk 1998, s. 30

Wiele podręczników poświęconych tematyce oświaty zwraca uwagę na istotność PR szkoły (jako budynku, instytucji) oraz związanych z nią ludzi. Niektóre z nich skłaniają się ku tezie, że działania z zakresu promocji publicznej powinny zajmować pierwsze miejsce, gdyż docierają do umysłów ludzkich budując świadomość i zaufanie.

Narzędzia PR można zaliczyć do dwóch grup: media relations i klasyczne narzędzia. W przypadku szkoły narzędzia klasyczne to:

  • „Drzwi otwarte”
  • Zwiedzanie szkoły
  • Akcje organizowane przez szkoły – charytatywne, społeczne, ekologiczne, edukacyjne, kulturalne
  • Targi edukacyjne
  • Konkursy
  • Udział w programach i akcjach o różnym charakterze
  • Zewnętrzne stoiska i namioty informacyjne
  • Wewn ętrzn e stoiska informacyjn e
  • Spotkania z zaproszonymi gośćmi
  • Redagowanie własnych wydawnictw
  • Kreowanie specjalnych wydarzeń medialnych
  • Infolinia
  • Materiały multimedialne[7]

L. Gawrecki zwraca uwagę, że promocja szkoły ma charakter zewnętrzny – dotyczący i nastawiony bardziej rodziców i organy nadzorujące (kontrolujące) oraz wewnętrzny – nastawiony głównie na uczniów, ale też na jej pracowników i, co ciekawe, rodziców. Trzecim „fundamentem” promocji szkoły wymykającym poza sztywne kategorie zewnętrzności i wewnętrzności jest osoba jej dyrektora z całą jego osobowością[8].

Istotne w moim przekonaniu jest, by dyrektor był postrzegany jako osoba sukcesu (albo zrównoważonej, rozsądnej stabilizacji) i postrzegał siebie jako ważny element w procesie promocji – identyfikował się ze szkołą, ale nie rościł sobie do niej prawa własności.

  • Image szkoły można zbudować opierając się na następujących zasadach:
  • Świadome i planowe dążenie do ukształtowania w otoczeniu optymalnego wizerunku szkoły
  • Wiarygodność wizerunku
  • Dbałość o dobrą opinię placówki w środowisku
  • Udział całej społeczności szkolnej w tworzeniu wizerunku
  • Znaczenie wyglądu zewnętrznego szkoły
  • Kreacja wizerunku jako proces
  • „Efekt eksplozji”[9] – polega on na postrzeganiu znajomego miejsca (usługi, produktu) jako bardziej atrakcyjnego[10].

Public relations mocno zazębia się z marketingiem i powoduje to możliwość wzajemnego przenikania się tych sfer. S. Black za dobry pomysł uznaje propozycję, by działy marketingu i PR były niezależne od siebie, przy czym marketing zajmuje się dbaniem o marki i znaki towarowe, natomiast nazwa firmy i jej reputacja-image to już działka public relations


[1]  L. Garbarski, I. Rutkowski, W. Wrzosek, Marketing. Punkt zwrotny nowoczesnej firmy, PWE, Warszawa 2001, s. 544-548; F. P. Seidel, Public relations w praktyce, Felberg SJA Wyd., Warszawa 2003

[2]  T. Kramer, Podstawy marketingu, Polskie Wyd. Ekonomiczne, Warszawa 2004, s. 159

[3]  J.W. Wiktor, Promocja… s. 54-58

[4]  Charles H. Zeanach An American cororate view – a perception

[5]   S. Black, Public Relations, przeł Iwona Chlewińska, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2001, s. 15

[6]  Na podst. J. F. Awad, The Power of Public Relations Praeger, 1985

[7]  P. Zeller, Promocja… s. 120-125

[8]  L. Gawrecki, Promocja… s.55-57

[9]  L. Gawrecki, Promocja… s.59

[10] A. Falkowski, Praktyczna psychologia poznawcza: marketing i reklama, GWP, Gdańsk 2002, s. 31