Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ma miejsce, jeżeli:
- nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
- podatnik dokonujący dostawy zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7.
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest jednym z podstawowych rodzajów transakcji występujących w handlu pomiędzy przedsiębiorstwami działającymi w różnych państwach Unii Europejskiej. Jej charakter wynika z funkcjonowania wspólnego rynku, na którym przemieszczanie towarów pomiędzy państwami członkowskimi nie jest traktowane w taki sam sposób jak klasyczny eksport poza Unię Europejską. Rozliczenie podatku odbywa się w powiązaniu z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów dokonywanym przez nabywcę w państwie przeznaczenia.
Istotą WDT nie jest samo wystawienie faktury zagranicznemu kontrahentowi. Towar musi faktycznie zostać przemieszczony z Polski do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a transakcja powinna spełniać warunki pozwalające zakwalifikować ją jako dostawę wewnątrzwspólnotową. Jeżeli towar pozostaje w Polsce, sam fakt, że jego nabywcą jest przedsiębiorstwo z innego państwa UE, nie oznacza jeszcze wystąpienia WDT.
Znaczenie miejsca przemieszczenia towaru
Przy ustalaniu charakteru transakcji bardzo ważne jest określenie miejsca rozpoczęcia i zakończenia transportu. W typowym przypadku towar rozpoczyna swoją drogę na terytorium Polski i zostaje dostarczony do kontrahenta znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego. Może to być przykładowo dostawa polskiego przedsiębiorstwa do odbiorcy w Niemczech, Czechach, Francji czy innym państwie należącym do Unii Europejskiej.
Nie ma przy tym zasadniczego znaczenia, czy transport organizuje sprzedawca, nabywca czy wyspecjalizowana firma przewozowa. Znaczenie ma przede wszystkim możliwość wykazania, że towar faktycznie opuścił terytorium Polski i dotarł do innego państwa członkowskiego. Właśnie dlatego dokumentacja transportowa odgrywa tak istotną rolę przy rozliczaniu WDT.
Status nabywcy
Kolejnym elementem wymagającym sprawdzenia jest status nabywcy. W typowej transakcji pomiędzy przedsiębiorcami zagraniczny kontrahent powinien posiadać właściwy numer identyfikacyjny wykorzystywany przy transakcjach wewnątrzwspólnotowych. Numer ten pozwala powiązać rozliczenie dokonane przez polskiego dostawcę z rozliczeniem nabywcy w państwie, do którego towary zostały przemieszczone.
W praktyce przedsiębiorca powinien więc zwracać uwagę nie tylko na nazwę i adres kontrahenta, lecz również na jego dane podatkowe. Weryfikacja powinna nastąpić odpowiednio wcześnie, najlepiej jeszcze przed dokonaniem dostawy. Pozwala to ograniczyć ryzyko późniejszych problemów z zastosowaniem zasad właściwych dla WDT.
Numer VAT UE
Numer VAT UE jest jednym z podstawowych elementów identyfikujących przedsiębiorcę uczestniczącego w handlu wewnątrzwspólnotowym. Zazwyczaj składa się z odpowiedniego oznaczenia państwa oraz numeru identyfikacyjnego podatnika. Polski przedsiębiorca uczestniczący w takich transakcjach również powinien posługiwać się właściwym numerem przy rozliczeniach wewnątrzwspólnotowych.
Sama obecność numeru na fakturze nie powinna być jednak traktowana jako wystarczające potwierdzenie wszystkich warunków transakcji. Ważne jest również ustalenie jego aktualności i prawidłowości oraz posiadanie dokumentacji dotyczącej rzeczywistego przebiegu dostawy. W praktyce warto zachować potwierdzenie przeprowadzonej weryfikacji kontrahenta, szczególnie w przypadku nowych odbiorców.
Stawka 0% przy WDT
Jedną z najważniejszych cech WDT jest możliwość zastosowania stawki VAT 0%, jeżeli zostaną spełnione wymagane warunki. Nie jest to to samo co zwolnienie z VAT, ponieważ przy stawce 0% podatnik zachowuje co do zasady możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z dostawą. Ma to istotne znaczenie ekonomiczne dla przedsiębiorstwa prowadzącego sprzedaż na rynkach innych państw Unii Europejskiej.
Zastosowanie stawki 0% nie powinno jednak następować automatycznie tylko dlatego, że odbiorca znajduje się w innym kraju Unii. Konieczne jest spełnienie warunków odnoszących się zarówno do statusu uczestników transakcji, jak i do rzeczywistego wywozu towaru. Szczególnego znaczenia nabiera więc prawidłowa dokumentacja.
Dokumentowanie wywozu towaru
Przedsiębiorstwo powinno posiadać dowody potwierdzające, że towary rzeczywiście zostały przemieszczone z Polski do innego państwa członkowskiego. W zależności od sposobu organizacji transportu mogą to być między innymi dokumenty przewozowe, specyfikacje ładunku oraz inne materiały potwierdzające przebieg transakcji. Dokumenty powinny tworzyć logiczną całość i jednoznacznie wskazywać, że określony towar dotarł do miejsca przeznaczenia.
Nie zawsze jeden dokument będzie wystarczający do odtworzenia przebiegu dostawy. Dlatego przedsiębiorstwo powinno gromadzić również dokumentację uzupełniającą, taką jak zamówienia, potwierdzenia odbioru, korespondencję handlową, potwierdzenia zapłaty czy dokumenty związane z transportem. Im bardziej spójna jest dokumentacja, tym łatwiej wykazać rzeczywisty charakter transakcji.
Dokument przewozowy
W przypadku korzystania z usług zewnętrznego przewoźnika duże znaczenie może mieć dokument przewozowy. Powinien umożliwiać identyfikację stron, miejsca wysyłki i odbioru oraz przewożonych towarów. Ważne jest również, aby dokumentacja wskazywała na zakończenie transportu w innym państwie członkowskim.
W praktyce błędy w dokumentach transportowych mogą powodować problemy nawet wtedy, gdy towar faktycznie został dostarczony. Nieczytelne podpisy, brak wskazania miejsca odbioru albo niezgodność danych z fakturą mogą utrudniać wykazanie prawidłowości rozliczenia. Dlatego dokumenty warto kontrolować na bieżąco, a nie dopiero w momencie przygotowywania rozliczenia VAT.
Specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
Istotnym elementem dokumentacji może być również specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku. Pozwala ona powiązać towary znajdujące się w transporcie z towarami będącymi przedmiotem konkretnej sprzedaży. Jest to szczególnie ważne wtedy, gdy jedna przesyłka obejmuje wiele różnych produktów albo kilka dostaw realizowanych jednocześnie.
Prawidłowa specyfikacja powinna pozwalać na identyfikację towarów i ich ilości. W połączeniu z fakturą, dokumentem transportowym i potwierdzeniem odbioru tworzy ona materiał pozwalający odtworzyć przebieg całej operacji. Dobrze zorganizowany system dokumentacji zmniejsza ryzyko późniejszych niejasności podczas kontroli rozliczenia.
Potwierdzenie odbioru
Potwierdzenie otrzymania towaru przez zagranicznego nabywcę może być bardzo ważnym elementem dokumentacji WDT. Pokazuje ono, że transport nie tylko rozpoczął się w Polsce, lecz również rzeczywiście zakończył w innym państwie członkowskim. Jest to szczególnie istotne w przypadkach, w których pozostałe dokumenty nie wskazują jednoznacznie końcowego miejsca dostarczenia towaru.
W przedsiębiorstwie warto zatem wprowadzić procedurę pozyskiwania potwierdzeń od odbiorców. Może ona być powiązana z procesem zamykania zlecenia sprzedaży albo kontroli należności. Dzięki temu dokumentacja nie jest kompletowana dopiero wiele tygodni po dokonaniu dostawy.
Faktura dokumentująca WDT
Wewnątrzwspólnotowa dostawa powinna zostać właściwie udokumentowana również w systemie sprzedażowym i księgowym przedsiębiorstwa. Faktura musi być powiązana z właściwym kontrahentem, numerami identyfikacyjnymi i konkretną dostawą. Dane zawarte na fakturze powinny odpowiadać pozostałym dokumentom handlowym oraz transportowym.
Szczególne znaczenie ma unikanie różnic pomiędzy nazwą kontrahenta, adresem, numerem identyfikacyjnym czy wartością towarów wykazywanych w poszczególnych dokumentach. Drobne rozbieżności nie zawsze oznaczają, że transakcja została przeprowadzona nieprawidłowo, ale mogą wymagać dodatkowych wyjaśnień. Spójność dokumentacji jest więc jednym z podstawowych elementów sprawnej obsługi WDT.
Obowiązek podatkowy
Przy WDT ważne jest właściwe ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego. Ma to bezpośredni wpływ na okres, w którym transakcja zostanie wykazana w rozliczeniu VAT. W praktyce konieczne jest więc powiązanie danych sprzedażowych z datą dokonania dostawy i datą wystawienia faktury.
Księgowość powinna dysponować informacją pozwalającą ustalić właściwy okres bez konieczności samodzielnego odtwarzania przebiegu transakcji. Jest to szczególnie istotne w przedsiębiorstwach realizujących dużą liczbę dostaw do różnych państw. Dobrze zaprojektowany obieg informacji pomiędzy działem sprzedaży, magazynem, logistyką i księgowością znacznie ogranicza możliwość wystąpienia błędów.
Zaliczki przy transakcjach wewnątrzwspólnotowych
W praktyce handlowej może wystąpić sytuacja, w której kontrahent wpłaca część lub całość należności przed wysyłką towaru. Sam wpływ pieniędzy nie powinien być jednak utożsamiany z dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Dla właściwego rozliczenia znaczenie ma przebieg samej transakcji towarowej oraz zasady powstawania obowiązku podatkowego charakterystyczne dla WDT.
Jest to kolejny przykład pokazujący, dlaczego przepływ pieniężny i zdarzenie podatkowe nie zawsze następują w tym samym momencie. Księgowość musi więc prawidłowo odróżniać otrzymane środki od właściwej sprzedaży. Ma to również znaczenie dla prawidłowego ustalenia sald rozrachunków z kontrahentem.
WDT a informacja VAT-UE
Transakcje wewnątrzwspólnotowe wymagają odpowiedniego wykazywania w informacji podsumowującej VAT-UE. Pozwala ona administracjom podatkowym państw członkowskich porównywać dane deklarowane przez dostawcę i nabywcę. W ten sposób transakcja wykazana jako dostawa w jednym państwie może zostać powiązana z odpowiednim nabyciem rozliczanym w innym kraju.
Prawidłowość danych znajdujących się w VAT-UE ma więc duże znaczenie. Błąd w numerze kontrahenta lub wartości transakcji może prowadzić do powstania niezgodności pomiędzy informacjami przekazywanymi przez uczestników obrotu. Dlatego przed wysłaniem informacji warto porównać ją z ewidencją sprzedaży oraz dokumentacją poszczególnych dostaw.
WDT a JPK_VAT
Współczesne rozliczenie WDT jest również powiązane z elektroniczną ewidencją VAT. Oznacza to, że informacje o transakcji muszą zostać właściwie zaklasyfikowane w systemie księgowym, aby następnie zostały prawidłowo uwzględnione w raportowaniu. Błędy powstałe już na etapie wystawiania dokumentu mogą więc później przechodzić do kolejnych elementów rozliczenia.
Automatyzacja ułatwia obsługę dużej liczby transakcji, ale nie zwalnia przedsiębiorstwa z kontroli. Program księgowy przetwarza informacje zgodnie z otrzymanymi danymi i przyjętymi ustawieniami. Jeżeli transakcja zostanie błędnie oznaczona jako krajowa albo zastosowany zostanie niewłaściwy numer kontrahenta, system może powielić ten błąd w raportowaniu.
Brak dokumentacji w odpowiednim terminie
Szczególna sytuacja występuje wtedy, gdy przedsiębiorstwo dokonało rzeczywistej dostawy do innego państwa członkowskiego, ale nie posiada jeszcze pełnej dokumentacji potwierdzającej przemieszczenie towarów. Sam brak dokumentu w określonym momencie nie zmienia gospodarczego charakteru dokonanej sprzedaży, ale może wpływać na sposób i moment jej podatkowego rozliczenia. Konieczne jest wtedy zastosowanie zasad przewidzianych dla sytuacji, w której dowody zostają zgromadzone z opóźnieniem.
Z tego względu przedsiębiorstwo powinno na bieżąco monitorować brakujące dokumenty. Odpowiedzialność za ich dostarczenie może zostać przypisana konkretnemu pracownikowi lub komórce organizacyjnej. Pozwala to uniknąć przypadków, w których księgowość dowiaduje się o braku potwierdzenia transportu dopiero podczas przygotowywania rozliczenia.
WDT a sprzedaż krajowa
Wewnątrzwspólnotowej dostawy nie należy utożsamiać ze zwykłą sprzedażą krajową dokonaną na rzecz zagranicznej firmy. Jeżeli niemiecki przedsiębiorca kupuje towar w Polsce, ale towar nie zostaje przemieszczony do innego państwa członkowskiego, konieczne jest odrębne ustalenie miejsca i zasad opodatkowania. Sam zagraniczny numer nabywcy nie przesądza o wystąpieniu WDT.
W praktyce oznacza to konieczność badania rzeczywistego przebiegu każdej dostawy. Szczególnie ważne jest to w przedsiębiorstwach, w których zagraniczni klienci odbierają towary bezpośrednio z magazynu. Księgowość powinna otrzymać informację, co dzieje się z towarem po jego wydaniu oraz czy istnieją dokumenty potwierdzające wywóz.
WDT a eksport towarów
WDT należy również odróżnić od eksportu. W obu przypadkach towar opuszcza Polskę, jednak w WDT miejscem przeznaczenia jest inne państwo członkowskie Unii Europejskiej. W eksporcie towar opuszcza natomiast obszar Unii Europejskiej, co powoduje zastosowanie odmiennych zasad i dokumentów.
Rozróżnienie to jest szczególnie ważne w przypadku transportów przebiegających przez kilka państw. O ostatecznej kwalifikacji decyduje charakter transakcji i miejsce przeznaczenia towaru, a nie tylko fakt przekroczenia granicy Polski. Przedsiębiorstwo powinno więc prawidłowo identyfikować zarówno nabywcę, jak i końcowy kierunek dostawy.
Przemieszczenie własnych towarów
WDT nie musi zawsze oznaczać klasycznej sprzedaży na rzecz niezależnego kontrahenta. W określonych sytuacjach może wystąpić również wtedy, gdy podatnik przemieszcza własne towary z Polski do innego państwa członkowskiego w związku z prowadzoną tam działalnością. Może to dotyczyć przykładowo przekazania określonych zapasów do własnego magazynu znajdującego się za granicą.
Takie przemieszczenie wymaga odpowiedniej analizy, mimo że nie występuje tradycyjny kontrahent kupujący towar w momencie jego wysyłki. Z ekonomicznego punktu widzenia majątek pozostaje własnością tego samego przedsiębiorstwa, ale zmienia się miejsce, w którym będzie wykorzystywany. Dla VAT może to powodować obowiązki charakterystyczne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.
Procedura magazynu call-off stock
W obrocie gospodarczym stosowane są również rozwiązania pozwalające na przemieszczanie towarów do magazynu w innym państwie członkowskim z przeznaczeniem dla wcześniej określonego nabywcy. Rozwiązanie takie może ułatwiać współpracę pomiędzy dostawcą a odbiorcą, ponieważ towary znajdują się już w pobliżu miejsca, w którym będą potrzebne. Moment przemieszczenia i moment przejęcia towaru przez klienta nie muszą wtedy pokrywać się ze sobą.
Rozliczenie takiego modelu wymaga spełnienia właściwych warunków i prowadzenia odpowiedniej ewidencji. Przedsiębiorstwo powinno mieć możliwość wskazania towarów objętych procedurą, miejsca ich składowania i nabywcy, dla którego zostały przeznaczone. Szczególnie ważna jest więc właściwa współpraca księgowości z logistyką i magazynem.
Korekty WDT
Podobnie jak przy sprzedaży krajowej, także w WDT mogą pojawić się korekty. Mogą wynikać z udzielonych rabatów, zmiany ceny, zwrotu części towaru, pomyłek ilościowych albo innych zmian dotyczących pierwotnej transakcji. Każda taka sytuacja powinna zostać odpowiednio powiązana z pierwotną dostawą.
Ważne jest również zapewnienie zgodności korekty pomiędzy ewidencją księgową, rozliczeniem VAT oraz informacją dotyczącą transakcji wewnątrzwspólnotowych. W przeciwnym razie mogą pojawiać się różnice pomiędzy danymi sprzedawcy i zagranicznego nabywcy. Im wcześniej korekta zostanie prawidłowo rozpoznana, tym łatwiejsze jest zachowanie zgodności całej dokumentacji.
WDT a należności od odbiorców
Sprzedaż do kontrahentów z innych państw członkowskich prowadzi również do powstawania należności, podobnie jak sprzedaż krajowa. Jeżeli nabywca otrzymuje odroczony termin płatności, przedsiębiorstwo przez określony czas finansuje jego zakup. Powoduje to konieczność kontrolowania zarówno rozliczenia podatkowego, jak i ryzyka kredytowego kontrahenta.
Szczególnie ważne może być monitorowanie należności zagranicznych, ponieważ ich dochodzenie bywa bardziej skomplikowane niż w przypadku odbiorcy krajowego. Przed rozpoczęciem większej współpracy warto więc badać wiarygodność klienta oraz ustalać odpowiednie warunki płatności. Sama prawidłowość podatkowa transakcji nie eliminuje bowiem ryzyka braku zapłaty.
WDT a kurs walutowy
Transakcje wewnątrzwspólnotowe często są rozliczane w euro lub innej walucie obcej. Powoduje to konieczność właściwego przeliczenia wartości dla potrzeb rachunkowości i rozliczeń podatkowych. Późniejsza zapłata może również powodować powstawanie różnic związanych ze zmianą kursu waluty pomiędzy momentem ujęcia należności a momentem otrzymania środków.
Kwestia walutowa jest więc kolejnym elementem, który powinien być uwzględniany w organizacji ewidencji WDT. System księgowy powinien pozwalać na jednoczesne śledzenie wartości w walucie transakcji oraz odpowiednich wartości wymaganych w księgach. Ma to znaczenie zarówno dla rozrachunków z kontrahentem, jak i dla prawidłowego ustalania wyniku finansowego.
Kontrola wewnętrzna przy WDT
Transakcja WDT obejmuje zazwyczaj kilka komórek przedsiębiorstwa. Dział handlowy przyjmuje zamówienie, magazyn przygotowuje towar, logistyka organizuje transport, a księgowość odpowiada za prawidłowe ujęcie i rozliczenie operacji. Brak właściwego przepływu informacji pomiędzy tymi komórkami może prowadzić do błędów nawet wtedy, gdy każdy dział wykonuje własne zadania prawidłowo.
Dobrym rozwiązaniem jest stworzenie jednolitej procedury obsługi sprzedaży wewnątrzwspólnotowej. Powinna ona wskazywać, kto weryfikuje numer kontrahenta, kto odpowiada za dokument transportowy, kto kontroluje otrzymanie potwierdzenia dostawy oraz kiedy dokumentacja trafia do księgowości. Dzięki temu łatwiej ustalić odpowiedzialność i zapobiec pomijaniu poszczególnych etapów.
Znaczenie archiwizacji dokumentów
Dokumenty związane z WDT powinny być przechowywane w sposób umożliwiający szybkie powiązanie ich z konkretną fakturą i kontrahentem. Nie wystarcza samo posiadanie dużego zbioru dokumentów transportowych, jeżeli po kilku miesiącach trudno ustalić, którego przewozu dotyczą. Dobra archiwizacja powinna pozwalać na odtworzenie pełnej historii dostawy.
W systemach elektronicznych można powiązać ze sobą fakturę, zamówienie, dokument magazynowy, specyfikację, dokument przewozowy i potwierdzenie odbioru. Dzięki temu osoba kontrolująca transakcję ma dostęp do wszystkich najważniejszych informacji w jednym miejscu. Rozwiązanie takie ogranicza również ryzyko zagubienia dokumentów papierowych.
Przykład WDT
Polskie przedsiębiorstwo sprzedaje maszyny kontrahentowi prowadzącemu działalność gospodarczą w Czechach. Maszyny zostają wydane w magazynie w Polsce, a następnie przewiezione przez firmę transportową do zakładu odbiorcy w Czechach. Kontrahent posługuje się właściwym numerem identyfikacyjnym, natomiast polski sprzedawca posiada dokumenty potwierdzające rzeczywisty transport i odbiór towaru.
W takim przypadku spełnienie wymaganych warunków pozwala rozliczyć transakcję jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Polski przedsiębiorca powinien prawidłowo ująć ją w swojej ewidencji oraz wykazać w wymaganych informacjach dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych. Czeski odbiorca rozlicza natomiast odpowiadające tej dostawie wewnątrzwspólnotowe nabycie w swoim państwie.
Znaczenie WDT dla przedsiębiorstw
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ma duże znaczenie dla przedsiębiorstw uczestniczących w handlu europejskim. Umożliwia funkcjonowanie w ramach wspólnego rynku i sprzedaż towarów kontrahentom w innych państwach członkowskich bez stosowania mechanizmów charakterystycznych dla tradycyjnego eksportu poza Unię Europejską. Jednocześnie wymaga jednak zachowania odpowiedniej dyscypliny w zakresie dokumentacji i rozliczeń.
Największe problemy w praktyce nie wynikają zwykle z samego zrozumienia definicji WDT, lecz z prawidłowego udokumentowania poszczególnych dostaw. Przedsiębiorstwo powinno potrafić wykazać, kto był nabywcą, jaki towar został sprzedany, kiedy nastąpiła dostawa oraz dokąd został przemieszczony. Dane znajdujące się w dokumentacji handlowej, transportowej, magazynowej i księgowej powinny pozostawać ze sobą zgodne.
Właściwe rozliczenie WDT wymaga więc połączenia wiedzy podatkowej z prawidłową organizacją procesów w przedsiębiorstwie. Sama księgowość nie jest w stanie stworzyć brakującego potwierdzenia przewozu ani ustalić po kilku miesiącach rzeczywistego miejsca dostarczenia towaru, jeżeli informacji takich nie przekazały wcześniej działy operacyjne. Dlatego sprawny system obsługi transakcji wewnątrzwspólnotowych powinien obejmować cały proces – od weryfikacji klienta i przyjęcia zamówienia aż do otrzymania dokumentów potwierdzających zakończenie dostawy.
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest zatem przykładem operacji, w której treść gospodarcza, dokumentacja oraz rozliczenie podatkowe są ze sobą ściśle powiązane. Przedsiębiorstwo musi nie tylko dokonać sprzedaży, ale również udowodnić właściwy przebieg transakcji i prawidłowo przedstawić ją w prowadzonej ewidencji. Dopiero spełnienie tych warunków pozwala wykorzystać rozwiązania przewidziane dla handlu towarami pomiędzy państwami Unii Europejskiej.