Reklama korporacyjna. Wprowadzenie pracy

5/5 - (1 vote)

Reklama korporacyjna to strategia marketingowa stosowana przez przedsiębiorstwa w celu budowania wizerunku marki, wzmacniania zaufania klientów oraz kreowania pozytywnego odbioru firmy wśród interesariuszy. W odróżnieniu od reklamy produktowej, która koncentruje się na promowaniu konkretnych towarów lub usług, reklama korporacyjna skupia się na prezentacji wartości, misji, osiągnięć oraz społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR). Celem jest nie tylko zwiększenie sprzedaży, ale także długoterminowe budowanie prestiżu firmy, przyciąganie inwestorów i talentów oraz kształtowanie lojalności klientów.

Jednym z głównych narzędzi reklamy korporacyjnej są kampanie brandingowe, które mają na celu wyróżnienie marki na tle konkurencji i podkreślenie jej unikalnych cech. Firmy często komunikują swoje wartości poprzez storytelling, prezentując historie sukcesu, zaangażowanie w innowacje lub działalność społeczną. Przykładem są kampanie koncernów technologicznych podkreślające ich wkład w rozwój nauki i technologii lub reklamy koncernów farmaceutycznych, które eksponują ich misję poprawy jakości życia ludzi.

Współczesna reklama korporacyjna często koncentruje się również na społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR). Konsumenci coraz częściej zwracają uwagę na etykę działania firm, ich wpływ na środowisko oraz zaangażowanie w inicjatywy społeczne. W odpowiedzi na te oczekiwania korporacje tworzą kampanie podkreślające ich działania na rzecz ekologii, równości społecznej czy filantropii. Przykładem mogą być kampanie firm odzieżowych promujące zrównoważoną modę czy korporacji spożywczych angażujących się w walkę z głodem i marnowaniem żywności.

Reklama korporacyjna jest także wykorzystywana w sytuacjach kryzysowych, kiedy firma stara się odbudować zaufanie po negatywnych wydarzeniach, takich jak skandale, krytyka społeczna czy problemy finansowe. W takich przypadkach korporacje często prowadzą kampanie transparentności, komunikując podjęte działania naprawcze i zobowiązania na przyszłość.

W dobie internetu i mediów społecznościowych reklama korporacyjna przybiera różne formy, od klasycznych spotów telewizyjnych, przez reklamy w prasie i outdoorze, po działania w social mediach. Kluczowe jest dostosowanie przekazu do odbiorców oraz konsekwentne budowanie spójnego wizerunku firmy. Skuteczna reklama korporacyjna nie tylko zwiększa rozpoznawalność marki, ale także buduje trwałe relacje z klientami i partnerami biznesowymi, przyczyniając się do długofalowego sukcesu przedsiębiorstwa.

W sytuacji szybko zmieniających się relacji rynkowych niemożliwe jest utrzymanie lub osiągnięcie przez firmę pozycji lidera na rynku bez sprawnie działającego systemu informacyjnego producent-handel-konsument.

Wymóg ciągłego komunikowania się uczestników rynku zmusza firmy do efektywnego korzystania z instrumentów promocyjnych, wśród których największą rolę odgrywa reklama.

Jest to podstawowy sposób wpływania na konsumentów. Informuje ich o nowych produktach i wpływa na ich decyzje zakupowe.

Praca skupia się na analizie procesu zarządzania działaniami reklamowymi w firmie, a w szczególności na zagadnieniach związanych z wyborem mediów reklamowych.

Praca składa się z trzech rozdziałów zawierających omówienie zagadnienia w ujęciu teoretycznym oraz prezentację wyników badań empirycznych.

Rozdział pierwszy przedstawia etapy działalności reklamowej. W rozdziale tym przedstawiono strategię reklamową oraz proces jej wdrażania w strategię marketingową i promocyjną firmy. Przedstawiono również charakterystykę elementów promotion-mix oraz definicję budżetu reklamowego.

Rozdział drugi jest poświęcony mediom i nośnikom reklamy. Rozdział ten zawiera szczegółową charakterystykę mediów i nośników reklamy oraz możliwości wykorzystania tych środków w celu dotarcia do konsumentów.

Trzeci i ostatni rozdział przedstawia wyniki badań empirycznych przeprowadzonych w firmach działających na polskim rynku. Rozdział ten koncentruje się na postawach Polaków wobec reklamy, popartych wynikami badań konsumenckich.

Reklama korporacyjna odgrywa kluczową rolę w długoterminowej strategii marketingowej firm, pomagając nie tylko w budowaniu świadomości marki, ale także w kształtowaniu jej reputacji i wartości w oczach konsumentów, inwestorów oraz partnerów biznesowych. Współczesne korporacje działają w niezwykle konkurencyjnym środowisku, w którym nie wystarczy jedynie oferowanie wysokiej jakości produktów czy usług – równie istotne jest stworzenie wizerunku organizacji godnej zaufania, innowacyjnej i odpowiedzialnej społecznie. Właśnie dlatego reklama korporacyjna często koncentruje się na podkreślaniu kluczowych wartości firmy, jej misji oraz zaangażowania w kwestie ważne dla społeczeństwa i środowiska.

Jednym z najważniejszych aspektów reklamy korporacyjnej jest budowanie emocjonalnej więzi z odbiorcami. Firmy stosują różnorodne strategie komunikacyjne, aby wywołać pozytywne skojarzenia i uczucia związane z marką. Popularną metodą jest storytelling, czyli opowiadanie inspirujących historii, które pokazują działalność firmy w kontekście wyzwań społecznych, innowacji technologicznych czy troski o dobro klientów. W ten sposób przedsiębiorstwa nie tylko budują wizerunek marki, ale także wzmacniają swoją pozycję jako liderzy w branży, którzy nie tylko sprzedają produkty, ale również mają realny wpływ na świat.

Istotnym elementem reklamy korporacyjnej jest także employer branding, czyli strategia budowania pozytywnego wizerunku pracodawcy. Firmy chcą przyciągnąć i zatrzymać najlepszych specjalistów, dlatego w swoich kampaniach korporacyjnych często podkreślają przyjazne środowisko pracy, możliwości rozwoju zawodowego czy wyjątkową kulturę organizacyjną. Takie działania pomagają nie tylko w rekrutacji talentów, ale także w utrzymaniu zaangażowania i lojalności obecnych pracowników. W dzisiejszym świecie, w którym opinie o pracodawcach są łatwo dostępne w mediach społecznościowych i na portalach rekrutacyjnych, dbałość o wizerunek firmy jako atrakcyjnego miejsca pracy staje się kluczowym elementem strategii marketingowej.

Kolejnym ważnym aspektem reklamy korporacyjnej jest jej wpływ na relacje z inwestorami i partnerami biznesowymi. Firmy notowane na giełdzie oraz przedsiębiorstwa, które poszukują nowych źródeł finansowania, często prowadzą kampanie skierowane do tej grupy odbiorców. Tego rodzaju reklamy podkreślają stabilność finansową, innowacyjność oraz potencjał wzrostu firmy, co może przyciągnąć nowych inwestorów i zwiększyć wartość marki na rynku. Kampanie te są często realizowane poprzez raporty roczne, prezentacje wyników finansowych, konferencje prasowe czy dedykowane spoty reklamowe emitowane w mediach biznesowych.

Współczesna reklama korporacyjna coraz częściej korzysta z nowych technologii i kanałów komunikacji. Media społecznościowe, kampanie digitalowe, content marketing oraz influencer marketing to tylko niektóre z narzędzi, które pozwalają firmom skutecznie dotrzeć do swoich odbiorców. Dzięki interaktywnej komunikacji korporacje mogą budować autentyczne relacje z klientami i interesariuszami, angażując ich w dialog i zachęcając do współtworzenia wizerunku marki. Coraz większą rolę odgrywa również personalizacja przekazu, dzięki której firmy mogą dostosowywać treści reklamowe do konkretnych grup odbiorców, co zwiększa skuteczność działań marketingowych.

Nie można pominąć również roli reklamy korporacyjnej w zarządzaniu kryzysowym. W obliczu skandali, negatywnych opinii czy problemów wizerunkowych firmy często sięgają po strategię „damage control”, czyli odbudowy zaufania poprzez komunikację otwartą, transparentną i proaktywną. Kampanie te mają na celu zminimalizowanie strat wizerunkowych oraz przekonanie opinii publicznej, że firma podejmuje odpowiednie działania naprawcze i wyciąga wnioski z popełnionych błędów. Kluczowym elementem w tego typu reklamach jest autentyczność oraz konsekwencja w działaniu, ponieważ konsumenci coraz częściej potrafią rozpoznać, czy dana firma rzeczywiście angażuje się w określone wartości, czy jedynie stosuje tzw. „greenwashing” lub „CSR-washing”, czyli pozorne działania na rzecz społeczeństwa i środowiska.

Podsumowując, reklama korporacyjna jest nieodłącznym elementem strategii każdej nowoczesnej firmy, której zależy na długoterminowym budowaniu swojej pozycji na rynku. Nie ogranicza się ona jedynie do promocji marki, ale odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu jej tożsamości, komunikacji wartości oraz budowaniu relacji z klientami, inwestorami i pracownikami. W erze rosnącej konkurencji i świadomych konsumentów skuteczna reklama korporacyjna musi być spójna, autentyczna i angażująca, aby przyciągnąć uwagę odbiorców i zyskać ich lojalność.

Zadania i formy Public Relations

5/5 - (3 votes)

podrozdział pracy licencjackiej

Podstawowym warunkiem stosowania Public Relations jest dokładne poznanie działalności przedsiębiorstwa i zgromadzenie odpowiednich informacji dotyczących jego funkcjonowania. Zgromadzone i odpowiednio wyselekcjonowane informacje są narzędziem oddziaływania na otoczenie. Informacje te mogą być różne w zależności od grupy otoczenia. Przed selekcją i doborem informacji należy więc przeprowadzić charakterystykę grup otoczenia jako podmiotu oddziaływania.

Stosowanie działań w sferze Public Relations może być skuteczne, jeżeli jest oparte na wspólnym przedmiocie zainteresowań. Działania w tym zakresie nie mogą być jednak identyczne w stosunku do różnych grup otoczenia. Stosując Public Relations, należy przeprowadzić analizę zainteresowań poszczególnych grup w celu odpowiedniego zróżnicowania programu działań. Ogólnie rzecz biorąc  polegają one na:

  • w stosunku do finalnych nabywców: upowszechnianiu informacji na temat produkcji, dystrybucji, zastosowań wytwarzanych produktów; zmianie postaw wobec produktów, przedsiębiorstwa; stwarzaniu szans rozwojowych na poszczególnych rynkach;
  • w stosunku do pracowników własnego przedsiębiorstwa: stwarzaniu możliwości szkolenia w dziedzinie kontaktów z otoczeniem; kreowaniu postaw zadowolenia i dumy z pracy, przedsiębiorstwa oraz wytwarzanych przez nie produktów;
  • w stosunku do akcjonariuszy: upowszechnieniu informacji o perspektywach działania przedsiębiorstwa, planach, dokonywanych zmianach w zarządzaniu, koniecznych nakładach finansowych;
  • w stosunku do mieszkańców miasta-siedziby przedsiębiorstwa: upowszechnianiu informacji o przedsiębiorstwie i jego produktach; informowaniu o celach, perspektywach i sposobach działania przedsiębiorstwa oraz o jego akcjach na rzecz najbliższego otoczenia[1].

Reasumując należy stwierdzić, że do podstawowych zadań Public Relations zalicza się:

  1. Reputacja, jej ochrona i poprawa. Głównym zadaniem PR jest troska o dobrą reputację-wizerunek firmy, czyli tam gdzie trzeba-jej ochrona, zaś tam gdzie jest ona „niezła”-dalsze jej umacnianie.
  2. Służba informacyjna. Jednym z podstawowych zadań RP jest rozpowszechnianie informacji o firmie, używając różnorodnych mediów interpersonalnych oraz masowych.
  3. Komunikowanie marketingowe. Public Relations wspomagają marketing firmy, między innymi przez nagłaśnianie nowych produktów, wykazywanie zalet towarów już utrwalonych na rynku itd.
  4. Relacje inwestycyjne. W tej sferze aktywności chodzi przede wszystkim o utrzymanie dobrych kontaktów z akcjonariuszami.
  5. Relacje finansowe. Chodzi o utrzymanie dobrych kontaktów z bankami, analitykami finansowymi, dziennikarzami ekonomicznymi.
  6. Relacje ze społecznościami i władzami lokalnymi. Podtrzymywanie korzystnych układów z lokalnymi politykami, władzami samorządowymi organizacjami społecznymi.
  7. Relacje z własnymi pracownikami. Komunikowanie się oraz wzajemne zrozumienie kierownictwa i załogi.
  8. Organizacja firmowych imprez promocyjnych. Przygotowanie tras zwiedzania zakładów, przyjmowanie wybitnych gości, organizacja „drzwi otwartych”, konferencji prasowych, itp.
  9. Rozwiązywanie nagłych problemów firmy. Gdy zaistnieje kryzys PR stara się minimalizować jego wpływ na wizerunek firmy.
  10. Kwestowanie i sponsoring. Public Relations ma często decydujący głos w rozpatrywaniu wniosków o finansowe wsparcie, sponsorowanie osób, instytucji i imprez. W organizacjach społecznych ma także zadanie pozyskiwania funduszy.
  1. Lobbing. Sztuka skutecznego wywierania wpływu prowadzonego zgodnie z zasadami prawa i moralności[2].

Działalność Public Relations przybiera różne formy. W poniższym zestawieniu przedstawiono przykłady działań w ramach form PR. Współpraca ze środkami masowego przekazu została tutaj podzielona na formę prasową oraz formy radiową i telewizyjną.

Forma prasowa

  • działalność rzecznika prasowego;
  • notatki prasowe (np. o podpisanych umowach, ważniejszych wydarzeniach, itp.);
  • wywiad w prasie z dyrektorem firmy;
  • reportaż o współpracy firmy z instytucjami naukowymi;
  • oświadczenia prasowe (odpowiedź na krytykę);
  • zwoływanie konferencji prasowych.

Forma telewizyjna

  • reportaż o przygotowaniach do uruchomienia nowej produkcji czy otwarciu nowego oddziału danego przedsiębiorstwa;
  • filmy video o historii firmy lub o procesie technologicznym.

Forma radiowa

  • reportaż w /o laboratorium firmy;
  • audycja o sukcesach eksportowych;
  • rozmowa z ekspertem – pracownikiem firmy.

Forma wydawnicza

  • broszury, ulotki, foldery o firmie, jej organizacji, historii, zakresie produkcji;
  • kalendarze firmowe, bilety wizytowe, etykiety samoprzylepne ze znakiem firmowym;
  • druki okolicznościowe.

Forma wystawiennicza

  • wystawy dorobku firmy;
  • stała ekspozycja ilustrująca historię rozwoju firmy;
  • stoiska informacyjne na prestiżowych wystawach i targach.

Forma pocztowa

  • wysyłanie listów okolicznościowych (np. życzeń świątecznych i noworocznych);
  • wysyłanie zaproszeń na imprezy firmowe;
  • utrzymywanie kontaktów listownych i telefonicznych z klientami.

Spotkania

  • konferencje, seminaria, np. na temat nowych technologii produkcji;
  • spotkania i utrzymywanie kontaktów osobistych z ludźmi biznesu, klientami, ekspertami;
  • przyjęcia.

Zwiedzanie

  • dni otwarte dla klientów firmy;
  • pokazy pracy ciekawych jednostek firmy;
  • spotkania z ekspertami.

Forma upominkowa

  • wręczanie upominków przypominających o istnieniu firmy (teczki, kalendarze)

Świadczenia charytatywne

  • przekazywanie pieniędzy na cele charytatywne;
  • utrzymanie domu dziecka;
  • przekazywanie urządzeń jednostkom społecznie użytecznym (np. komputera szkole);

Sponsoring

  • sponsorowanie zawodów sportowych oraz drużyn sportowych;
  • sponsorowanie imprez kulturalnych;
  • sponsorowanie działalności naukowej[3].

[1] L. Garbarski, I. Rutkowski, W. Wrzosek, dz. cyt., s.497.

[2] wizerunek.com.pl/zadania.html

[3] W. Budzyński, dz. cyt., s. 20-22.

Budżet przeznaczony na promocję

5/5 - (4 votes)

Istnieje kilka metod ustalania budżetu promocji. Są one uzależnione od przyjętych celów, np.:

  • Ustalenie docelowego udziału w rynku
  • Określenie procentu rynku, do którego powinna dotrzeć reklama

Ponadto należy oszacować całkowite koszty wykorzystania zaproponowanych kanałów komunikacji, biorąc pod uwagę różne składowe.

Przedsiębiorstwo musi wydzielić określoną liczbę środków przeznaczonych na kampanię promocyjną, gdyż od budżetu promocji zależy jakich kanałów promocji użyje, jak długo będzie trwać kampania promocyjna i jaki poziom profesjonalizmu można zastosować. Budżet powinien być:

  • dostosowany do wielkości zidentyfikowanego rynku docelowego
  • dostosowany do celów kampanii promocyjnej
  • do specyfikacji promowanych produktów
  • do stanu konkurencji w danej branży

W praktyce istnieje szereg metod kształtowania, wyznaczania, ustalania budżetu promocji:

  • Metoda procentowa – od wartości sprzedaży produktów w poprzednim roku obrachunkowym. Jest to bardzo często stosowana metoda kształtowania budżetu promocji, lecz nie jest najkorzystniejsza, gdyż może prowadzić do marnotrawstwa środków lub firmy mogą przeznaczyć zbyt małą liczbę środków na kampanię i wówczas nie zostaną osiągnięte cele tejże kampanii
  • Kształtowanie budżetu promocji poprzez wyznaczanie budżetu na promocję w przeliczeniu na jedną jednostkę produktu wytworzonego w firmie
  • Metoda „tyle ile trzeba” – jest to metoda zdaniem wielu najlepsza do wyznaczania budżetu promocyjnego. Jest to celowe formowanie budżetu promocji. Na kampanię przeznacza się tyle środków, ile jest potrzebnych do zrealizowania zaplanowanych celów promocji
  • Metoda „tyle ile może” – tyle ile firma może przeznaczyć na promocję. Stosowana jest przez mniejsze firmy lub firmy znajdujące się w okresowych, przejściowych kłopotach finansowych. Wtedy należy wybrać najbardziej trafne kampanie promocyjne, które organizacja jest w stanie sfinansować
  • Metoda „za procesją” – takie kształtowanie budżetu, w którym przeznacza się tyle środków, ile przeznaczają główni konkurenci w branży. Stosuje się tę metodę głównie po to, by uniknąć eliminacji firmy z rynku.

Można podejść do procesu wyznaczania budżetu promocji od strony matematycznej. Przyjąwszy założenie, że krańcowy utarg i krańcowy koszt są zgodne (zysk oznacza zawsze utarg minus koszty) można wywnioskować, że optymalny budżet promocji stanowi taka wielkość środków finansowych, która służy osiąganiu maksymalnego zysku, stanowiącego główny cel przedsiębiorstwa. Budżet promocji, czyli koszty komunikacji marketingowej, wyraża wzór[1]:

K’k(x)= p-K’p(x)

gdzie:

Kp – koszty produkcji Kk – koszty komunikacji p – cena

Rys. 1 Optymalizacja budżetu promocji w warunkach oligopolu

Źródło: H. Meffert, Marketing. Grundlagen der Absatzpolitik, Gabler, Wiesbaden 1986, s. 461

Kierowanie się modelem ekonomicznym nie wydaje się sensownym pomysłem w świetle teorii, według której dużo czynników ma charakter stały. Promocja jest natomiast procesem dynamicznym, wymaga podejmowania wielu decyzji w krótkim czasie, w tym także tych dotyczących kosztów.


[1]  J.W. Wiktor, Promocja…s. 91

Instrumenty promocji

5/5 - (1 vote)

Każdy element zestawu promocyjnego, wynikającego z planu marketingowego jest instrumentem składowym, który w połączeniu z innymi da efekt synergii. Do tego zestawu czynników należą, zdaniem T.Sztuckiego:

♦♦♦ Reklama (advertising) – bezosobowy przekaz promocji rozpowszechniany głównie za pomocą masowych środków przekazu, mający na celu ukształtowanie obrazu produktu w świadomości nabywców

♦♦♦ Aktywizacja sprzedaży (sales promotion) – zachęcanie do dokonywania zakupu dzięki stwarzaniu nabywcom specjalnych okazji przez dodanie do produktu wartości emocjonalnych i materialnych w ściśle określonym czasie

♦♦♦ Reklama pocztowa (direct marketing advertising) – przekazywanie do domów nabywców ofert, próbek, katalogów, formularzy zamówień, itp. za pośrednictwem poczty

♦♦♦ reklama zewnętrzna (outdoor advertising) – umieszczana na podestach reklamowych, ścianach domów, tablicach ulicznych i przy drogach, na środkach komunikacji miejskiej itp.

♦♦♦ sprzedaż osobista (personal selling) – osobowa forma przekazywania promocji przez pracowników, przedstawicieli, agentów przedsiębiorstwa podczas oferowania, negocjowania i obsługiwania nabywców w działach sprzedaży, magazynach, sklepach, na targach, pokazach, wystawach itp.

♦♦♦ promocja handlowa (merchandising) – zespół środków promocji detalisty oraz środki promocji dostarczane przez producentów i hurtowników, skupione w miejscach sprzedaży detalicznej

♦♦♦ sponsoring (sponsoring) – patronowanie różnym imprezom kulturalnym, sportowym i rozrywkowym, finansowanie popularnych seriali i programów TV itp. będące pośrednią formą popularyzowania produktów sponsora

♦♦♦ promocja firmy (public relations) – zabieganie o przychylną opinię o firmie w jej środowisku zewnętrznym oraz wśród własnych pracowników dla ściślejszego integrowania ich z celami i działalnością przedsiębiorstwa[1].

Te ogólne zestawienie pozwala raczej na lakoniczne zrozumienie poszczególnych instrumentów, zwraca jednak uwagę na ich mnogość.

Narzędzia promocyjne mimo podobieństwa pełnionych funkcji mogą wyróżniać się między sobą pod względem pewnych kryteriów. Są nimi:

  • charakter oddziaływania – promocja osobowa i nieosobowa
  • podmiot odniesienia – nabywcy indywidualni, instytucjonalni, audytorium masowe
  • stopień dyferencjacji informacji przekazywanych do poszczególnych sektorów rynku – informacje zindywidualizowane lub standardowe
  • wysokość niezbędnych nakładów finansowych
  • elastyczność działania – instrumenty elastyczne lub sztywne
  • horyzont czasowy oddziaływania – okres między działaniem a efektem

Wyżej wymienione kryteria mogą być rozpatrywane dopiero po określeniu wstępnej sytuacji, w jakiej znajduje się dana organizacja. Aby zacząć się promować, musi się wstępnie „samookreślić”. Do tego procesu należy uwzględnić :

  • wielkość i sytuację ekonomiczną przedsiębiorstwa
  • przyjęte strategie rozwoju oraz cele długo-, średnio- i krótkoterminowe
  • rodzaj i charakter rynku, zwłaszcza siłę aktualnych i potencjalnych konkurentów
  • rodzaj produktu
  • charakter popytu i jego elastyczność cenową i dochodową

Dopiero na bazie tych fundamentów J.W. Wiktor zbudował generalną „macierz” elementów promocji – mix, do której należą przede wszystkim:

  • Public Relations
  • Reklama
  • Promocja osobista
  • Promocja dodatkowa[2]

W odniesieniu do placówki edukacyjnej swego rodzaju kontrapunkt przedstawił L. Gawrecki, który wyróżnił:

  • Public Relations
  • Reklamę
  • Promocja osobistą – sprzedaż osobistą
  • Promocję sprzedaży
  • Marketing bezpośredni[3]

Na wspomniany efekt synergii promocji placówki edukacyjnej składa się pewna kompozycja narzędzi. Można je przedstawić w formie tabeli.

Tab 1. Efekt synergii instrumentów promocyjnych szkoły

Charakter narzędzia Narzędzie promocji Kategoria narzędzia

Podstawowe „Drzwi otwarte” Public relations
Wspierające Ulotki Reklama
Wspierające Plakaty Reklama
Wspierające Banery/standy Reklama
Wspierające www(Internet-p.aut.) Medium informacyjne
Wspierające Prezentacje grupowe Sprzedaż osobista
Wspierające Pakiety pocztowe Reklama pocztowa
Wspierające Informacja prasowa Public relations
Źródło: tabela własna na podst. P. Zeller, Promocja szkoły w środowisku lokalnym, CODN, 2006, s. 106

[1]  T. Sztucki, Marketing… s.201

[2]  J.W. Wiktor, , Promocja… s. 54-58

[3]  L. Gawrecki, Promocja… s.51

Cele i funkcje promocji

5/5 - (1 vote)

Cel promocji powinien wynikać z misji organizacji i prowadzić pośrednio lub bezpośrednio do realizacji głównego jej celu. Zazwyczaj działania promocyjne realizują cele pośrednie, nie oznacza to jednak że są mniej ważne. Przeciwnie, stanowią one swojego rodzaju fundamenty, w oparciu o które firma buduje swój wizerunek. Z kolei ten przyczynia się do realizacji głównych zamierzeń przedsiębiorstwa.

Leksykon promocji z 1998r. podaje, że promocja może pełnić 4 podstawowe funkcje:

Po pierwsze informować – prezentować dane i parametry Po drugie nakłaniać – perswadować i zachęcać do działania Po trzecie utrwalać – powodować zapamiętanie informacji lub wizerunku Po czwarte kształcić – wzbogacać wiedzę i nakłaniać do zmiany postawy[1]

Inny pogląd prezentuje J.W. Wiktor, który zwraca uwagę na większą złożoność funkcji promocji, nadając im 3 wymiary (poziomy).

Poziom I to funkcja główna, „misja” promocji.

Do poziomu II autor zalicza funkcje podstawowe, tj. informacyjną, perswazyjną i konkurencyjną.

Na poziomie III umieszcza funkcje szczegółowe, wyrażające zadania i sposób użycia elementów promocyjnych[2].

Funkcja główna to komunikacja, która zapewni trwałą obecność rynkową przedsiębiorstwa. Obecność ta wyraża się nie tylko przez namacalną dostępność produktu, ale również poprzez podmiotowość, instytucjonalność, a najlepszą sytuacją z punktu widzenia organizacji jest postrzeganie jej jako symbolu. Pozwala to zagościć w świadomości odbiorców i dawać podświadome skojarzenia o charakterze pozytywnym[3].

Dopiero po niej następują funkcje podstawowe. Autor ma świadomość ich wzajemnego przenikania się i zwraca uwagę na ich umowną strukturę.

Funkcja informacyjna jest elementem niezbędnym, który działa na dwóch płaszczyznach: edukacji nabywcy oraz kształtowania świadomości istnienia marki. Właśnie w tym momencie następuje prezentacja tzw. „suchych faktów”.

By bardziej zachęcić do siebie, przedsiębiorstwo używa bardzo często gry słów, tworząc komunikat wyzwalający pewne zachowania, zahaczający czasem nawet o manipulację socjotechniczną. Właśnie to jest zadaniem funkcji perswazyjnej. Jej wyraźna treść może mieć działanie pobudzające, aktywizujące, nakłaniające.

Skuteczna perswazja potrafi nie tylko pewne zachowania wywołać, ale też je utrwalić. Proces ten ma miejsce na różnych polach percepcji, takich jak:

  • ukazywanie potencjalnym nabywcom braków i kształtowanie potrzeb
  • prezentowanie sposobu ich zaspokojenia
  • kształtowanie preferencji wyboru potencjalnych nabywców poprzez akcentowanie walorów własnej oferty i dostarczanie im odpowiedniego zestawu przesłanek decyzyjnych i argumentów przemawiających za trafnością decyzji o wyborze produktu organizacji
  • kształtowanie lojalności wobec firmy, czyli nawiązanie długofalowych relacji przedsiębiorstwa i docelowego segmentu rynku.

Natomiast funkcja konkurencyjna to pozacenowe narzędzia rywalizacji. Wiktor podaje za Levittem, że konkurencja już nie dotyczy samych produktów, ale ich dodatków. Walka ta ma miejsce na dwóch płaszczyznach. Pierwsza z nich to suma atrakcyjności i siły przebicia. Druga to negatywne wpływanie na kampanie konkurentów, które zakłóci ich komunikację z rynkiem („szum komunikacyjny”)[4].

Celem ogólnym placówki edukacyjnej jest pozyskanie klienta, w szerokim znaczeniu tego słowa. Nie chodzi bowiem o samych słuchaczy, ale też o potencjalnych sponsorów, władze terytorialne. P Zeller zwraca uwagę na dwa rodzaje celów: cele ogólne i szczegółowe. Te pierwsze skupiają się na ogólnych efektach działania , natomiast te drugie precyzują i konkretyzują działania, które szkoła zamierza podjąć[5].

Bardzo czytelnie szczegółowe cele promocji szkoły przedstawił L. Gawrecki. Wypunktował on takie cele jak:

  • budowanie wizerunku szkoły przyjaznej dla uczniów rodziców oraz środowiska społecznego
  • wzmacnianie prestiżu oraz znaczenia szkoły w opinii władz samorządowych
  • oświatowych
  • zwiększenie liczby uczniów
  • pozyskiwanie najlepszych nauczycieli
  • pozyskiwanie sponsorów
  • wzmacnianie przekonania o trafności wyboru – dotyczy nie tylko uczniów i rodziców, ale też innych podmiotów[6].

Ponadto, według niego „promocja powinna obejmować także wszystkie podmioty, z którymi szkoła współpracuje:

  • w ramach realizacji swoich celów (policja, służba zdrowia, organizacje społeczne, sąd itd.) oraz
  • dla pozyskania dodatkowych środków finansowych (sponsorzy).”[7]

[1]  M. Rydel, Podręczny… s. 33

[2]  J.W. Wiktor, Promocja. System… s. 44

[3]  J.W. Wiktor, Promocja… s. 45

[4]  Ibidem s. 48-49

[5]  P. Zeller, Promocja… s. 11

[6]  L. Gawrecki, Promocja… s.45-47

[7]  L. Gawrecki, Promocja… s.47