prace

System eksploatacji autobusów

5/5 - (2 votes)

Autobusy działając w strukturach przedsiębiorstw transportu miejskiego eksploatowane są zgodnie z przyjętym systemem eksploatacji (zwany dalej ‘systemem’).

Model symulacyjny został zaprojektowany zgodnie ze strukturą systemu przedstawioną na rysunku 1.

Rysunek 1. System eksploatacji w postaci blokowej

System składa się z trzech podstawowych bloków, charakteryzujących się stanami eksploatacyjnymi: użytkowanie, kolejka do obsługi, obsługa oraz rezerwa. W ujęciu bardziej szczegółowym można wyróżnić dalsze elementy bloku Obsługa jak kanały obsługi i stanowiska obsługi.

Model symulacyjny systemu eksploatacji autobusów

W niniejszym rozdziale zostaną scharakteryzowane podstawowe założenia i struktura modelu symulacyjnego zwanego dalej modelem.

Założenia do modelu symulacyjnego

W modelu przyjęto za jednostkę czasu godzinę (Δ=1 godzina) i jest ona jednakowa dla wszystkich elementów modelu. Model posiada horyzont czasowy w postaci Całkowitego Symulowanego Czasu Eksploatacji (CSCE), który liczony jest w dobach (T) a na każdą z nich przypadają t = 24 godzin, a więc:

Tg = T x τ x Δ                                                                   (1)

wyznacza CSCE wyrażony w jednostkach czasu, godzinach.

Podstawowe założenia w badaniu modelu można sformułować następująco:

Określona jest macierz N = {nij}; i=1,2,…,7; j=1,2,…,t; t = 24, zapotrzebowania godzinowego na autobusy użytkowane w kolejnych dniach tygodnia, przy czym przyjmuje się, że i=1 odpowiada poniedziałkowi, /=2 wtorkowi, itd. Do /=7 odpowiadającego niedzieli. Chwilowa liczba autobusów użytkowanych (autobusy przebywające w stanie eksploatacyjnym ‘użytkowanie’) w dniu tygodnia / i godzinie j Nchij nie może być mniejsza od n a więc dla każdej godziny dnia tygodnia musi być zachowana nierówność (wzór 2):

Nchij ≥ nij                                         (2)

Niepożądana jest sytuacja, w której liczba autobusów faktycznie użytkowanych w godzinie j i w dniu tygodnia / jest mniejsza od liczby autobusów, która wynika z zapotrzebowania dla j godziny i / dnia tygodnia. określonej poniższą nierównością (wzór 3):

Nchij < nij                  (3)

  • Eksploatowany jest jeden typ autobusów.
  • Model jest modelem dyskretnym w czasie.
  • Zakłada się trzy rodzaje resursu. Resurs obsługi technicznej pierwszego rodzaju (OT-1), resurs obsługi technicznej drugiego rodzaju (OT-2), resurs całkowity po którym autobus kierowany jest na naprawę główną (NG). Resurs rozumiany jest jako liczba kilometrów po przejechaniu której autobus kierowany jest do Systemu Obsługi (blok nr.2, rysunek 1).
  • Każdy autobus ma do wykonania pracę przewozową Pp określoną długością trasy w km.
  • Zakłada się prawdopodobieństwo utraty zdatności puzzał w czasie użytkowania.

Metoda symulacji przebywania autobusu w wyodrębnionych stanach eksploatacyjnych

Elementem, który determinuje liczbę autobusów wymaganych do zaspokojenia popytu transportowego wyrażony został zapotrzebowaniem godzinowym. Zapotrzebowanie na autobusy użytkowane jest wyrażone poprzez wektor zapotrzebowania godzinowego N, w którym dla każdej przyjętej jednostki czasu (godziny) w jednej dobie występuje wartość liczbowa wyrażająca minimalną liczbę autobusów użytkowanych potrzebnych do zaspokojenia zapotrzebowania przewozowego. Elementy wektora zapotrzebowania wyrażone są przez n//-, gdzie (/ = 1,2,…,7; j = 1,2. t). Wielkość zapotrzebowania godzinowego określona jest dla siedmiu dni tygodnia / a ze względu na różnice kształtu popytu w dniach weekendowych, tj. sobocie i niedzieli wprowadzono dwa wektory zapotrzebowania.

Zapotrzebowania godzinowe, określone dla siedmiu dni tygodnia przyjęto jako niezmienne w całej symulacji. Przyjmuje się, iź zapotrzebowanie jest niezależne od czasu. Przykładowe wektory zapotrzebowania przedstawiono w postaci graficznej na rysunku 2.

Rysunek 2 Przykładowe zapotrzebowanie godzinowe na autobusy użytkowane dla określonych dni tygodnia:

a) dla i=1,2,…,5; b) dla i=6,7

W procesie symulacji wykonywane są m.in. procedury:

  1. Wycofywanie autobusów z zakończonym zadaniem – zmniejszenie liczby użytkowanych autobusów o te jednostki, które przejechały założoną liczbę kilometrów Pp.
  2. Wycofywanie nadmiarowych autobusów – zmniejszanie liczby użytkowanych autobusów w przypadku mniejszego zapotrzebowania.

Nchij > nij      dla i=1,2,…,7; j = 1,2 t ; t = 24                (4)

  1. Obsługa techniczna – wykonywane są czynności diagnostyczno-naprawcze.
  2. Uzupełnianie grupy pojazdów użytkowanych – zwiększanie liczby użytkowanych autobusów w przypadku konieczności zaspokojenia zapotrzebowania w godzinie /.

Nchij < nj        dla /=1,2,…,7; j = 1,2,…,t ; t = 24   (5)

  1. Użytkowanie – wykonywany jest proces transportowy [3].
  2. Sprawdzanie resursów – analiza wartości resursów chwilowych w celu wyszukania autobusów wymagających przeglądu technicznego w systemie obsługi.
  3. Generator utraty zdatności, kontrola zdatności – generator wystąpienia utraty zdatności. Wykorzystywany jest generator liczb losowych o rozkładzie jednostajnym [4].

[3] Piasecki Stanisław: Analiza systemowa transportu: Transport XXI Wieku. Warszawa 2004

[4] Woch Janusz: Statystyka procesów transportowych. Gliwice 2001

Dystrybucja krajowa

5/5 - (2 votes)

Dystrybucja oznacza zorientowaną na osiąganie zysku działalności obejmującą planowanie, organizowanie i kontrolę sposobu rozmieszczania gotowych produktów na rynku i oferowanie ich do sprzedaży[1].

Dystrybucją w ARBECIE zajmuje się biuro handlowe, które dzieli się na dział handlowy i dział sprzedaży. W skład działu handlowego wchodzą handlowcy i kierownik handlowy. Przedstawiciele handlowi ARBETU działają w wybranych rejonach Polski, ściśle określonych przez firmę.

Obszary działania poszczególnych oddziałów ARBETu:

  • siedziba ARBETU w Koszalinie obejmuje obszar północno – zachodniej Polski,
  • oddział znajdujący się w Golubiu – Dobrzyniu zajmuje się dystrybucją w północno – zachodniej Polsce,
  • oddział Gostyń obejmuje tereny południowo – zachodniej Polski,
  • filia ARBETU w Jaśle zajmuje się dystrybucją styropianu na terenach południowo – zachodnich naszego kraju.

Do zadań handlowców należy między innymi opieka nad stałymi klientami i pozyskiwanie nowych odbiorców na terenie im przypisanym. Handlowcy ARBETU są odpowiedzialni za politykę sprzedaży wyrobów poprzez sieć firm i hurtowni, głównie materiałów budowlanych. ARBET sprzedaję swoje wyroby na terenie całego kraju i ma ponad pięciuset odbiorców.

W skład działu sprzedaży wchodzą osoby, które zajmują się bezpośrednio obsługą zamówień. Do zadań tych pracowników należy min. przyjmowanie zamówień (głównie telefoniczne zamówienia), wypisywanie zamówień, uzgodnień z pionem produkcji co do przygotowania towarów oraz organizacja transportu.

Jeżeli potencjalny odbiorca będzie chciał zamówić styropian z oddziału, który nie obejmuje tego terenu, zostanie on poinformowany i prze kierowany do oddziału, który obejmuje ten rejon i taniej zrealizuje zamówienie, ze względu na niższe koszty transportu.

[1] Z. Spyra, Kanały dystrybucji – kształtowanie relacji, Warszawa 2006, s. 18.

Koszty procesów logistycznych

5/5 - (2 votes)

podrozdział pracy mgr

Procesy logistyczne  obejmujące procesy rzeczowe, informacyjne i pewne elementy procesów finansowych powodują powstawanie pokreślonych kosztów nie zawsze identyfikowanych z kosztami w ścisłym tego słowa znaczeniu. Mają one wpływ na ogólny rezultat działalności przedsiębiorstwa przez kształtowanie jego wyniku finansowego. Można wyróżnić szereg zdarzeń gospodarczych, związanych z procesami logistycznymi, mających swe ostateczne odzwierciedlenie w kształtowaniu wyniku finansowego. Do nich należą:

  • zużycie pracy żywej oraz środków i przedmiotów pracy, a także usług obcych związanych z realizacją procesów logistycznych,
  • wydatki pieniężne przedsiębiorstwa stanowiące część produkcji dodanej, a będące składnikiem kosztów działalności bądź elementem podziału zysków
  • podatki od nieruchomości i od środków transportowych,
  • opłaty z tytułu korzystania przez przedsiębiorstwo ze środowiska naturalnego,
  • koszty zamrożonego kapitału
  • nadzwyczajne ubytki majątku przedsiębiorstwa, wynikające z zaszłości i niesprawności procesów logistycznych
  • kary umowne nałożone przez dostawców i odbiorców spowodowane niedotrzymaniem uzgodnionych parametrów procesów logistycznych (np. nieterminowych i wadliwych jakościowo dostaw, nieterminowego regulowania zobowiązań),
  • straty z tytułu złej jakości produkcji spowodowanej wadliwym procesem przepływu,
  • straty spowodowane starzeniem się zapasów (np. ubytki naturalne) , przeceny i przeszacowania zapasów itp.
  • utracone potencjalne przychody wynikające z niesprawności procesów logistycznych brak zapasów wyrobu na które jest popyt, bonifikaty i opusty cenowe mające swe źródło w procesach logistycznych  (nieterminowa dostawa, nieodpowiednia jakość lub asortyment).[1]

Możemy wyróżnić trzy podstawowe ujęcia tych kosztów i skutków finansowych w rachunku przedsiębiorstwa:

  • koszty procesów logistycznych sensu stricto, znajdujące swe odbicie w rachunku kosztów przedsiębiorstw, chociaż ich pełne wyodrębnienie wymaga dodatkowych zabiegów ewidencyjnych i rachunkowych,
  • koszty określane jako straty nadzwyczajne, znajdujące swe odzwierciedlenie przy ustalaniu wyniku finansowego
  • koszty w znaczeniu przenośnym, będące utraconymi przychodami, które nie znajdują w ogóle odzwierciedlenia w rachunku wyników przedsiębiorstwa

Rysunek nr 8  przedstawia  zakres kosztów logistycznych /skowronek  str 230

Zakres kosztów logistyki może być traktowany elastycznie. Zależy on przede wszystkim od celów grupowania i wykorzystywania informacji o kosztach.

Mamy więc do czynienia z jednej strony z funkcja poznawczą przy szeroko potraktowanym zakresie kosztów, z drugiej natomiast z aspektem praktycznym i uproszczonym podejściem tych kosztów. Od strony  teoretycznej  istotne jest możliwie pełne kompleksowe traktowanie kosztów, oddające istotę problemu i umożliwiające całkowitą ocenę.

Od strony praktycznej może być to trudne, bądź nie możliwe w świetle przyjętych przekrojów ewidencyjnych. Koszty logistyki w modelowym ujęciu dzieli się na koszty przepływów materiałów i koszty zapasów, które składają się z kosztów procesów fizycznych (rzeczowych) oraz informacyjnych. Uogólniając powyższe można przyjąć, że koszty logistyki to wyrażone w pieniądzu zużycie pracy żywej, środków i przedmiotów pracy, wydatki finansowe oraz inne ujemne skutki zdarzeń nadzwyczajnych, które są powodowane przepływem dóbr materialnych (surowców, materiałów, wyrobów towarów) w przedsiębiorstwie i miedzy przedsiębiorstwami, a także utrzymaniem zapasów.[2]

Koszty logistyki mogą być ujmowane w różnych przekrojach. Podział strukturalny kosztów może mieć cele poznawcze i praktyczne.

Cele poznawcze powinny uwzględniać takie przekroje, które pozwolą na ustalenie:

  • związku kosztów z podstawowymi rodzajami procesów logistycznych – przepływów fizycznych, informacyjnych, utrzymania zapasów itp.,
  • struktury rodzajowej kosztów,
  • zmienności poszczególnych grup kosztów w stosunku do wielkości przepływów materiałów i utrzymywanych zapasów,
  • wykorzystania kosztów w szczegółowych decyzjach logistycznych,
  • miejsc powstawania kosztów i wykorzystania tej informacji w budżetowaniu kosztów.[3]

Wymienione przekroje mogą mieć również zastosowanie praktyczne, jeżeli systemy ewidencyjne pozwalają na taki podział. Praktyczne przyjęcie określonych przekrojów strukturalnych kosztów logistycznych musi uwzględniać przede wszystkim osiągnięcie konkretnego celu. Podział kosztów logistycznych według faz polega na wyodrębnieniu faz zaopatrzenia, produkcji oraz dystrybucji. Fazowy przekrój kosztów logistycznych może być dostosowany do przekroju kosztów według miejsc powstawania.

Kolejnym przekrojem strukturalnym kosztów jest ich podział według podstawowych składników procesów logistycznych.

Rodzajowy przekrój kosztów grupuje koszty według zużycia następujących podstawowych czynników produkcji:

  • amortyzację majątku trwałego zaangażowanego w procesach logistycznych,
  • zużycie materiałów, paliw i energii w procesach logistycznych, a więc w transporcie, magazynowaniu, manipulacji, przetwarzaniu informacji,
  • usługi obce materialne, zwłaszcza transportowe, remontowe, łączności itp.,
  • koszty pracy tj. wynagrodzenie, narzuty na wynagrodzenia oraz tzw. pozapłacowe koszty pracy np. BHP,
  • usługi niematerialne tj. usługi wytworzone przez jednostki sfery produkcji niematerialnej (oświata, zdrowie, opieka społeczna itp.),
  • koszty zaangażowania kapitału obcego np. oprocentowanie kredytów finansujących zapasy, opłaty leasingowe,
  • wydatki pieniężne z tytułu podatków np. od nieruchomości środków transportu oraz opłat (czynsz, dzierżawa).

Wymienione grupy kosztów dotyczą zarówno przepływów produktów jak i ich zapasów. Możemy nazwać je kosztami normalnymi, ponieważ wynikają z realizacji normalnych procesów logistycznych. Oprócz tych kosztów można wyróżnić koszty nadzwyczajne, wynikające ze zdarzeń losowych innych czynników trudnych do przewidzenia. Do kosztów tych zalicza się:

  • kary i inne opłaty finansowe wynikające z zakłóceń  w funkcjonowaniu procesów logistycznych,
  • koszty starzenia się zapasów wyrażające się częściową lub całkowitą utratą wartości użytkowej produktów.

Kolejny przekrój logistyczny to podział na koszty zmienne i koszty stałe.

Do kosztów zmiennych należą te składniki,  które  zmieniają się proporcjonalnie do wielkości działalności logistycznej np. koszty zużycia paliwa w transporcie, koszty zaangażowania kapitału w finansowaniu zapasów.

Koszty stałe procesów logistycznych to te składniki, które w pewnych granicach rozmiarów działalności logistycznej nie ulegają zmianom np. koszty magazynowania w większym stopniu zależą od ogólnego potencjału magazynu (powierzchni lub pojemności magazynu) niż od stopnia wykorzystania tego potencjału. Rysunek  nr 9 przedstawia podstawowe przekroje kosztów logistycznych i ich powiązania.

Przedstawione strukturalne podziały kosztów logistycznych wskazują na złożoność tych kosztów oraz różnorodność czynników kształtujących ich wielkość.[4]

Czynniki kształtujące koszty logistyczne umownie można podzielić na  czynniki:

  • wewnętrzne, kształtowane samodzielnie przez przedsiębiorstwo,
  • zewnętrzne, w znacznym stopniu niezależne od przedsiębiorstwa

Koszty logistyczne w poszczególnych przedsiębiorstwach są zróżnicowane. Ich wyodrębnianie, analiza ilościowa i strukturalna a  także budżetowanie tych kosztów, mają sens wówczas, gdy stanowią one znaczny udział w kosztach działalności przedsiębiorstwa, a ich redukcja może istotnie wpływać na kształtowanie się wyniku finansowego. W związku z tym do przedsiębiorstwa należy decyzja co do zakresu ujmowania kosztów logistycznych. Stosunek kosztów logistycznych do innych wielkości ekonomicznych charakteryzujących

Działalność przedsiębiorstwa określa się mianem poziomu kosztów logistycznych. Wskaźniki poziomu kosztów logistycznych mogą być podstawą obliczenia  obniżki tych kosztów.

Redukcja poziomu kosztów logistycznych może następować  przez:

  • obniżenie wielkości utrzymywanych zapasów a więc przez przyspieszenie ich obrotu,
  • racjonalizację powiązań transportowych dzięki optymalizacji wyboru środków i dróg transportowych,
  • mechanizację i automatyzacje procesów manipulacyjnych i magazynowych, usprawnienie zarządzania procesami logistycznymi, które pozwalają także na redukcje kosztów starzenia się zapasów i kosztów ich wyczerpania,
  • zastosowanie nowoczesnych systemów informatycznych zwiększających skuteczność zarządzania strumieniami przepływów.

Zastosowaniu odpowiednich instrumentów oddziaływujących  na redukcję kosztów logistycznych  ma służyć kompleksowe i systemowe ujęcie tych kosztów służące poznaniu poziomu i struktury kosztów logistycznych. Koszty logistyczne charakteryzuje miedzy innymi:

  • rozproszenie wśród wielu grup kosztów ujmowanych według tradycyjnych przekrojów (rodzajowego i kalkulacyjnego),
  • wysoki i często rosnący udział w całkowitych kosztach działania przedsiębiorstwa,
  • zmienność wielkości w poszczególnych okresach,
  • rozdzielenie odpowiedzialności za kształtowanie się tych kosztów na wiele komórek organizacyjnych i stanowisk składających się  na strukturę organizacyjną przedsiębiorstwa,
  • pracochłonność czynności związanych z ustaleniem wielkości tych kosztów ogółem, wymagających wielu zabiegów ewidencyjnych i obliczeniowych.[5]

Zjawiska dotyczące kosztów logistycznych mają związek z układami podmiotowymi przedsiębiorstwa, a nie nośnikiem kosztów jaki może być konkretny wyrób.

Wynika z tego, że do planowania kosztów logistycznych (budżetowania) i do kreowania norm tych kosztów należy stosować normy  przedmiotowe.

Budżet kosztów  logistycznych można określić jako zestawienie  przyszłych kosztów procesów logistycznych z podziałem na ich rodzaje, miejsce powstawania oraz okresy.[6]

Budżet stanowi więc pewnego rodzaju limit kosztów. Konfrontacja kosztów rzeczywistych i preliminowanych w budżecie jest podstawowym elementem kontroli kosztów oraz umożliwia powiązanie systemami motywacyjnymi czyli takim rozwiązaniem w którym część środków przeznaczonych na wynagrodzenia uzależniona jest od dotrzymania wyznaczonych limitów kosztów. Z dotychczas przedstawionej treści wynika, że procesy logistyczne wywierają wszechstronny wpływ na ekonomikę  przedsiębiorstwa, a w końcowym rezultacie  kształtują jego wynik finansowy. W procesach logistycznych zaangażowany jest spory majątek trwały (budynki, budowle magazynowe, środki transportu, maszyny i urządzenia).

Wywołuje to z jednej strony konieczność ponoszenia kosztów z utrzymaniem i eksploatacją tego majątku, z drugiej zaś strony zaangażowanie kapitałów rodzi skutki, którego kosztem są utracone korzyści alternatywnego ulokowania tych kapitałów. W procesach fizycznego przepływu, a także w procesach informacyjnych zatrudnionych jest wiele osób, co powoduje ponoszenie wysokich kosztów pracy. Zapasy rzeczowe jako składniki majątku obrotowego wywierają także istotny wpływ na wyniki co wyraża się w kosztach zapasów  oraz w zaangażowanych zapasach, kapitałach. Wpływ logistyki na wyniki finansowe przedsiębiorstwa można przedstawić używając pojęcia rentowności kapitału.[7]

Rentowność kapitału ( ROA ) to stosunek zysku netto do aktywów firmy. Opisując rentowność kapitału wskazuje się zawsze na związek tego wskaźnika z rentownością sprzedaży (ROS) , czyli stosunkiem zysku netto do sprzedaży netto.

Wzajemna relacja tych dwóch wskaźników zależy od rotacji aktywów.  Wskaźnik ROA przedstawia zdolność aktywów do generowania zysków.  Im przedsiębiorstwo lepiej zarządza aktywami, tym wartość tego wskaźnika jest wyższa. .Zależność rentowności kapitału od rentowności sprzedaży i rotacji aktywów  ma swoje logistyczne implikacje. Rotacja aktywów wiąże się zarówno z wykorzystaniem środków trwałych jak i szybkością rotacji majątku obrotowego, w tym także zapasów. System logistyczny przedsiębiorstw wpływa w dużym stopniu na wartość sprzedaży netto. Z logistyką związany poziom obsługi klienta i zasady działania logistycznego firmy w oczywisty sposób determinują część kosztów stałych i zmiennych wpływając na zysk netto. Logistyka oddziaływuje  również na majątek rzeczowy i zapasy  oraz na poziom należności, gotówki oraz wysokość strat nadzwyczajnych.

Badanie wpływu logistyki na wyniki finansowe przedsiębiorstwa może być także przeprowadzone na podstawie:

  • wskaźników wyrażonych w wielkościach bezwzględnych, które pozwalają ustalić wpływ kosztów logistyki na kształtowanie zysku oraz na zmianę w zaangażowanych zasobach,
  • wskaźników wyrażonych w wielkościach względnych charakteryzujących rentowność przedsiębiorstwa.[8]

Wskaźniki rentowności najpełniej wyrażają bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Spośród nich wyróżnia się:

  • wskaźnik rentowności obrotu określony stosunkiem zysku z całokształtu przedsiębiorstwa do przychodów z całokształtu działalności,
  • wskaźnik rentowności majątku określany stosunkiem zysku z całokształtu przedsiębiorstwa do wartości majątku (trwałego i obrotowego), który jest bardziej pojemny gdyż uwzględnia wartość zaangażowanego majątku.

Rentowność majątku można także zapisać jako iloczyn rentowności i szybkości obrotu, który pozwala ustalić wpływ procesów logistycznych na rentowność przedsiębiorstwa oraz na wyodrębnienie kluczowych składników tych procesów tj. kosztów środków trwałych oraz zapasów. Przyjmuje się ,że globalne koszty logistyki przedsiębiorstw  10 – 40% wartości sprzedawanych towarów. Należą do grupy kosztów w której tkwią największe i dotąd nie wykorzystane  możliwości znaczących oszczędności,  dlatego waga problematyki staje się istotna. W  logistyce oprócz stawiania w centrum uwagi obsługi klienta jest nacisk  na racjonalizację i obniżkę kosztów powstających w przedsiębiorstwie na które należy spojrzeć kompleksowo. Na tej filozofii oparte są  trzy koncepcje :

  • globalnych kosztów logistyki, która zakłada że wszystkie przedsiębiorstwa związane z przepływem dóbr i usług powinny być traktowane jako całość  (a nie indywidualnie),
  • współzależności kosztów logistyki, która wskazuje, że poszczególne grupy kosztów są ze sobą nierozerwalnie powiązane, tzn. zmiana w jednym z ich składników wywołuje wzrost, spadek bądź brak zmian w pozostałych ,
  • unikania suboptymalizacji kosztów logistyki czyli sytuacji której wysiłki skierowane na obniżenie kosztów w każdym z elementów indywidualnie z punktu widzenia systemu jako całości nie dają najniższego możliwego poziomu globalnych kosztów logistyki.

Logistyka  wskazuje na potrzebę wprowadzenia całkowicie nowej filozofii zarządzania przedsiębiorstwem polegającej na integrowaniu czynności logistycznych w ramach jednego pionu, bądź też w ramach koordynacji działań komórek odpowiedzialnych za kontrolę poszczególnych kosztów logistyki, łagodząc a nawet eliminując sprzeczności między pionami. W wyniku takiego działania przedsiębiorstwo może osiągnąć niektóre bądź wszystkie z niżej wymienionych celów:

  • wyższy poziom obsługi klienta,
  • redukcję zapasów,
  • szybsze inkasowanie należności,
  • mniejszy stopień rozdrobnienia realizowanych zamówień na oddzielne przesyłki,
  • niższe koszty transportu dzięki konsolidacji ładunku,
  • niższe koszty składowe,
  • poprawę dokładności prognozowania i planowania produkcji,
  • poprawę przepływów pieniężnych oraz wskaźnika rentowności aktywów.

[1] Skowronek C, Sariusz – Wolski Z., „Logistyka w przedsiębiorstwie” PWE, Warszawa 1999

[2] Skowronek C, Sariusz – Wolski Z., „Logistyka w przedsiębiorstwie” PWE, Warszawa 1999

[3] Skowronek C, Sariusz – Wolski Z., „Logistyka w przedsiębiorstwie” PWE, Warszawa 1999

[4] Skowronek C, Sariusz – Wolski Z., „Logistyka w przedsiębiorstwie” PWE, Warszawa 1999

[5] Skowronek C, Sariusz – Wolski Z., „Logistyka w przedsiębiorstwie” PWE, Warszawa 1999

[6] Skowronek C, Sariusz – Wolski Z., „Logistyka w przedsiębiorstwie” PWE, Warszawa 1999

[7] Ciesielski M, „Logistyka w strategiach firm”,  Warszawa – Poznań  1999

[8] Skowronek C, Sariusz – Wolski Z., „Logistyka w przedsiębiorstwie” PWE, Warszawa 1999

Zakończenie pracy mgr

5/5 - (4 votes)

Powyższa praca obejmuje zarówno teoretyczne przemyślenia dotyczące funkcjonowania magazynu chemii budowlanej jak i opis procesów logistycznych na nim zachodzących. Ukazane zostają nieprawidłowości i błędy w jego funkcjonowaniu.

Analiza niektórych procesów wynikająca z przeprowadzonych badań pozwala określić i wyodrębnić złe aspekty dotyczące organizacji. Źle utworzony system zmianowy powoduje nierównomierne rozłożenie sił podczas całego dnia pracy. Zła organizacja przyjmowanych dostaw sprawia duże problemy z dotrzymaniem terminowości wysyłek do klienta. Ukazane są również komplikacje dotyczące stanów magazynowych, czego konsekwencją są niekompletne wysyłki do odbiorcy. Jakość dysponowania zwrotami i towarem uszkodzonym na magazynie także powinna być o wiele skuteczniejsza.

Układ magazynu jest zorganizowany w sposób prawidłowy. Nie ma dużych problemów podczas wykonywania kilku czynności na raz (wysyłka, odbiór dostaw, czy składanie zamówień). Towar jest dostępny w regałach na miejscach zerowych i na bieżąco uzupełniany. Wszystkie panujące na magazynie zasady są ściśle przestrzegane (sposoby układania towaru na palecie, wybieranie towaru z miejsc zerowych do równych warstw, pozostawianie porządku po sobie na magazynie). Stany magazynowe monitorowane są na bieżąco. Komunikacja między pracownikami jest bardzo dobra, wszyscy znają swoje obowiązki i prawa.

Rynek chemii budowlanej jest dosyć spory. Liczba asortymentów z tej dziedziny jest bardzo duże, i stale się powiększa o nowe innowacyjne produkty. Analiza opisanego magazynu pozwala ocenić jego funkcjonowanie. Przytoczone przykłady i przeprowadzone badania mogą w pozytywnym stopniu ocenić sprawność omawianej jednostki. Co prawda występują elementy niedopracowane, ale nie mają one aż tak dużego wpływu na całokształt wydajności magazynu.

Przed podjęciem decyzji o otworzeniu własnej platformy magazynowej wysyłka towaru odbywała się za pośrednictwem zewnętrznej firmy. Koszty takiej inwestycji były bardzo duże, a jakość wykonywanych usług nie stała na najwyższym poziomie. Przez okres dwóch lat funkcjonowania nowego oddziału ukształtował się sprawny i efektywny system organizacji. Wszystkie rodzaje czynności logistycznych uległy znacznej poprawie, poczynając od przyjęcia towaru na magazyn po wysyłkę do klienta.

Szczególną zmianę dało,się zauważyć w poprawności wysyłek, co było kiedyś elementem który przynosił największe straty. Liczba zgłaszanych reklamacji ilościowych i jakościowych uległa zmniejszeniu praktycznie do zera. Wpływ na to miał duży nacisk kierownictwa na systemy kontroli wysyłek.

Mocnym punktem firmy jest również kadra pracowników. Większość magazynierów pracuje od początku funkcjonowania magazynu. Ich doświadczenie procentuje w jakości wykonywanych czynności, oraz przede wszystkim krótszym czasie potrzebnym do zrealizowania zadania. Kierownictwo jest otwarte na propozycje ze strony wszystkich pracowników, a w firmie panuje dobra i przyjazna atmosfera.

Zagadnienia, które potrzebują działań naprawczych:

Brak dobrej organizacji dotyczącej ustalania zmian. Często zdarza się, że za duża liczba pracowników jest w okresie w którym nie ma dużo pracy. Na zmianę ranną nie jest potrzeba obsadzenia dużej ilości magazynierów, ze względu na późniejsze braki kadrowe w okresie nasilenia napływu zleceń. Rozwiązaniem byłby nowy system zmian dzielący pracowników na grupy w taki sposób, aby w godzinach 12.00-16.00 nakładały się one na siebie i frekwencja byłaby wystarczająca.

Zła organizacja dostaw. Częstą przyczyną w opóźnieniach na magazynie jest wykluczenie pracowników z procesu kompletacji zamówień w celu przyjmowania dostaw. W magazynie nie jest jasno określone godziny przyjęcia towaru, a często się zdarza, że plac kompletacyjny jest w pełni zapełniony, co powoduje brak możliwości ściągnięcia wysyłki. Wszystkie umowy z dostawcami powinny zostać zmienione co do godzin podstawiania się pod rampę. Za dostawy powinna być odpowiedzialna zmiana nocna, oraz w dzień proces ten powinien odbywać się maksymalnie do godziny 12.00, aby nie kolidować z innymi czynnościami.

Brak organizacji związanej z wózkami widłowymi. Na koniec pracy większość wózków ma rozładowane baterie i następnego dnia nie nadaje się już do pracy. Zmianę baterii powinni dokonywać magazynierzy kończący pracę, aby umożliwić na następny dzień szybkie rozpoczęcie czynności magazynowych.

W firmie powinna być zatrudniona osoba odpowiedzialna za zwroty magazynowe. Niejednokrotnie zdarzało się, że towar który zdecydowano się ponownie przeznaczyć do wysyłki nie jest z powrotem przyjęty na stan. Analogiczna sytuacja ma miejsce podczas towaru uszkodzonego na magazynie. Takie czynniki mają późniejszy wpływ na wysyłkę realizowaną do klienta. W systemie towar widnieje, a okazuje się, że fizycznie na magazynie nie jest on dostępny. Osoba taka byłaby odpowiedzialna za aktualizację takich danych, w celu uniknięcia późniejszych nieprawidłowości.

Nawiązując do poprzedniego punktu powinny być w firmie przeprowadzane inwentaryzacje weryfikujące stany magazynowe. Główna inwentaryzacja ma miejsce pod koniec roku kalendarzowego i na przykład w lipcu, czy w sierpniu rozbieżności pomiędzy stanem magazynowym a systemowym są tak duże, że wykreślenia w zleceniach pojawiają się bardzo często. Należałoby przeprowadzać takie kontrolne liczenia w dni wolne od pracy raz na kwartał.

Mając doświadczenie pracy w różnych centrach logistycznych można przyznać, że w tej firmie organizacja magazynu stoi na wysokim poziomie. Czasami użyte są proste środki, a czasami bardziej skomplikowane, ale w większości ich wybory usprawniają pracę.

Funkcje magazynu

5/5 - (2 votes)

Magazyn to przestrzeń, w której przechowywane są produkty, surowce lub materiały przedsiębiorstwa. Magazyny mogą być zarówno wewnętrzne, będące częścią przedsiębiorstwa, jak i zewnętrzne, wynajmowane od firm zewnętrznych. Magazyny umożliwiają przedsiębiorstwom przechowywanie produktów i surowców w celu zaspokojenia zapotrzebowania klientów lub wykorzystania ich w procesie produkcyjnym.

Magazyny mogą przyjmować różne formy, w zależności od rodzaju produktów przechowywanych wewnątrz, potrzeb przedsiębiorstwa i warunków lokalowych. Mogą to być hale magazynowe, pomieszczenia składowe, lodownie, czy chłodnie, a także regały, stojaki, palety i pojemniki.

Magazyny są ważnym elementem w procesie logistycznym przedsiębiorstwa i pozwalają na skuteczne zarządzanie zapasami. Magazyny pozwalają na przechowywanie produktów i surowców w odpowiednich warunkach, co umożliwia przedsiębiorstwu zapewnienie ciągłości procesu produkcyjnego lub dystrybucyjnego. Dodatkowo, magazyny pozwalają na zoptymalizowanie procesu dystrybucji i minimalizowanie kosztów poprzez zbieranie produktów z różnych źródeł i wysyłanie ich w jednej transporcie.

Ważnym aspektem magazynów jest również bezpieczeństwo. Pracownicy magazynów powinni przestrzegać zasad bezpieczeństwa, takich jak prawidłowe ustawianie produktów, korzystanie z odpowiedniego sprzętu i noszenie odpowiedniego sprzętu ochronnego. Magazyny powinny być również zabezpieczone przed kradzieżą i innymi zagrożeniami, takimi jak pożary lub powodzie.

Magazyn to przestrzeń, w której przedsiębiorstwa przechowują swoje produkty, surowce lub materiały. Magazyny są ważnym elementem procesów logistycznych przedsiębiorstwa i umożliwiają skuteczne zarządzanie zapasami, optymalizację procesów dystrybucyjnych oraz minimalizowanie kosztów. Wymagają one odpowiedniego zabezpieczenia oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa przez pracowników.

FUNKCJE MAGAZYNU

  1. Funkcja związana z fizyczną ochroną zapasów- ochrona wynika z właściwości fizyko­ chemicznych, zabezpieczenie przed kradzieżą, zabezpieczenie przed włamaniem, oraz przed innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami, zapewnienie odpowiednich warunków, ochrona przeciwpożarowa, bezpieczeństwo pracy, odpowiedzialność za eksploatację urządzeń,
  1. Funkcja manipulacyjna- w skład tej funkcji wchodzą wszystkie zdarzenia dotyczące przyjęcia, wydania i przemieszczania towaru
  1. Funkcja konsolidacji ładunków transportowych i zestawienie produktów-(konfekcjonowanie) łączenie towarów od różnych dostawców w partie, łączenie przesyłek mniejszych w większe, oraz szybkie przemieszczanie asortymentu od dostawcy do odbiorcy,
  1. Funkcja obsługi klienta- wydawanie towaru na podstawie listy pobrań bezpośrednio klientowi (tzw. odbiory własne)
  1. Funkcja zabezpieczenia przed nieprzewidzianymi zdarzeniami
  2. Funkcja wygładzania przepływu dóbr- świadome tworzenie większych zapasów dóbr sezonowych np. produkty rolne, lub wytwarzane w długich seriach produkcyjnych,
  1. Funkcja ewidencyjna- ma za zadanie ewidencje całego przechowywanego asortymentu, oraz wszelkie ruchy wykonywane na nim, magazyn musi posiadać wiarygodne informacje o stanach magazynowych.