Wskaźnik płynności finansowej drugiego stopnia, nazywany także wskaźnikiem szybkiej płynności, jest jednym z kluczowych wskaźników finansowych stosowanych do oceny zdolności firmy do pokrycia swoich krótkoterminowych zobowiązań za pomocą najbardziej płynnych aktywów.
Wskaźnik ten jest obliczany jako stosunek sumy pieniędzy gotówkowych, równoważników pieniężnych i należności krótkoterminowych do zobowiązań krótkoterminowych. W przeciwieństwie do wskaźnika płynności finansowej pierwszego stopnia, wskaźnik ten nie uwzględnia zapasów w obliczeniach, ponieważ zapasy mogą być trudne do szybkiego sprzedaży w celu pokrycia zobowiązań.
Formuła do obliczenia wskaźnika płynności finansowej drugiego stopnia jest następująca:
Wskaźnik płynności finansowej II stopnia = (Pieniądze + Równoważniki pieniężne + Należności krótkoterminowe) / Zobowiązania krótkoterminowe
Ten wskaźnik jest użyteczny dla wierzycieli i inwestorów, aby ocenić ryzyko związane z krótkoterminową stabilnością finansową firmy. Wysoki wskaźnik płynności finansowej drugiego stopnia wskazuje, że firma ma wystarczająco dużo najbardziej płynnych aktywów, aby pokryć swoje krótkoterminowe zobowiązania, co sugeruje niższe ryzyko finansowe.
Jednak, jak w przypadku wszystkich wskaźników finansowych, wskaźnik płynności finansowej drugiego stopnia powinien być interpretowany w kontekście. Różne branże mają różne standardy co do tego, co jest uważane za „dobre” wskaźniki płynności, a różne firmy mogą mieć różne strategie zarządzania płynnością. Dlatego zawsze jest ważne, aby porównywać wskaźniki firmy z jej konkurentami i ze standardami branżowymi, a także badać trendy w czasie.
Tabela 4. Syntetyczne zestawienie wskaźników płynności finansowej.
|
Podstawowe wskaźniki płynności finansowej |
||
|
L.p. |
NAZWA |
POSTAĆ |
|
1. |
wskaźnik płynności finansowej |
środki pieniężne zobowiązania bieżące |
|
2. |
wskaźnik płynności finansowej |
płynne środki obrotowe zobowiązania bieżące |
|
3. |
wskaźnik płynności finansowej |
środki obrotowe bieżące ogółem zobowiązania ogólne |
|
Wskaźniki pomocnicze stosowane w analizie kapitału obrotowego |
||
|
1. |
kapitał obrotowy w dniach obrotu |
kapitał obrotowy x 360 dni sprzedaż netto |
|
2. |
wskaźnik cyklu zapasów w dniach |
przeciętny stan zapasów sprzedaż netto: 360 dni |
|
3. |
wskaźnik cyklu należności |
przeciętny stan należności sprzedaż netto: 360 dni |
|
4. |
okres płacenia zobowiązań w dniach |
średni stan zobowiązań x 360 dni sprzedaż netto |
|
5. |
cykl środków pieniężnych |
obrót zapasami w dniach + okres ściągania należności – okres płacenia zobowiązań |
[źródło: opracowanie własne na podstawie M. Sierpińska, T. Jachna, Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, Warszawa 1993]
Syntetyczne zestawienie wskaźników płynności finansowej pozwala spojrzeć na zdolność przedsiębiorstwa do regulowania zobowiązań z kilku różnych perspektyw. Poszczególne mierniki nie zastępują się wzajemnie, lecz uzupełniają. Każdy z nich koncentruje się bowiem na innym poziomie płynności aktywów oraz innym aspekcie zarządzania kapitałem obrotowym. Dopiero łączna analiza pozwala uzyskać bardziej wiarygodny obraz sytuacji finansowej jednostki.
Wskaźniki płynności I, II i III stopnia tworzą pewnego rodzaju hierarchię. Wskaźnik pierwszego stopnia obejmuje najbardziej płynne składniki majątku, czyli przede wszystkim środki pieniężne. Wskaźnik drugiego stopnia rozszerza zakres analizy o należności i inne aktywa stosunkowo szybko zamieniane na gotówkę. Wskaźnik trzeciego stopnia uwzględnia natomiast cały majątek obrotowy, w tym również zapasy.
Dzięki temu możliwe jest stopniowe badanie, w jakim zakresie przedsiębiorstwo może regulować zobowiązania bieżące bez konieczności sięgania po aktywa o coraz niższej płynności.
Wskaźnik płynności finansowej I stopnia
Wskaźnik płynności pierwszego stopnia, określany niekiedy jako wskaźnik płynności gotówkowej, pokazuje relację najbardziej płynnych aktywów do zobowiązań krótkoterminowych. W najprostszym ujęciu można go wyrazić jako:
Wskaźnik płynności I stopnia = środki pieniężne / zobowiązania krótkoterminowe.
W zależności od przyjętej metody do najbardziej płynnych aktywów mogą być zaliczane również krótkoterminowe aktywa finansowe, które można bardzo szybko zamienić na gotówkę bez istotnego ryzyka utraty wartości.
Wskaźnik ten odpowiada na pytanie, jaka część zobowiązań bieżących mogłaby zostać uregulowana praktycznie natychmiast przy wykorzystaniu środków znajdujących się w dyspozycji przedsiębiorstwa.
Nie należy oczekiwać, aby przedsiębiorstwo posiadało środki pieniężne wystarczające do jednoczesnej spłaty wszystkich zobowiązań krótkoterminowych. W normalnie funkcjonującej firmie wpływy i wydatki następują sukcesywnie. Utrzymywanie gotówki odpowiadającej pełnej wartości zobowiązań byłoby zazwyczaj nieefektywne.
Zbyt niski wskaźnik może jednak wskazywać na brak odpowiedniego bufora płynnościowego. W razie nagłej konieczności uregulowania większej płatności przedsiębiorstwo może zostać zmuszone do korzystania z kredytu, sprzedaży aktywów albo przyspieszenia ściągania należności.
Z kolei bardzo wysoki poziom wskaźnika może świadczyć o utrzymywaniu nadmiernej ilości środków pieniężnych, które nie są wykorzystywane w sposób przynoszący przedsiębiorstwu odpowiedni zwrot.
Wskaźnik płynności II stopnia
Wskaźnik płynności drugiego stopnia pozwala rozszerzyć analizę o aktywa, które nie mają formy gotówki, ale powinny zostać stosunkowo szybko zamienione na środki pieniężne. Najważniejszą pozycję stanowią tutaj należności krótkoterminowe.
W praktyce wskaźnik ten pozwala ocenić, czy przedsiębiorstwo byłoby w stanie uregulować bieżące zobowiązania bez konieczności sprzedaży zapasów.
Jest to ważne, ponieważ upłynnienie zapasów może wymagać czasu. Niektóre towary sprzedają się bardzo szybko, inne mogą przez wiele miesięcy pozostawać w magazynie. W sytuacji nagłej potrzeby gotówki ich sprzedaż może wymagać obniżenia ceny.
Wskaźnik szybkiej płynności bywa więc uznawany za bardziej rygorystyczny miernik krótkoterminowego bezpieczeństwa finansowego niż wskaźnik bieżącej płynności.
Także w jego przypadku duże znaczenie ma jednak jakość aktywów. Należność wykazana w bilansie nie jest tym samym co gotówka. Jeżeli odbiorca opóźnia płatność albo istnieje ryzyko niewypłacalności, rzeczywista płynność takiego składnika może być znacznie niższa.
Wskaźnik płynności III stopnia
Wskaźnik trzeciego stopnia, nazywany również wskaźnikiem bieżącej płynności, obejmuje wszystkie aktywa obrotowe. Pozwala więc ocenić ogólną relację majątku, który powinien zostać wykorzystany lub zamieniony na gotówkę w stosunkowo krótkim czasie, do zobowiązań wymagających spłaty w tym samym horyzoncie.
Jego przewagą jest szerokie ujęcie płynności, ale jednocześnie jest on mniej rygorystyczny niż wskaźnik II stopnia. Wysoka wartość może bowiem wynikać z dużego poziomu zapasów, które nie zawsze są łatwo zbywalne.
Dlatego szczególne znaczenie ma porównywanie wskaźnika II i III stopnia. Jeżeli wartości są do siebie zbliżone, można przypuszczać, że zapasy stanowią stosunkowo niewielką część aktywów obrotowych. Jeżeli różnica jest bardzo duża, oznacza to większe zaangażowanie kapitału w zapasy.
Nie jest to samo w sobie ani korzystne, ani niekorzystne. Wszystko zależy od charakteru działalności i szybkości rotacji zapasów.
Łączna interpretacja trzech wskaźników
Szczególną wartość daje jednoczesne wykorzystanie wszystkich trzech podstawowych wskaźników.
Załóżmy, że przedsiębiorstwo posiada:
- środki pieniężne – 100 tys. zł,
- należności krótkoterminowe – 300 tys. zł,
- zapasy – 400 tys. zł,
- zobowiązania krótkoterminowe – 400 tys. zł.
Wskaźnik I stopnia wynosi wówczas:
100 000 / 400 000 = 0,25.
Wskaźnik II stopnia wynosi:
(100 000 + 300 000) / 400 000 = 1,0.
Wskaźnik III stopnia wynosi:
(100 000 + 300 000 + 400 000) / 400 000 = 2,0.
Każdy z tych wyników pokazuje inny aspekt sytuacji.
Przedsiębiorstwo jest w stanie natychmiast pokryć środkami pieniężnymi około jednej czwartej zobowiązań krótkoterminowych. Po uwzględnieniu należności posiada aktywa płynne odpowiadające całej wartości zobowiązań. Po uwzględnieniu także zapasów wartość aktywów obrotowych dwukrotnie przewyższa zobowiązania.
Dopiero takie zestawienie daje pełniejszy obraz niż pojedynczy wskaźnik.
Znaczenie wskaźników pomocniczych
Same wskaźniki statyczne nie informują jednak, jak szybko aktywa obrotowe rzeczywiście zamieniają się w gotówkę. Dlatego do oceny płynności wykorzystuje się również wskaźniki pomocnicze związane z kapitałem obrotowym i rotacją poszczególnych składników.
Szczególne znaczenie mają:
- cykl zapasów,
- cykl należności,
- okres regulowania zobowiązań,
- cykl środków pieniężnych.
Pozwalają one przejść od statycznego obrazu bilansowego do analizy dynamicznej.
Kapitał obrotowy w dniach obrotu
Kapitał obrotowy netto stanowi różnicę pomiędzy aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi. Jego dodatnia wartość oznacza, że część aktywów bieżących finansowana jest kapitałem długoterminowym.
Samo określenie wartości kapitału obrotowego w złotych nie zawsze pozwala jednak porównywać przedsiębiorstwa o różnej skali działalności. Dlatego można przeliczyć go na liczbę dni sprzedaży.
Wskaźnik kapitału obrotowego w dniach pozwala ustalić, jakiej liczbie dni sprzedaży odpowiada poziom kapitału obrotowego netto.
Wyższy poziom oznacza większy margines bezpieczeństwa, ale także większe zaangażowanie kapitału w działalność bieżącą.
Zbyt niski poziom może zwiększać ryzyko problemów z płynnością, natomiast bardzo wysoki może wskazywać na mało efektywne wykorzystanie zasobów.
Cykl zapasów
Wskaźnik cyklu zapasów pokazuje, przez ile przeciętnie dni zapasy pozostają w przedsiębiorstwie.
Im krótszy jest ten okres, tym szybciej kapitał zaangażowany w towary, materiały lub wyroby gotowe wraca do przedsiębiorstwa poprzez sprzedaż.
Długi cykl może świadczyć o nadmiernym poziomie zapasów, słabej sprzedaży albo specyfice działalności wymagającej długiego procesu produkcyjnego.
Nie można jednak przyjąć zasady, że im krótszy cykl, tym zawsze lepiej. Zbyt niski poziom zapasów może prowadzić do przerw w produkcji albo braku towarów potrzebnych do realizacji zamówień.
Celem przedsiębiorstwa powinno być więc osiągnięcie takiego poziomu zapasów, który zapewnia ciągłość działalności bez nadmiernego zamrażania kapitału.
Cykl należności
Wskaźnik cyklu należności informuje, ile dni przedsiębiorstwo przeciętnie oczekuje na zapłatę od swoich odbiorców.
Jeżeli przedsiębiorstwo sprzedaje towary z terminem płatności 30 dni, a rzeczywisty okres inkasa wynosi 60 dni, może to świadczyć o problemach z dyscypliną płatniczą klientów.
Wydłużający się cykl należności ma negatywny wpływ na płynność. Przychody są wykazywane, ale środki pieniężne jeszcze nie wpływają do przedsiębiorstwa.
Firma musi natomiast nadal opłacać pracowników, dostawców, podatki i inne zobowiązania.
Z tego względu zarządzanie należnościami jest jednym z podstawowych elementów zarządzania płynnością.
Okres regulowania zobowiązań
Wskaźnik okresu płacenia zobowiązań pokazuje, jak długo przedsiębiorstwo przeciętnie korzysta z finansowania udzielanego przez dostawców i innych wierzycieli.
Dłuższy okres płatności może poprawiać płynność, ponieważ przedsiębiorstwo dłużej dysponuje środkami pieniężnymi.
Nie należy jednak sztucznie wydłużać okresu poprzez nieterminowe regulowanie zobowiązań. Może to prowadzić do utraty zaufania kontrahentów, pogorszenia warunków handlowych, naliczania odsetek czy żądania przedpłat przy kolejnych dostawach.
Korzystne jest przede wszystkim negocjowanie odpowiednich terminów płatności już na etapie zawierania umów.
Cykl środków pieniężnych
Bardzo użytecznym miernikiem jest cykl środków pieniężnych, określany również jako cykl konwersji gotówki.
Można go przedstawić jako:
cykl zapasów + cykl należności – okres regulowania zobowiązań.
Wskaźnik ten pokazuje, przez jak długi okres przedsiębiorstwo musi finansować działalność z własnych środków lub innych źródeł pomiędzy momentem poniesienia wydatku a odzyskaniem gotówki ze sprzedaży.
Im krótszy jest cykl, tym szybciej środki wracają do przedsiębiorstwa.
Jeżeli przedsiębiorstwo przez 40 dni przechowuje zapasy, następnie czeka 30 dni na zapłatę od odbiorcy, ale samo płaci dostawcom po 20 dniach, cykl środków pieniężnych wynosi:
40 + 30 – 20 = 50 dni.
Oznacza to, że przez około 50 dni przedsiębiorstwo musi finansować kapitał zaangażowany w działalność.
Skracanie cyklu konwersji gotówki
Przedsiębiorstwo może poprawiać płynność nie tylko poprzez zwiększanie ilości gotówki, ale również poprzez skracanie cyklu konwersji.
Jednym ze sposobów jest przyspieszenie rotacji zapasów. Można to osiągnąć poprzez lepsze planowanie zakupów, dostosowanie wielkości produkcji do popytu oraz ograniczenie zapasów trudno zbywalnych.
Drugim sposobem jest skrócenie okresu oczekiwania na należności. Firma może dokładniej analizować wiarygodność klientów, stosować krótsze terminy płatności, szybciej reagować na opóźnienia albo wykorzystywać faktoring.
Trzecim elementem jest odpowiednie zarządzanie terminami zobowiązań. Negocjowanie dłuższych terminów płatności może pozwolić lepiej zsynchronizować wypływy z wpływami.
Płynność statyczna i dynamiczna
W analizie warto rozróżnić płynność statyczną i dynamiczną.
Wskaźniki I, II i III stopnia opierają się przede wszystkim na danych bilansowych. Przedstawiają więc stan przedsiębiorstwa w konkretnym momencie, na przykład na koniec roku.
Wskaźniki rotacji i przepływy pieniężne pokazują natomiast proces zachodzący w czasie.
Przedsiębiorstwo może posiadać bardzo korzystny wskaźnik bieżącej płynności na dzień bilansowy, ale jednocześnie przez większość roku doświadczać problemów z gotówką.
Możliwa jest również sytuacja odwrotna – niski wskaźnik w określonym dniu może wynikać z chwilowego spiętrzenia płatności i nie oznaczać trwałego zagrożenia.
Dlatego pełna analiza powinna obejmować zarówno podejście statyczne, jak i dynamiczne.
Płynność a przepływy pieniężne
Szczególnym uzupełnieniem analizy wskaźnikowej jest rachunek przepływów pieniężnych. Pokazuje on rzeczywiste wpływy i wydatki jednostki.
Największe znaczenie ma zdolność podstawowej działalności operacyjnej do generowania gotówki.
Firma może osiągać zysk księgowy, a jednocześnie doświadczać problemów z płynnością. Dzieje się tak przykładowo wtedy, gdy sprzedaż wzrasta, ale większość nowych przychodów pozostaje w należnościach.
Możliwa jest również sytuacja, w której przedsiębiorstwo wykazuje stratę, a chwilowo posiada dodatnie przepływy pieniężne, na przykład dzięki sprzedaży majątku albo pozyskaniu kredytu.
Sama obecność gotówki nie przesądza więc o trwałej dobrej sytuacji. Ważne jest źródło jej pochodzenia.
Płynność a wypłacalność
W analizie finansowej należy również odróżniać płynność od wypłacalności.
Płynność odnosi się przede wszystkim do zdolności terminowego regulowania zobowiązań bieżących.
Wypłacalność ma szerszy i bardziej długoterminowy charakter. Dotyczy zdolności przedsiębiorstwa do wykonywania wszystkich swoich zobowiązań w dłuższej perspektywie.
Firma może posiadać wartościowy majątek i być ogólnie wypłacalna, ale chwilowo nie dysponować gotówką. Może wtedy wystąpić problem płynnościowy.
Jeżeli jednak przedsiębiorstwo przez długi okres generuje straty, jest nadmiernie zadłużone i nie posiada majątku wystarczającego do pokrycia zobowiązań, problem ma charakter znacznie bardziej fundamentalny.
Znaczenie trendów
Wskaźników płynności nie powinno się interpretować wyłącznie na podstawie jednego okresu.
Znacznie większą wartość ma analiza kilku kolejnych lat lub kwartałów.
Jeżeli wskaźnik II stopnia wynosi kolejno 1,4; 1,2; 0,9 i 0,7, można dostrzec trend pogarszania się płynności, nawet jeżeli w początkowym okresie sytuacja była bezpieczna.
Podobnie systematyczne wydłużanie cyklu należności może świadczyć o pogarszającej się jakości portfela odbiorców.
Analiza trendu pozwala więc dostrzec problemy wcześniej, zanim przyjmą one formę otwartej niewypłacalności.
Porównania branżowe
Duże znaczenie ma również porównywanie wskaźników z wynikami innych przedsiębiorstw prowadzących podobną działalność.
Firma handlowa, przemysłowa i usługowa posiadają zupełnie różną strukturę aktywów obrotowych.
Przedsiębiorstwo usługowe może praktycznie nie posiadać zapasów, dlatego wskaźnik II i III stopnia będą do siebie zbliżone.
W przedsiębiorstwie handlowym różnica może być znaczna, ponieważ towary stanowią podstawową część majątku obrotowego.
Nie powinno się więc bezrefleksyjnie stosować jednego wzorca do wszystkich podmiotów.
Wpływ sezonowości
Wskaźniki płynności mogą być silnie uzależnione od momentu, w którym dokonuje się pomiaru.
Przedsiębiorstwo sezonowe może tuż przed głównym okresem sprzedaży posiadać bardzo wysokie zapasy i znaczne zobowiązania wobec dostawców.
Po zakończeniu sezonu zapasy maleją, należności rosną, a następnie zwiększa się stan gotówki.
Wartości wskaźników obliczone na poszczególne dni mogą więc znacząco się różnić.
W takich przedsiębiorstwach szczególnie ważne jest analizowanie danych miesięcznych lub kwartalnych, a nie tylko bilansu rocznego.
Płynność a ryzyko finansowe
Utrzymywanie odpowiedniej płynności jest jednym z podstawowych warunków ograniczania ryzyka finansowego.
Przedsiębiorstwo może być rentowne, ale jeśli nie jest w stanie terminowo regulować zobowiązań, może utracić zaufanie kontrahentów i dostęp do finansowania.
Nieterminowe płatności mogą prowadzić do żądania przedpłat, ograniczenia dostaw, naliczania odsetek oraz pogorszenia oceny kredytowej.
W skrajnym przypadku utrata płynności może zagrozić dalszemu funkcjonowaniu jednostki.
Dlatego zarządzanie płynnością powinno mieć charakter ciągły, a nie ograniczać się do obliczenia wskaźników przy okazji sporządzania rocznego sprawozdania finansowego.
Płynność a rentowność
Zbyt wysoka płynność także może mieć określony koszt.
Utrzymywanie dużych zasobów gotówki, nadmiernych zapasów czy bardzo wysokiego kapitału obrotowego zwiększa bezpieczeństwo, ale jednocześnie może ograniczać rentowność.
Kapitał pozostający bezproduktywnie na rachunku bankowym nie jest wykorzystywany do inwestycji lub rozwoju działalności.
Podobnie nadmierne zapasy generują koszty magazynowania i zamrażają środki.
Zarządzający muszą więc znaleźć kompromis pomiędzy bezpieczeństwem płatniczym a efektywnością wykorzystania kapitału.
Wykorzystanie wskaźników przez banki
Wskaźniki płynności są również istotnym elementem analizy kredytowej.
Bank rozpatrujący wniosek przedsiębiorstwa chce ustalić, czy firma posiada zdolność do terminowego regulowania zobowiązań i czy dodatkowe zadłużenie nie doprowadzi do nadmiernego obciążenia finansowego.
Pogarszające się wskaźniki mogą być sygnałem zwiększonego ryzyka.
Bank może wtedy dokładniej analizować należności, zapasy, przepływy pieniężne oraz strukturę finansowania.
Nie oznacza to jednak, że decyzja kredytowa opiera się na jednej wartości. Płynność jest jednym z elementów szerszej oceny obejmującej także rentowność, zadłużenie, sprawność działania oraz czynniki jakościowe.
Wykorzystanie przez zarząd
Dla zarządu przedsiębiorstwa analiza płynności ma przede wszystkim charakter operacyjny i ostrzegawczy.
Regularne monitorowanie wskaźników pozwala wcześniej zauważyć wzrost zapasów, wydłużenie okresu spływu należności czy zwiększenie zobowiązań krótkoterminowych.
Na tej podstawie można podejmować działania korygujące.
Jeżeli problemem są należności, przedsiębiorstwo może zmienić politykę kredytu kupieckiego.
Jeżeli powodem jest nadmierny poziom zapasów, można poprawić planowanie zakupów i produkcji.
Jeżeli firma posiada zbyt dużo zadłużenia krótkoterminowego, można rozważyć zmianę struktury finansowania.
Wykorzystanie przez inwestorów
Inwestorzy również analizują płynność, ponieważ jej pogorszenie może sygnalizować wzrost ryzyka działalności.
Spółka może osiągać wysokie zyski, ale jeżeli nie potrafi zamienić sprzedaży na gotówkę, może mieć problemy z dalszym rozwojem.
Szczególnie niepokojąca jest sytuacja, gdy jednocześnie rosną należności, zapasy i zadłużenie krótkoterminowe.
Może to oznaczać, że przedsiębiorstwo finansuje rozwój przy coraz większym wykorzystaniu kapitału obcego, a środki są zamrożone w aktywach obrotowych.
Płynność w okresie kryzysu
Znaczenie odpowiedniego poziomu płynności szczególnie wzrasta w okresach pogorszenia koniunktury.
W czasie dobrej sytuacji gospodarczej przedsiębiorstwo może stosunkowo łatwo korzystać z kredytów, a kontrahenci mogą być bardziej skłonni do udzielania dłuższych terminów płatności.
W okresie kryzysu dostęp do finansowania może zostać ograniczony dokładnie wtedy, gdy firma najbardziej go potrzebuje.
Jednocześnie klienci mogą później regulować należności, a sprzedaż może spadać.
Przedsiębiorstwo posiadające odpowiednią rezerwę płynności ma wówczas większą zdolność do przetrwania przejściowych trudności.
Ograniczenia analizy wskaźnikowej
Syntetyczne zestawienie wskaźników płynności jest użyteczne, ale nie eliminuje ograniczeń charakterystycznych dla analizy wskaźnikowej.
Dane mogą pochodzić z konkretnego dnia i nie reprezentować sytuacji typowej dla całego okresu.
Różne przedsiębiorstwa mogą stosować odmienne modele działalności i różną politykę zarządzania kapitałem obrotowym.
Wartości bilansowe nie zawsze odpowiadają rzeczywistej możliwości zamiany aktywów na gotówkę.
Wskaźniki historyczne nie pokazują również wszystkich przyszłych zdarzeń, takich jak utrata ważnego klienta, nagły spadek sprzedaży czy konieczność poniesienia dużego nieplanowanego wydatku.
Z tego względu powinny być traktowane jako narzędzie wspierające ocenę, a nie jako mechaniczny sposób wydawania jednoznacznych ocen.
Syntetyczna analiza płynności powinna zatem obejmować zarówno podstawowe wskaźniki I, II i III stopnia, jak i mierniki rotacji zapasów, należności i zobowiązań oraz cykl konwersji gotówki. Ważne jest także zestawienie tych informacji z rachunkiem przepływów pieniężnych i charakterem działalności przedsiębiorstwa.
Dopiero takie podejście pozwala odpowiedzieć na najważniejsze pytanie: czy przedsiębiorstwo jest w stanie terminowo regulować swoje zobowiązania bez zakłócania bieżącej działalności i bez konieczności podejmowania nadzwyczajnych działań finansowych.
Płynność finansowa jest bowiem zjawiskiem dynamicznym. Nie zależy wyłącznie od wielkości majątku, ale od szybkości, z jaką poszczególne aktywa przekształcają się w gotówkę, oraz od terminów, w których przedsiębiorstwo musi dokonywać płatności. Właśnie dlatego zestawienie kilku wzajemnie uzupełniających się wskaźników daje znacznie pełniejszy obraz kondycji finansowej niż analiza pojedynczego miernika.