Zarządzanie procesami logistycznymi

5/5 - (2 votes)

Zarządzanie procesami logistycznymi ma miejsce w określonych systemach i podsystemach logistycznych. Rodzaj systemu logistycznego jest jednym z głównych czynników determinujących sposób zarządzania. Stąd trzeba wyróżnić:

  • zarządzanie logistyczne przedsiębiorstwem jako samodzielną organizacją gospodarczą opartą na sformalizowanych zależnościach strukturalnych;
  • zarządzanie logistyczne w łańcuchu logistycznym obejmującym kilka lub kilkanaście przedsiębiorstw tworzących system metalogistyczny; jest to tzw. zarządzanie ponadorganizacyjne, oparte na umowach handlowych.

Graficznym odzwierciedleniem systemu logistycznego jest logistyczna sieć zakładowa. Obejmuje ona węzły i ścieżki, przez które przepływają strumienie materiałów, elementów kooperacyjnych i informacji. Węzły logistycznej sieci zakładowej są tworzone przez podsystem produkcji i podsystem magazynowania. Ścieżki, które przebiegają między węzłami, tworzone są przez podsystem transportowy. Węzły symbolizują funkcję przezwyciężania czasu i/lub fizycznego przeobrażenia obiektów logistycznych (materiałów i półproduktów), natomiast ścieżki symbolizują zadania przezwyciężania przestrzeni. Tak więc wspomniane podsystemy są podstawowymi czynnikami determinującymi fizyczną strukturę logistycznej sieci zakładowej. Tak rozumiana logistyczna sieć zakładowa jest podstawą przepływu strumieni materiałów, wyrobów i informacji. Obejmuje obszary przedsiębiorstwa, a także obszary współpracujących przedsiębiorstw (dostawcy, odbiorcy), zorientowane logistycznym sposobem myślenia.

W świetle przedstawionych rozważań należy wyróżnić dwa elementy logistycznej sieci zakładowej:

  • strukturę sieci zakładowej,
  • strukturę i natężenie procesów przebiegających wewnątrz sieci zakładowej.

Wyróżnione elementy stanowią podstawę dalszych rozważań nad sformułowaniem definicji zarządzania logistycznego. Sformułowanie definicji zarządzania logistycznego wymaga uwzględnienia dwóch aspektów. Są to:

  • teoria zarządzania a zarządzanie logistyczne,
  • logistyka a zarządzanie logistyczne.

Dotychczasowy dorobek teorii i praktyki logistyki wskazuje, że zarządzanie logistyczne nie jest jakąś nową metodą zarządzania, jak na przykład zarządzanie systemowe, zarządzanie przez cele czy też zarządzanie strategiczne. Nie jest też odrębną koncepcją zarządzania stosującą specyficzne, charakterystyczne tylko dla logistyki narzędzia zarządzania (instrumenty, reguły, procedury). Wyróżnia się cztery koncepcje zarządzania, przy czym jako kryterium systematyzacji przyjmuje się dominujące instrumenty zarządzania, tzw. instrumenty kierowniczych oddziaływań na organizacyjne zachowania uczestników organizacji.

Mniejsze znaczenie mają reguły kształtowania struktur i procedury operacyjne. Są to następujące koncepcje:

  • koncepcja zarządzania jako wykonywanie władzy,
  • koncepcja zarządzania administracyjnego,
  • koncepcja zarządzania przez pieniądz (ekonomiczna),
  • koncepcja zarządzania optymalizującego.

Zarządzanie logistyczne jest bliskie w sensie stosowanych metod koncepcji zarządzania optymalizującego, opartego na założeniu kwantyfikacji i algorytmizacji procesów decyzyjnych wspomaganych przez technikę obliczeniową.

Ponieważ logistyka jest określoną filozofią postępowania, czy też sposobem myślenia, zarządzanie logistyczne można uznać za orientację w zarządzaniu. Orientacja ta, w drodze określonych działań i czynności usystematyzowanych w sposób odpowiadający logice procesu zarządzania, powinna zapewnić sprawny i efektywny przepływ materiałów i wyrobów gotowych w systemach logistycznych. Są to przede wszystkim typowe czynności zarządzania, zwane funkcjami, takie jak planowanie, organizowanie i kontrolowanie.

Tak rozumiana orientacja stanowi jednocześnie komponent, czyli część składową systemu zarządzania przedsiębiorstwem, wspierając realizację jego celów. Przez system zarządzania rozumie się uporządkowany zbiór instrumentów, reguł i  procedur zarządzania oraz aparat zarządzający przedsiębiorstwem, który powiązany jest z jego otoczeniem licznymi wzajemnymi relacjami.

Dystrybucja, asortyment

5/5 - (3 votes)

Konsumenci nie mają zamiaru chodzić do producenta i chcą by dobra i usługi były dostarczane do nich. Ktoś, kto kupił samochód nie chce jeździć powiedzmy 40 km, żeby go sprawdzić, a już w żadnym przypadku, żeby go naprawić. Ludzie mieszkający w miastach nie chcą jeździć na wieś po mleko czy owoce. Otrzymywanie dóbr w miejscu przez konsumenta wybranym jest częścią ceny jaką płaci za produkt.

Dostarczenie towaru do klienta to dystrybucja. Istotą dystrybucji jest „pokonywanie przestrzennych, czasowych, ilościowych, asortymentowych, własnościowych barier oddzielających producentów od finalnych nabywców ich produktów”.65

Dystrybucja obejmuje „wszelkie decyzje i czynności związane z dostarczeniem wytworzonych produktów finalnemu nabywcy (konsumentowi, użytkownikowi). Zadaniem dystrybucji jest rozmieszczanie produktów na rynku w sposób zachęcający do ich zakupu, a więc umożliwiający nabywcom zakup pożądanych produktów w dogodnych dla nich warunkach, odpowiadającym im miejscu i czasie oraz po możliwej do zaakceptowania cenie.”66

Jest kilka rodzajów dystrybucji, a wybór jednego z nich zależy od rodzaju produktów, które chce się rozprowadzać i ilości konsumentów do, których chce się dotrzeć. Mamy następujące rodzaje dystrybucji:67

  • dystrybucja intensywna – czyli maksymalne uproszczenie i ułatwienie zakupu, stosuje się zwykłe dla tzw. towarów wygodnego, łatwego zakupu, nabywanych rutynowo, np. chleb, napoje, cukierki. W tym wypadku sprzedaż odbywa się za pomocą wielu hurtowników, detalistów i z wykorzystaniem wielu różnych kanałów – nawet bezpośrednio (chleb w piekarni) lub w automatach ulicznych (napoje, cukierki, papierosy);
  • dystrybucja selektywna – to wybór określonej liczby pośredników na danym rynku dla produktów problemowych (samochody, lodówki, odzież, obuwie), które są trudniejsze w zakupie. Nabywca porównuje ich jakość, cenę i markę, a później decyduje się na wybranie konkretnego produktu. Określona liczba pośredników na danym rynku gwarantuje właściwe ich rozmieszczenie i uniknięcie zbędnej konkurencji oraz opracowanie zasad serwisu dla tych dóbr;
  • dystrybucja ekskluzywna (wyłączna) – to wybór jednego pośrednika na danym rynku (obszarze). Dotyczy ona towarów specjalnych (rzadkiego zakupu), przysłowiowego Rolls-Royc’a, Jaguara, garniturów Pierr’a Cardin itp.

Droga przebyta przez produkt od producenta do konsumenta nazywana jest kanałem dystrybucji. Możliwe jest kilka wariantów tej drogi (Rysunek 2.2.).

Rys. 2.2. Kanały dystrybucji towarów.

prace

Źródło: „Podstawy marketingu” pod red. J. Altkorna, op. cit. str. 232

Wszystkie linie produktów oferowane przez firmę składają się na produkt-mix, nazywany również asortymentem produktu. Jest to zestaw wszystkich linii produktów, które oferuje dany sprzedawca. Np. produkt-mix firmy Avon składa się z czterech podstawowych linii produktów: kosmetyki, biżuteria, modne stroje i artykuły gospodarstwa domowego, a Pollena-Lechia sprzedaje kosmetyki, środki do prania i mycia, a także środki do pielęgnacji jamy ustnej.

Każda linia produktów zawiera kilka podgrup (np. kosmetyki dzieli się na pomadki do ust, róże, pudry itp.). Każda linia i podgrupa składa się z indywidualnych pozycji produktów.

Produkt-mix może być opisany za pomocą dwóch zmiennych: liczby różnych linii produktów jakie firma oferuje (szerokość) oraz liczby typów produktów zawartych w linii (głębokość). (Rys.2.3.) Istotne jest także pokrewieństwo między liniami produktów. Stopień pokrewieństwa zależy od siły natężenia charakterystycznych, wspólnych dla danych linii cech.68

Rys. 2.3. Warianty produktu- mix.

 

GŁĘBOKOŚĆ

PŁYTKI

GŁĘBOKI
  

WĄSKI

 

 

SZEROKOŚĆ

 

SZEROKI

 Niewiele pozycji w kilku pokrewnych liniach produktów

 

 wiele pozycji w kilku pokrewnych liniach produktów
Niewiele pozycji w dużej liczbie różnych linii produktów

 

 wiele pozycji w dużej liczbie różnych linii produktów

Źródło: H. Mruk, . P. Rutkowski, op. cit., s. 30.

65 A. Czubała, „Dystrybucja produktów”. PWE, Warszawa 1996, s. 16.

66 A. Czubała, „Pośrednicy w kanałach dystrybucji”, Akademia Ekonomiczna, Kraków 1994, s. 5.

67 W. Wiszniewski, „Sukces z marketingiem. Poradnik”, Zachodnie Centrum Organizacji, Warszawa –  Zielona Góra 1995, s. 82.

68 H. Mruk, I. P. Rutkowski, op. cit., s. 28.

Charakterystyka wyrobów firmy

5/5 - (2 votes)

Fabryka UNIFAM S.A jest jedynym krajowym producentem materiałów ściernych oraz największym w Polsce i jednym z większych w Europie producentem narzędzi ściernych. Materiały ścierne wytwarzane są w procesie syntezy (węglik krzemu) oraz w procesach elektrotermicznego topienia (elektrokorundy). Postać handlową poszczególnych ścierniw stanowią ziarna o ściśle określonym zakresie wymiarowym. Dzięki swym specyficznym właściwościom, takim jak duża twardość i jednocześnie kruchość, pozwalająca na odtwarzanie krawędzi a także odporność chemiczną, materiały ścierne są stosowane w formie luźnej lub związanej do szlifowania, polerowania i dogładzania różnych wyrobów. Ponadto dobre przewodnictwo cieplne oraz odporność na udary termiczne czynią węglik krzemu i elektroUnifam S.Acennym surowcem do produkcji materiałów ogniotrwałych.

Spółka UNIFAM S.A obecnie produkuje następujące rodzaje materiałów ściernych:

–                     ziarno węglika krzemu czarnego

–                     węglik krzemu metalurgiczny

–                     ziarno elektrokorundu zwykłego

–                     ziarno elektrokorundu szlachetnego

–                     ziarno regenerowane.

Węglik krzemu SiC otrzymywany jest w wyniku wysokotemperaturowej syntezy piasku i koksu naftowego w elektrycznych piecach oporowych. Proces ten przebiega w temperaturze 1900 – 2000oC. Ziarno uzyskiwane jest w wyniku mechanicznego rozdrabniania, obróbki chemicznej, separacji magnetycznej i rozsiewu. Techniczny węglik krzemu charakteryzuje się wysoką twardością (w skali Mohsa 9,2) i mikrotwardością wynoszącą ~ 3500kG/mm2. Jest on odporny na działanie kwasów, natomiast nieodporny na działanie stopionych zasad i węglanów, podatny na działanie utleniające zwłaszcza powyżej 1000oC. Pod względem elektrycznym węglik krzemu jest półprzewodnikiem o nieliniowej charakterystyce napięciowo-prądowej, czułym na zmiany napięcia. Zostało to wykorzystane w praktyce do produkcji elementów zmiennooporowych, stanowiących element roboczy odgromników w sieci wysokiego napięcia. W elektrotechnice z węglika krzemu produkowane są elementy grzejne (sility), oporniki, diody, tranzystory i urządzenia termoluminescencyjne. Dominujące zastosowanie węglik krzemu znajduje jako materiał ścierny. Stosowany jest w formie związanej (ściernice, segmenty ścierne), wyroby nasypowe (papiery i płótna ścierne) oraz w postaci luźnego ścierniwa głównie do cięcia kamienia. Wyroby ścierne z węglika krzemu są preferowane głównie do następujących operacji:

–          szlifowanie: aluminium, brąz, miedź

–          cięcie i obróbka powierzchni: beton, szkło, węgiel, wyroby z włókna szklanego, granit, marmur, porcelana, żywice, plastiki, lakiery,

–          ostrzenie narzędzi z węglików spiekanych,

–          zdzieranie: żeliwo twarde.

Elektrokorund zwykły produkowany jest z boksytu kalcynowanego o limitowanym składzie chemicznym. Temperatura topnienia produkowanego elektrokorundu wynosi ~ 1950oC. Pod względem elektrycznym elektroUnifam S.Azwykły jest izolatorem. Elektrokorund charakteryzuje się wysoką twardością i mikrotwardością wynoszącą ~ 1900 kG/mm2.  W zależności od zawartości korundu (a-Al2O3) i domieszek, elektroUnifam S.Aposiada różne właściwości, barwę i strukturę. Wysoka wytrzymałość i twardość zabezpieczają mu szerokie zastosowanie przy produkcji ściernic, segmentów ściernych, papierów i płócien ściernych oraz do obróbki luźnym ścierniwem. Ściernice z elektrokorundu zwykłego są powszechnie stosowane do prawie wszystkich operacji obróbki stopów żelaznych. Elektrokorund znajduje również zastosowanie w przemyśle ogniotrwałym i ceramicznym dzięki wysokiej odporności termicznej i niskiemu współczynnikowi rozszerzalności liniowej. Jest odporny na działanie kwasów i zasad.

Elektrokorund szlachetny powstaje z przetopu tlenku glinu w piecu oporowo-łukowym. Posiada wysoką twardość i mikrotwardość wynoszącą ~ 2100 kG/mm2. Dzięki wysokiej twardości, odporności chemicznej i termicznej elektroUnifam S.Aszlachetny jest cennym materiałem do produkcji wysokoglinowych materiałów ogniotrwałych, w produkcji ceramiki szlachetnej i elektrotechnicznej. Podstawowym zastosowaniem elektrokorundu szlachetnego jest produkcja różnorodnych narzędzi ściernych, które posiadają bardzo dobrą zdolność samoostrzenia i preferowane są głównie do szybkościowego szlifowania twardych stali z małymi naciskami.

Ziarno regenerowane wytwarzane jest ze złomu narzędzi ściernych o spoiwie ceramicznym. Proces produkcyjny obejmuje kruszenie, mielenie na mokro, suszenie oraz rozsiew na granulacje ziarnowe. Może ono stanowić dodatek do mieszanek ziarnowych przy produkcji wybranych narzędzi ściernych i wyrobów ogniotrwałych oraz do obróbki luźnym ścierniwem.

Proces produkcji narzędzi ściernych, oparty na licencji firmy NORTON – USA, jest ciągle udoskonalany, aby spełnić wymagania odbiorców i skutecznie konkurować na rynku.

Produkowane narzędzia ścierne to:

–          ściernice i segmenty o spoiwach ceramicznych

–          ściernice i segmenty o spoiwach żywicznych

–          segmenty o spoiwie magnezytowym

–          osełki i pilniki do honowania

–          wyroby ogniotrwałe

–          płyty i kształtki karborundowe do zabudowy wózków w przemyśle ceramicznym

–          elektrokostki z węglika krzemu do modyfikacji żeliwa.

Narzędzia ścierne produkowane są w bardzo szerokim zakresie kombinacji charakterystyk i wymiarowych. Wyroby Fabryki cechuje dobra ustabilizowana jakość. Grupa narzędzi do przecinania i szlifowania ręcznego poddana została certyfikacji na znak bezpieczeństwa B oraz posiada atest bezpieczeństwa DSA Niemieckiego Komitetu d/s Ściernic w Hanowerze.

Organizacja sprzedaży i rynki zbytu

5/5 - (2 votes)

Podstawowym rynkiem zbytu jest kraj, w którym w 1996 roku zrealizowano 75,1 % obrotów Spółki. Największy udział w sprzedaży krajowej przypada na narzędzia ścierne ceramiczne i organiczne, które stanowią 80 % tej sprzedaży. Dla potrzeb służb handlowych została stworzona baza danych o kontrahentach, która pozwala na szybką ich obsługę Sprzedaż realizowana jest w trzech podstawowych formach:

–          sprzedaż hurtowa – Spółka posiada 72 hurtownie przedstawicielskie na terenie całego kraju, poza tym Spółka współpracuje z liczną grupą hurtowni branży narzędziowej,

–          sprzedaż detaliczna – Spółka współpracuje ze sklepami branży narzędziowej,

–          sprzedaż bezpośrednio ze Spółki oraz poprzez sklep fabryczny.

Sprzedaż na rynki zagraniczne prowadzona jest zarówno przez własne służby handlowe, jak i za pośrednictwem central handlu zagranicznego, jak: INTERVIS, METALEXPORT, BUMAR, IMPEXMETAL. Spółka posiada również własnego agenta na rynku skandynawskim.

Głównymi krajowymi odbiorcami materiałów ściernych są przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją narzędzi ściernych, takie jak: INCO Mszana Dolna, INCO Pruszków, UNION-VIS Bielsko-Biała, Wytwórnia Narzędzi Ściernych w Warszawie. Udział tych przedsiębiorstw w rynku materiałów ściernych w Polsce jest niewielki i wzrost zamówień z ich strony nie jest przewidywany. Rynek krajowy jest rynkiem silnie rozproszonym; działa na około 3000 odbiorców produkcji Fabryki. Odbiorcami wyrobów są zarówno indywidualni konsumenci, zaopatrywani przez sieć hurtowni jak i zakłady przemysłu maszynowego, paliwowo -energetycznego, materiałów ogniotrwałych, motoryzacyjnego, hutniczego, stoczniowego i innych.

Przedmiotem sprzedaży zagranicznej Spółki są materiały ścierne. Największy udział w sprzedaży eksportowej przypada na węgliki krzemu (metalurgiczny i czarny) – 75,0 % oraz elektrokorundy 21,5 %.

Spółka sprzedaje swoje wyroby głównie do krajów europejskich. Najistotniejszym rynkiem zbytu w 1996 roku był rynek niemiecki, na którym Spółka sprzedała o  Skamielna Biała 95 % węglika krzemu metalurgicznego.

Najwięksi konkurenci zagraniczni to: TYROLIT, RAPPOLD i TREIBACHER z Austrii, firmy niemieckie  KLINGSPOR, DRONCO, PFERD i NAXOS UNION, NORTON z Francji, UNIVERSAL z Anglii, czeska firma CARBORUNDUM ELECTRITE, MOLEMAB z Włoch, BAY STATE z Luksemburga oraz Ukraina i Chiny w zakresie dostaw materiałów ściernych.

Krajowi konkurenci to przede wszystkim: Fabryka Tarcz Ściernych Grodzisk Mazowiecki, INCO Mszana Dolna, INCO Pruszków, Klingspor Kozy i P.P.H DELTA FLEX Warszawa.

W Fabryce Materiałów i Wyrobów Ściernych Unifam S.A trwają prace nad opracowaniem i wdrożeniem Systemu Zapewnienia Jakości oraz uzyskaniem certyfikatu jakości. Zasadniczym elementem w pracach nad projektowaniem Systemu było właściwe dostosowanie istniejącej struktury organizacyjnej dla zapewnienia warunków umożliwiających jego wdrożenie i sprawne nim zarządzanie. W związku z powyższym podjęto decyzję o zmianie z dniem 01 stycznia 1997 roku struktury organizacyjnej. Powołano Pełnomocnika d/s Jakości, który odpowiedzialny jest za stały rozwój Systemu, doskonalenie jego organizacji, funkcjonowania i zarządzania oraz utworzono stanowisko Szefa Produkcji, któremu bezpośrednio podlegają wydziały produkcyjne. Obecna struktura zapewnia warunki umożliwiające sprawne zarządzanie oraz zabezpiecza niezależność i skuteczność w działaniu.

Głównym założeniem strategicznym działania Spółki UNIFAM S.A na najbliższe lata jest utrzymanie dominującej pozycji w branży na rynku krajowym oraz ciągła poprawa pozycji na rynkach zagranicznych. Dążenia Spółki skierowane będą  do wykorzystania istniejących mocy produkcyjnych w zakresie narzędzi ściernych ceramicznych i organicznych przeznaczonych dla przemysłu hutniczego, odlewniczego i samochodowego. Konieczne będzie opanowanie wytwarzania narzędzi dla wyższych szybkości eksploatacyjnych rzędu 60 ÷ 80 m/s, narzędzi organicznych do cięcia stali szlachetnych oraz wyrobów ogniotrwałych oferowanych przemysłowi ceramiki szlachetnej i sanitarnej. Ważnym etapem w utrzymaniu obecnych rynków zbytu oraz pozyskaniem nowych było zakończenie prac związanych z opracowaniem i wdrożeniem Systemu Zapewnienia Jakości wg normy ISO 9001 i uzyskanie certyfikatów na produkowane wyroby.

Dystrybucja MMC Poland

5/5 - (2 votes)

Działalność w tej dziedzinie również nie przedstawia najwyższego poziomu a co najmniej średni.

MMC Poland posiada 23 dilerów na terenie całego kraju. Jest to liczba niewielka w stosunku do np.;

Opel                  ok. 100

Fiat                   ok. 150

Daewoo             ok. 200

Ford                  ok. 50

VW                    ok. 50

Renault             ok. 100

Jak widać ilość dilerów przekłada się na ilość sprzedanych samochodów.

Ponadto 23 dilerów nie zapewnia wystarczającego dostępu do autoryzowanego serwisu np.; osoba mieszkająca poza Katowicami aby zakupić samochód Mitsubishi musi jechać aż do Katowic, podczas gdy po drodze wpadnie na co najmniej 1 salon Daewoo, Fiata i Opla.

Niemniej MMC Poland to nie jest niezależny dystrybutor pracujący na własny rachunek, lecz spółka powołana przez Mitsubishi Japan.

Autoryzowani dilerzy mają obowiązek wyposażyć lokal zgodnie z pewnym zasadami narzuconymi przez Mitsubishi, ponadto są zobowiązani zaopatrywać serwis w oryginalne części a dział sprzedaży w oryginalne prospekty ( marnej jakości ).

Nie da się też tutaj wyróżnić jakiejś konkretnej strategii Pull, Push czy strategii stosowanej przez firmy japońskie:

  • strategii budowy funkcjonalnej odmienności
  • strategii agresywnej inicjatywy
  • relatywnej przewagi
  • maksymalnej satysfakcji odbioru

Ponadto dilerzy mają dowolność w organizowaniu struktury zarządzania zarówno działu sprzedaży jak i serwisu. Nie ma też obowiązku dostosowania się do jakiś konkretnych zasad jakościowych.