prace

Usługi zagraniczne

5/5 - (3 votes)

Miejsce świadczenia usług:

I. zasada generalna – miejscem opodatkowania usługi jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania;

II. wyjątki od zasady generalnej:

  1. wyznaczone „sztywno” w przepisach – dla których miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania:
  • usługi na nieruchomościach – miejscem świadczenia jest miejsce położenia nieruchomości,
  • usługi transportowe – miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie odbywa się transport z uwzględnieniem pokonanych odległości (za wyjątkiem usługi wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów),
  • usługi w dziedzinie – kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki – miejscem świadczenia jest kraj faktycznego wykonania usługi,
  • usługi tzw. niematerialne (katalog zawarty w art. 27 ust.4) – m.in. sprzedaży praw i udzielania licencji, cesji praw autorskich, patentów i innych praw, reklamy, bankowe, finansowe, ubezpieczeniowe, wynajmu, dzierżawy, usługi rachunkowo-księgowe, prawnicze itp.
  1. określono „podwójne” kryteria ustalania miejsca świadczenia – wybór jest niejako zależny od woli stron i może być przez strony kształtowany w celu uproszczenia zasad rozliczania VAT; są to m.in. usługi:
  • wewnątrzwspólnotowe usługi transportu towarów – zasadniczo miejscem świadczenia jest kraj rozpoczęcia transportu, jednakże gdy nabywca usługi podał dla tej czynności świadczącemu usługę numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa, gdzie rozpoczął się transport – miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer,
  • usługi wyceny majątku rzeczowego ruchomego i usługi na ruchomym majątku rzeczowym – opodatkowane zasadniczo w kraju ich wykonania; jednakże w przypadku, gdy nabywca usługi podał dla tej czynności świadczącemu usługę numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, faktycznego wykonania usługi, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer, pod warunkiem, że towary po wykonaniu usługi zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi zostały faktycznie wykonane.

przysługuje prawo do odliczenia VAT

przy nabywaniu towarów i usług związanych

z wykonaniem usługi

Ujęcie w księgach świadczącego (dostawcy) – usługi opodatkowane u świadczącego

Ujęcie w księgach świadczącego (dostawcy) – usługi opodatkowane u nabywcy

Import usług – rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca (podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE).

Ujęcie w księgach importu usług – przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego:

Przedmiot i podmiot rachunkowości

5/5 - (2 votes)

Określenie przedmiotu rachunkowości jest ściśle związane z przedmiotem działania jednostki gospodarczej. Ponieważ jednostki gospodarcze mogą prowadzić bardzo różną działalność, określenie przedmiotu rachunkowości musi być odpowiednio uogólnione.

Zazwyczaj określa się, że przedmiotem rachunkowości są występujące w jednostkach gospodarczych zjawiska i procesy gospodarcze wpływające na stan i strukturę majątku, źródła jego finansowania oraz efekty działania.

Podmiotami rachunkowości są wszystkie jednostki gospodarcze prowadzące rachunkowość z formalnego obowiązku bądź z wyboru.

Różna może być ich forma własności, organizacja, zakres i rodzaje działalności. Warunkiem uznania danej jednostki za podmiot rachunkowości jest jej majątkowe wyodrębnienie. Wyodrębnienie to może być dokonane w sposób formalnoprawny, na podstawie ustaleń statutowych, lub tylko umownie przez wyodrębnienie jednostki w samej rachunkowości jako samodzielnie bilansującej np. w ramach jednostki wielozakładowej – odrębnych zakładów prowadzących odrębną ewidencję i sporządzających samodzielnie sprawozdanie finansowe, które staje się elementem sprawozdania łącznego.

Wyodrębnienie majątkowe podmiotu rachunkowości ma:

  • po pierwsze: znaczenie ekonomiczne, które oznacza oddzielenie majątku jednostki od majątku właścicieli, a tym samym realizację na własny rachunek przychodów i ponoszenie kosztów, zaciąganie i spłatę pożyczek, kredytów i zobowiązań,
  • po drugie: znaczenie metodologiczne, bowiem na koncepcji podmiotu gospodarczego opiera się cała budowa rachunkowości: interpretacja faktów gospodarczych oraz kształt sprawozdań finansowych.

Podmiotami rachunkowości z punktu widzenia formalnego są:

  • wszystkie osoby prawne (przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielcze, spółki kapitałowe),
  • jednostki nie posiadające osobowości prawnej (spółki osobowe: cywilna, jawna, komandytowa oraz niektóre jednostki państwowe),
  • osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na szerszą skalę.

Import towarów

5/5 - (2 votes)

Import towarów – przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art. 19 ust. 7).

Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy (art. 29 ust. 13).

Prawo od obniżenia kwoty podatku należnego powstaje wg zasad określonych do faktur krajowych potwierdzających dostawę towarów i usług.

Dokumenty:

  • przyjęcie nabytego składnika (np. PZ, OT).
  • faktura obca (wystawiona przez dostawcę w walucie obcej),
  • dokument celny (SAD).

Ujęcie w księgach importu towarów – przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego:

Zadania rachunkowości

5/5 - (2 votes)

Rachunkowość stosując właściwe jej metody ma za zadanie dostarczenie podstawowych wiadomości o działalności danej jednostki gospodarczej.

Rachunkowości stawia się zazwyczaj 3 zadania:

  1. obiektywne informowanie zewnętrznych użytkowników informacji dostarczanych przez rachunkowość, a w szczególności: potencjalnych inwestorów, banków i innych pożyczkodawców, wierzycieli, agend rządowych, pracowników i ich związków;
  2. kontrola działalności, a zwłaszcza ochrona interesów jednostki gospodarczej,
  3. dostarczanie danych przydatnych do zarządzania.

Dla realizacji tych zadań rachunkowość jednostki gospodarczej powinna w szczególności informować o:

  • stanie składników majątkowych i źródłach ich pochodzenia (finansowania) oraz wszelkich zmianach, powstających w trakcie działalności,
  • zużyciu składników majątkowych w toku działalności,
  • wykonaniu zadań gospodarczych, sprecyzowanych w zamierzeniach, np. planie finansowo-gospodarczym danej jednostki,
  • finansowych rezultatach działalności jednostki, dzięki rejestrowaniu osiąganych wyników finansowych,
  • wykorzystaniu zysku osiągniętego w rezultacie działalności gospodarczej.
  1. Irena Olchowicz, Podstawy rachunkowości, Wyd. Dyfin, Warszawa 1998.
  2. Jan Matuszkiewicz, Piotr Matuszkiewicz, Rachunkowość od podstaw, Wyd. Finans-Servis, Warszawa 1997.

Zasady rachunkowości

5/5 - (2 votes)

Prawidłowo zorganizowana rachunkowość dostarcza kierownictwu podmiotu danych liczbowych niezbędnych do podejmowania decyzji, umożliwia kontrolę terminowości i prawidłowości rozliczeń finansowych (z tytułu dostaw, sprzedaży, podatków, podziału zysku itp.), kontrolę celowości zużycia środków produkcji, wykonania planowanych zadań, a także zapewnia ochronę mienia zaangażowanego w jednostce gospodarczej. Spełnia więc ona następujące podstawowe funkcje: kontrolną, informacyjną i decyzyjną.

Realizacja zadań stawianych przed rachunkowością wymaga spełnienia określonych warunków i zasad jej prowadzenia, tak aby mogła zapewnić wiarygodność, kompletność i terminowość i terminowość dostarczanych danych liczbowych.

Najważniejsze zasady rachunkowości podporządkowane koncepcji rzetelnego i jasnego obrazu to:

  • zasada memoriału – polegająca na ujęciu w księgach rachunkowych oraz sprawozdaniu finansowym ogółu operacji gospodarczych dotyczących danego okresu. W szczególności w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty;
  • zasada współmierności – według której w księgach rachunkowych i wyniku finansowym należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na rzecz jednostki przychody i związane z tymi przychodami, a więc współmierne do nich koszty ich osiągnięcia;
  • zasada periodyzacji – która wymaga podziału zdarzeń gospodarczych na okresy i ujmowania wyników działalności za te okresy (rok obrotowy i wchodzące w jego skład okresy sprawozdawcze);
  • zasada istotności – według której dokonując wyboru rozwiązań dopuszczonych ustawą i dostosowując je do potrzeb jednostki należy zapewnić wyodrębnienie w rachunkowości wszystkich zdarzeń istotnych do oceny sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego jednostki. W ramach przyjęcia zasad (polityki) rachunkowości można stosować uproszczenia, jeżeli nie wywiera to istotnie ujemnego wpływu na rzetelność obrazu jednostki;
  • zasada ciągłości – polegająca na stosowaniu w kolejnych latach przyjętego sposobu postępowania (w szczególności dotyczy to sposobów wyceny składników majątku);
  • zasada ostrożnej wyceny (ostrożności) – przejawiająca się w sposobie podejścia do: sposobów wyceny składników majątkowych, zaliczenia przychodów, kosztów, strat i zysków do wyników danego okresu;
  • zasada wyższości treści nad formą – oznaczająca, że określone operacje muszą być ujęte w księgach, a następnie wykazane w sprawozdaniach finansowych zgodnie z ich treścią i rzeczywistością ekonomiczną, nawet jeśli z formalnego punktu widzenia nie powinny się tam znaleźć;
  • zasada kontynuacji działalności – według której przyjmuje się założenie, że jednostka ani nie zamierza, ani nie jest zmuszona do likwidacji lub istotnego uszczuplenia skali swojej działalności.

Jednostki zobowiązane są stosować określone ustawą zasady rachunkowości, rzetelnie i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy.

Literatura:

  1. Bailey T.G., Wild K., Międzynarodowe standardy rachunkowości w praktyce.
  2. Fiedoruk B., Kozak M., Zasady rachunkowości w jednostkach gospodarczych.
  3. Furmanek I., Rachunkowość handlowa.
  4. Gierusz J., Ustawa o rachunkowości a MSR – analiza porównawcza
  5. Gmytrasiewicz W., Rachunkowość.
  6. Helin A., Wasilewska J., Szymański K. G., Znowelizowana ustawa o rachunkowości.
  7. Jarugowej A., Martyniuk T., Komentarz do ustawy o rachunkowości, rachunkowość, MSR.
  8. Jarugowa A., Kabalski P., Znowelizowana ustawa o rachunkowości a standardy międzynarodowe.
  9. Jarugowa A., Komitet Standardów Rachunkowości – aktualne prace i zamierzenia, „Rachunkowość”.
  10. Kawecka-Siuzdak G., Międzynarodowe Standardy Rachunkowości.
  11. Krynicki J., Trzemżalski T., Rachunkowość, wdrożenie zmian.
  12. Klimas P., Podręczna encyklopedia rachunkowości.
  13. Messner Z., Rachunkowość finansowa.
  14. Matuszewicz J., P. Matuszewicz, Rachunkowość od podstaw.
  15. Matuszewicz J., Rachunkowość przedsiębiorstw.
  16. Myddelton D., Rachunkowość i decyzje finansowe.
  17. Martyniuk T., Rachunkowość finansowa przedsiębiorstw handlowych.
  18. Nowak E., Leksykon rachunkowości.
  19. Olchowicz I., Rachunkowość podatkowa.
  20. Oldcorn R., Rachunkowość dla menedżerów.
  21. Sawicki K., Podstawy rachunkowości.
  22. Wieczorek I., Rachunkowość obrotu materiałowo-towarowego.
  23. Walińska E., Meritum rachunkowości. Rachunkowość i sprawozdawczość finansowa.
  24. Ustawa o rachunkowości z 29 września 1994 r., Dz. U. Nr 121.