Bank Polska Kasa Opieki S.A.

5/5 - (1 vote)

Bank Polska Kasa Opieki SA jest bankiem o długoletniej tradycji i historii. Od momentu swego założenia jest spółką akcyjną i w roku 1994 będzie obchodził 65-lecie istnienia. Jego udziałowcami są obecnie: Skarb Państwa (98,65%) i PKO BP (1,35%).

Jest jednym z czterech banków, czynnych w okresie międzywojennym i jedynym z tych banków, który nie przerwał ani na chwilę swojej działalności od założenia w 1929 roku. Czynny początkowo wyłącznie, a po II wojnie światowej  w przeważającej mierze, w operacjach zagranicznych  jest dobrze znany na wszystkich kontynentach. Jest jednym z dwóch banków polskich, zaliczanych przez agencje zagraniczne, do tysiąca największych banków w skali światowej.

Kapitał zakładowy Banku Pekao SA wynosi 400 miliardów złotych. Bank dysponuje funduszami własnymi w wysokości 3.203,0 mld złotych. Suma bilansowa Banku, stanowiąca jeden z podstawowych wskaźników efektywności instytucji, wskazuje stały wzrost od pół miliarda do jednego miliarda dolarów w skali rocznej. Na koniec roku 1992 suma bilansowa wynosiła 94.806,6 mld złotych (równowartość 6.013,0 mln dolarów USA).

Bank Pekao SA zatrudnia łącznie ponad 7800 pracowników. Placówki operacyjne Banku tworzą sieć krajową i zagraniczną.

Sieć krajowa jest dwuszczeblowa i składa się z Centrali (wraz z wchodzącymi w jej skład 2 Centrami) oraz terenowych jednostek organizacyjnych (34 oddziałów i 57 agencji). Pod względem gęstości sieci krajowej Bank Pekao SA zajmuje trzecie miejsce w kraju (po PKO BP i NBP).

Wykres 1. Sieć placówek banku PeKaO  S.A. na terenie Polski

bank

Źródło: opracowanie z materiału informacyjnego (ulotka)

Sieć zagraniczna Banku składa się z trzech oddziałów usytuowanych w Paryżu, Nowym Jorku i Tel Awiwie, trzech własnych przedsiębiorstw handlowych w Nowym Jorku, Toronto i Sydney oraz firm i przedsiębiorstw obcych, pośredniczących w przepływie środków pieniężnych do kraju. Oddziały zagraniczne Banku Pekao SA prowadzą obsługę przedsiębiorstw i transakcji handlu zagranicznego oraz wykonują operacje kredytowe.

Oddział w Paryżu specjalizuje się w operacjach finansowych, związanych z obrotem towarów i usług między Francją a Polską, a także między Francją i krajami Europy Wschodniej. Oddział w Tel Awiwie obsługuje transakcje polsko-izraelskie, natomiast Oddział w Nowym Jorku wykonuje wszystkie czynności bankowe, w tym m.in. obsługuje transakcje handlu zagranicznego i przyjmuje depozyty.

Jednostki i przedsiębiorstwa Banku Pekao SA za granicą przyjmują wpłaty na rachunki bankowe w Polsce oraz zlecenia na wypłatę odbiorcom gotówki. Spółki prowadzą działalność promocyjną, pośredniczą w nawiązywaniu kontaktów handlowych i świadczą usługi turystyczne.

Placówki zagraniczne działają przy współpracy dealerów oraz firm akwizycyjnych.

Bank Pekao SA współpracuje z 80 bankami, mającymi swoje siedziby na 5 kontynentach. Spośród banków-korespondentów – trzy to zagraniczne oddziały Banku Pekao SA, a cztery to banki zagraniczne z udziałem kapitału polskiego. Zdecydowaną większość korespondentów, wśród zagranicznych banków, stanowią banki znajdujące się na liście 100 największych banków na świecie.

Pod względem rozległości sieci zagranicznej Bank Pekao SA nie ma równej sobie instytucji finansowej w Polsce.

Bank Pekao SA, mając charakter banku uniwersalnego, oferuje swoim klientom szeroki i różnorodny zakres usług:

Cykl życia produktu bankowego

5/5 - (1 vote)

Każdy produkt wprowadzony na rynek przechodzi przez pewne fazy. Cykl życia usługi obejmuje okres od sprzedaży pierwszej usługi do jej wycofania z rynku. Według T. Levitta[1] autora książki Marketing Myopia, wszystkie gałęzie przemysłu ulegają starzeniu się.

Każda branża przeżywa swój okres świetności oraz upadku. Gałęzie przemysłu, jak górnictwo, przemysł stoczniowy przeżywają powolny upadek, natomiast niektóre nowe branże są w fazie rozkwitu, np. przemysł komputerowy, półprzewodnikowy. T. Levitt pokazał, że podstawową przyczyną upadku wielu gałęzi przemysłu była wiara w stały rozwój z jednoczesnym pomijaniem potrzeb klienta.

Spostrzeżenia T. Levitta dotyczą także rynku usług finansowych. Nawet bardzo atrakcyjne z początku produkty starzeją się w miarę upływu czasu. Wypierane są przez nowe, zupełnie inne produkty, lub też zostają poddawane pewnym innowacjom, dzięki którym dłużej mają pozostać atrakcyjne i skutecznie opierać się konkurencji. Usługi finansowe, podobnie jak produkty, przechodzą przez takie same fazy rozwoju. Wykres 2. prezentuje główne fazy życia produktu bankowego.

Wykres 1. Cykl życia produktu bankowego[2]

prace

Główne fazy życia produktu (usługi bankowej) to:

–       wprowadzenie,

–       wzrost,

–       dojrzałość (nasycenie),

–       spadek.

W fazie wprowadzenia usługa nie jest znana na rynku. Konieczne jest więc podjęcie szerokiej akcji reklamowej w celu uświadomienia potencjalnym klientom pojawienia się nowego produktu. W tej fazie pro­dukt nie przynosi zysków z uwagi na koszty związane z opracowaniem, wprowadzeniem i promocją oraz na niski poziom sprzedaży. Mamy tu do czynienia z popytem pierwotnym.[3] Nierzadko pierwsi nabywcy ujawniają różne wady produktu, co wymaga modyfikacji połączonych z dalszymi kosztami. O ile produkt (usługa) jest całkowitą nowością, ma unikalny charakter, to w omawianej fazie nie występuje zagrożenie ze strony konkurencji. Na tym etapie nabywcami są z reguły osoby określane jako innowatorzy. Zalicza się do nich klientów lepiej wykształconych, którzy lubią kupować nowości. Od nich i ich akceptacji zależy, czy produkt przyjmie się na rynku (wykres 3.).

Przykładem nowych produktów (usług) wprowadzanych na polski rynek są karty do bankomatów, karty kredytowe PolCard, Master, karty płatnicze Visa, Access, Euro-Card, American Express oraz akcje funduszy powierniczych.


[1] B.W. Żurawik: Marketing…, op.cit. na podstawie T. Levitt: Marketing Myopia. Harvard Business Reviev,1960.,s 67

[2] J. Altkorn: Podstawy…, op. cit., s. 126.

[3] Tamże, s. 132.

Polityka dystrybucji (sprzedaży) produktu bankowego

5/5 - (1 vote)

Według P. Kotlera dystrybucja to „zorientowana na osiąganie zysku działalność obejmująca planowanie, realizację i kontrolę fizycznego przepływu materiałów i finalnych produktów z miejsca pochodzenia (produkcji) do miejsca ich zbycia.”[1]

Adaptując tę definicje do warunków banku należy zauważyć, że nie istnieje podział na miejsce produkcji i miejsce zbycia. Jednostka banku produkuje i zarazem sprzedaje produkty czy usługi. Sprzedaż może odbywać się drogą telefoniczną, pocztową, za pomocą bankomatów itp. Jednak największa ilość transakcji zawierana jest w jednostce banku. Dlatego ogromnie ważną kwestią jest lokalizacja oddziałów. Od właściwego doboru siedziby banku np. w centrum miasta, w centrach handlowych, zależy dostępność usług bankowych dla klientów. Nawet parking dla posiadaczy samochodów może mieć wpływ na wybór banku.

Podstawowym instrumentem polityki dystrybucji są kanały dystry­bucji. Można przyjąć, że są one sposobem połączeń i kolejnością jej uczestników, warunkującym przepływ towarów od producenta do finalnego odbiorcy.[2]

Wybór kanałów dystrybucji zależy od wielu czynników. Do najważniejszych można zaliczyć :

  • segment klientów, którym oferowane są określone produkty banku,
  • produkt i jego funkcje,
  • system dystrybucji firm konkurencyjnych.

Polityka dystrybucji odgrywa kluczową rolę w sprzedaży produktów bankowych, ponieważ determinuje, jak i gdzie klienci mogą uzyskać dostęp do oferowanych usług. W ostatnich latach nastąpiło znaczne rozszerzenie kanałów dystrybucji w sektorze bankowym, które obejmuje nie tylko tradycyjne oddziały bankowe, ale także cyfrowe platformy, takie jak bankowość internetowa i mobilna.

Tradycyjne oddziały bankowe nadal są ważnym kanałem dystrybucji, szczególnie dla starszych klientów, którzy preferują bezpośredni kontakt z pracownikami banku. Oddziały bankowe pozwalają na świadczenie bardziej spersonalizowanych usług i oferują możliwość budowania silniejszych relacji z klientami.

Jednakże, z coraz większą digitalizacją gospodarki, banki coraz bardziej zwracają się ku cyfrowym kanałom dystrybucji. Bankowość internetowa i mobilna oferuje klientom wygodę i łatwość dostępu do usług bankowych o każdej porze dnia i nocy. Poprzez te platformy, klienci mogą zarządzać swoimi kontami, przeprowadzać transakcje, aplikować o kredyty i korzystać z wielu innych usług bez konieczności odwiedzania oddziału bankowego.

Wielu banków korzysta również z kanałów partnerskich do dystrybucji swoich produktów. Na przykład, banki mogą sprzedawać swoje produkty, takie jak ubezpieczenia czy kredyty, poprzez pośredników finansowych. Banki mogą również tworzyć partnerstwa z firmami z innych sektorów, aby oferować swoje produkty w ramach szerszego pakietu usług.

Polityka dystrybucji produktów bankowych musi być starannie zaplanowana i zarządzana, aby zapewnić, że usługi są dostępne dla jak najszerszego kręgu klientów. Banki muszą stale monitorować zachowania swoich klientów i dostosowywać swoje strategie dystrybucji do zmieniających się potrzeb i oczekiwań. Przy opracowywaniu strategii dystrybucji, banki muszą również uwzględnić wymogi regulacyjne i zabezpieczyć się przed potencjalnymi zagrożeniami, takimi jak cyberprzestępczość.

Wreszcie, niezależnie od kanału dystrybucji, najważniejszym elementem sprzedaży produktów bankowych jest zapewnienie wysokiej jakości obsługi klienta. Klienci oczekują, że ich bank będzie dostarczał nie tylko produkty finansowe, ale także wartość dodaną poprzez profesjonalną obsługę, transparentność i zaufanie.


[1] Philip Kotler: Marketing – analiza, planowanie, wdrażanie i kontrola. Gebethner & Ska, Warszawa 1994, s. 536.

[2] W. Grzegorczyk: Marketing…, op. cit., s. 37.