Analiza SWOT regionu

5/5 - (5 votes)

praca licencjacka z wydziału zarządzania

W analizie przyszłej sytuacji regionu bardzo ważne jest dokonanie bilansu strategicznego, czyli zestawienie szans i zagrożeń rozwojowych oraz identyfikacja mocnych i słabych stron. Opiera się on z jednej strony na przesłankach wynikających z krytycznej oceny diagnozy stanu obecnego, z drugiej jest punktem wyjścia do określenia pól strategicznych i wizji rozwoju regionu. Zestawienie szans i zagrożeń rozwojowych oraz identyfikacja mocnych i słabych stron (tzw. analiza SWOT)[1] ma podstawowe znaczenie dla ustalenia priorytetów i celów strategicznych rozwoju regionu. Jej znaczenie polega na tym, że pozwala zarysować pole gry strategicznej, pokazać zakres koniecznych działań, zasoby i możliwości. Przy jej pomocy można wykryć dobre i złe strony sytuacji danej jednostki. Dobrze przeprowadzona analiza SWOT stanowi podstawę do rozważania różnych wariantów strategii.

Mocne strony

Zebranie w jednym miejscu wszystkich mocnych stron, czyli tego czym obecnie dysponujemy. Warunkiem przydatności jest staranne uwzględnienie wszystkich atutów, nawet tych nie wykorzystanych. Zasadą jest przedstawienie tu realnych atutów regionu.

Słabe strony

Określenie słabych stron polega na przedstawieniu słabych punktów lokalnych zasobów. Zachodzi tu potrzeba realistycznej oceny wszystkich problemów i wyznaczenia tych, które będą głównymi hamulcami strategii. Realizm przedstawionych problemów pozwoli ustalić hierarchię potrzeb uwzględniającą możliwości dalszego rozwoju i niwelacji istniejących ograniczeń.

Szanse

To z jednej strony nowe możliwości wykorzystania już istniejących atutów, zastanawianie się nad tym, czego potrzebujemy, aby je wykorzystać. Z drugiej strony jest to analizowanie tendencji, tego, co dzieje się na zewnątrz i co może wpłynąć na daną sytuację, jest to poszukiwanie możliwości tkwiących w otoczeniu. Dostrzeżenie szans wymaga otwartego myślenia, gotowości podjęcia ryzyka, umiejętności odczytywania informacji o tym, co nastąpi w przyszłości i co zmieni sytuację regionu.

Zagrożenia

Najczęściej mówimy tu o pogłębieniu się istniejących już rozpoznanych słabości. Mogą pojawić się nowe zagrożenia, które nie wystąpiły w przeszłości. Do takich zagrożeń można zaliczyć ewentualny rozwój sąsiednich terenów czy wzmocnienie się konkurencji. Świadomość istniejących zagrożeń sprzyja rozwojowi regionu. Przez pozytywne wykorzystanie słabości możemy przeważyć złą tendencję, np.: przystąpić do remontów starych budynków poprawiając ich wizerunek i wartość oraz dając nowe miejsca pracy lub kontrakty dla rzemieślników.

Tab.3.1.5. Analiza SWOT

Obszar strategiczny Atut Słabość
Edukacja -Wystarczająca baza lokalowa.

-Profesjonalna kadra nauczycielska

-Niewystarczająca opieka pedagogiczna i psychologiczna.

-Niedostateczne wyposażenie techniczne pracowni szkolnych.

-Niedostateczna ilość odpowiednio wykwalifikowanej kadry do nauki języków obcych.

-Niedostatecznie rozwinięta sieć komputerowa.

-Słaby poziom usportowienia uczniów.

-Niedostateczna znajomość języków obcych wśród młodzieży.

 

Promocja i ochrona zdrowia -Wystarczająca ilość fachowego personelu.

-Stosunkowo dobra lokalowa baza lecznictwa podstawowego

-Słabe wyposażenie techniczne.

-Brak pełnej prywatyzacji służby zdrowia.

-Niskie nakłady na opiekę zdrowotną.

-Brak specjalistycznej placówki lecznictwa zamkniętego o zasięgu powiatowym.

Porządek publiczny i

 

bezpieczeństwo obywateli

-Stosunkowo dobrze zorganizowane służby.

-Wzrastający sprzeciw społeczeństwa wobec przestępczości.

-Działalność Stowarzyszenia Bezpieczeństwo i Sprawiedliwość.

-Zbyt wolne reagowanie odpowiednich służb na nowo powstałe zagrożenia.

-Niewystarczający stan osobowy służb policyjnych.

-Niewystarczająca ilość działań profilaktycznych w środowisku dzieci i młodzieży.

Sytuacja demograficzna -Wyjątkowo wysoki ujemny przyrost naturalny.

-Brak skutecznej polityki prorodzinnej

-Niski poziom wykształcenia mieszkańców

-Migracja ludzi młodych i wykształconych z powiatu

Kultura i ocena dóbr kulturalnych -Bogate tradycje kulturotwórcze.

-Nasilająca się moda na sponsoring poczynań kulturalnych.

-Silnie rozwinięte czytelnictwo.

-Kulturalno twórcze nastawienie prasy lokalnej.

-Niedostateczna ilość placówek kulturalnych.

-Niewystarczająca działalność upowszechniająca i kształtująca potrzeby kulturalne.

-Brak widocznych centrów kultury (poza lokalną prasą).

Sytuacja mieszkaniowa -Potencjał budowlany.

-Dostępność materiałów.

-Duże zasoby siły roboczej

-Zły stan techniczny istniejących budynków.
Gospodarka -Wykształcona specjalizacja gospodarcza powiatu – koncentracja produkcji branż „ drzewna i metalowa).

-Duże zasoby specjalistycznej kadry.

-Duża podaż siły roboczej.

-Ujemna dynamika ilości podmiotów gospodarczych.

-Niski udział zagranicznego kapitału inwestycyjnego.

-Brak uzbrojonych terenów dla nowej strefy przemysłowej.

-Istniejący system kredytowania dla małych i średnich przedsiębiorstw

-Brak instytucji wspomagającej logistycznie działanie i tworzenie nowych podmiotów gospodarczych.

-Brak systemu marketingu dla małych i średnich przedsiębiorstw

Drogi publiczne -Centralne położenie powiatu względem układu komunikacyjnego kraju.

-Rozwinięta sieć dróg i szlaków kolejowych o znaczeniu krajowym i międzynarodowym

-Zły stan dróg.

-Niedostosowanie większości istniejących dróg do wymogów współczesnego transportu.

-Brak obwodnicy dla Radomska.

-Brak tras rowerowych

Turystyka -Dobre położenie komunikacyjne

-Duży potencjał środowiskowy powiatu

-Tradycje i dziedzictwo historyczne powiatu

-Słaba baza turystyczna.

-Niski standard dużej części istniejących obiektów turystycznych.

-Brak akwenów z przeznaczeniem na wykorzystanie turystyczne i wypoczynkowe.

-Brak systemu usług turystycznych.

-Dzikie wysypiska eliminujące tereny leśne z działalności turystycznej.

-Niedostateczne środki na finansowanie inwestycji turystycznych

Przeciwdziała-nie bezrobociu -Niski poziom wykształcenia.

-Słabo rozwinięta infrastruktura na terenach wiejskich.

-Niski poziom inwestycji gminnych.

-Niedostosowanie struktury zawodowej bezrobotnych do popytu.

-Wysoki odsetek ludności pracującej w rolnictwie.

Rolnictwo -Wysoki poziom produkcji zwierzęcej.

-Nowoczesny zakład mleczarski.

-Wysoka jakość genetyczna materiału hodowlanego.

-Dogodne położenie geograficzne.

-Dobra zewnętrzna dostępność komunikacyjna powiatu.

-Bliskość dużych aglomeracji – dużych rynków zbytu.

-Słaba jakość bonitacyjna gleb.

-Zakwaszenie gleb.

-Gospodarstwa o małych powierzchniach i niekorzystnym rozłogu.

-Wielokierunkowość produkcji rolnej.

-Niski stopień specjalizacji w produkcji rolnej.

-Mała wielkość stad hodowlanych.

-Niewystarczający stopień nawożenia i ochrony chemicznej.

-Niewystarczające zasoby wód powierzchniowych zły stan urządzeń melioracyjnych.

-Niski stopień wykształcenia.

Ochrona środowiska naturalnego -Nie skażone gleby

-Zmniejszający się wpływ obszaru Śląska, Bełchatowa i Częstochowy na stan zanieczyszczenia powietrza.

-Zaprzestanie degradacji środowiska przez zakłady przemysłowe miasta Radomska

-Duże wartości przyrodniczych elementów środowiska

-Niski poziom świadomości ekologicznej społeczeństwa.

-Zanieczyszczenie wód powierzchniowych i wgłębnych w wyniku nieuregulowanej gospodarki ściekowej.

 

-Brak systemu gospodarowania odpadami niebezpiecznymi (np. azbest).

-Niska lesistość w gminach w stosunku do potrzeb i możliwości.

-Niedostosowanie przedsiębiorstw do wzrastających wymogów ochrony środowiska

Źródło: Starostwo Powiatowe w Radomsku

Tab.3.1.5. Analiza SWOT – c.d.

Obszar strategiczny Szansa Zagrożenie
Edukacja -Wprowadzenie reformy edukacji.

-Podwyższenie wieku realizacji obowiązku szkolnego.

-Wzrastająca świadomość wagi wykształcenia we współczesnym świecie

-Realnie malejące nakłady na szkolnictwo i przedsięwzięcia wychowawcze.

-Ugruntowywanie się wśród młodzieży negatywnych wzorców postępowania i zachowania się.

-Stale wzrastający odsetek młodzieży uzależnionej.

-Niskie płace kadry nauczycielskiej

Promocja i ochrona zdrowia -Reforma służby zdrowia.

-Wysoki poziom fachowości personelu medycznego.

-Pozyskiwanie środków na rozwój służby zdrowia od podmiotów gospodarczych i instytucji pozarządowych.

-Niewykonanie zamierzeń inwestycyjnych.

-Brak działań zmierzających do poprawienia reformy zdrowia.

-Brak stacjonarnego zakładu leczenia uzależnień.

-Słabe funkcjonowanie Kasy Chorych

Porządek publiczny i

 

bezpieczeństwo obywateli

-Coraz większa świadomość wzrastających zagrożeń osobistych.

-Integracja działań różnych instytucji w zakresie wychowania dzieci i młodzieży.

-Działanie Międzyinstytucjonalnego Zespołu Roboczego w zakresie ochrony porządku i bezpieczeństwa obywateli

-Zwiększenie determinacji rządu wobec działań przestępczych.

-Stałe ubożenie znacznej części społeczeństwa.

-Zwiększanie rozwarstwienia majątkowego społeczeństwa.

-Tworzenie się paragrup przestępczych w szkołach podstawowych i średnich.

– Obojętność społeczeństwa wobec drobnych przestępstw.

-Nie egzekwowanie w sposób dostateczny kar za drobne przestępstwa.

Sytuacja demograficzna -Działania pro rodzinne.

 

Kultura i ocena dóbr kulturalnych -Moda na kulturę opartą na folklorze.

-Nasilająca się krytyka przenoszenia wszystkich wzorców zachodnich na grunt polski

-Brak polityki pro kulturalnej.

-Zalew obcej kultury zachodniej (głównie amerykańskiej).

Sytuacja mieszkaniowa -Utworzenie TBM.

Zainteresowanie się samorządu Radomska problemem TBM.

-Istniejący system kredytowania budownictwa mieszkaniowego.

-Względne ubożenie społeczeństwa powiatu,

-Recesja gospodarcza powiatu

Gospodarka -Aktywność starostwa w dziedzinie tworzenia nowych miejsc pracy i rozwoju drobnej wytwórczości.

-Rozwiązania w przygotowywanym nowym prawie gospodarczym

-Nieprzystosowanie małych i średnich przedsiębiorstw do działania w warunkach UE

-Mała mobilność technologiczna istniejących podmiotów gospodarczych.

-Wypieranie małych firm handlowych przez supermarkety.

Drogi publiczne -Decentralizacja zarządzaniem większości dróg.

-Planowane inwestycje drogowe (autostrada).

-Możliwość pozyskania środków na inwestycje drogowe z Banku Światowego i funduszu SAPARD.

-Brak dostatecznych funduszy budżetowych na inwestycje drogowe.
Turystyka -Wzrastający ruch turystyczny i moda na wypoczynek sobotnio- niedzielny.

-Wzrastające zainteresowanie agroturystyką.

-Poprawiające się warunki ekologiczne.

-Możliwości wykorzystania na terenach wiejskich funduszu SAPARD.

-Wzrost konkurencyjności sąsiednich powiatów.

-Słaba promocja walorów turystycznych powiatu.

Przeciwdziała-nie bezrobociu -Zaliczenie powiatu do obszarów o bezrobociu strukturalnym.

-Planowana restrukturyzacja terenów wiejskich .

-Możliwość wykorzystania funduszy przedakcesyjnych.

-Kredyty preferencyjne na tworzenie nowych miejsc pracy.

-Pogłębienie się dekoniunktury na terenie powiatu.

-Wejście na rynek pracy od roku 2002 wyżu demograficznego.

-Antymotywacyjne działanie relacji zasiłku dla bezrobotnych do najniższych płac.

Rolnictwo -Rozwój pracochłonnej i wysoko dochodowej produkcji rolniczej.

-Kredyty preferencyjne dla rolnictwa.

-Tworzenie grup producenckich.

-Rozwój produkcji zdrowej żywności.

-Intensyfikacja handlu produktami rolnymi.

-Wejście do UE.

-Kredyty i dotacje przedakcesyjne.

 

-Spadek opłacalności niektórych kierunków produkcji.

-Szybszy wzrost cen środków produkcji w stosunku do cen produktów rolnych.

-Konkurencja producentów zagranicznych z obszarów większego dotowania produkcji rolnej.

-Zmiany klimatyczne (mniejsza ilość opadów atmosferycznych).

-Pogłębianie się dysproporcji dochodów między rolnikami a innymi gałęziami produkcji.

-Słaba sytuacja finansowa instytucji i firm obsługujących rolnictwo.

Ochrona środowiska naturalnego -Możliwość wsparcia działań proekologicznych kredytami preferencyjnymi.

-Wzrastająca świadomość potrzeby działań proekologicznych.

-Wzrastająca dynamika budowy oczyszczalni ścieków.

-Wymuszenie działań proekologicznych w związku z przygotowaniami do wejścia do UE.

-Brak środków finansowych na likwidacje i rekultywacje dzikich wysypisk.

-Niekontrolowana wymiana dachowych pokryć eternitowych.

-Brak systemów gospodarki odpadami komunalnymi.

-Duże zagrożenie poziomów wód głębinowych.

-Lokalne zagrożenia skażeniami gleb.

Źródło: Starostwo Powiatowe w Radomsku


[1] SWOT- skrót od angielskich słów: Strengths (siły), Weaknesses (słabości), Opportunities (szanse), Threats (zagrożenia)

Zakres usług oferowanych przez badaną firmę

5/5 - (4 votes)

część praktyczna pracy mgr

Inter Cars – twórca i organizator sieci warsztatów mechanicznych Q-SERVIVCE

Struktura firmy

Rys. nr 1 INTER CARS S.A.

Źródło: strona internetowa www.intercars.com

 Na powyższym schemacie przedstawiłem podstawowy model firmy Inter Cars S.A.. Nie został pokazany pełny model tej firmy, ponieważ jest ona bardzo rozbudowana. Przedstawiłem główne filie działające w większych miastach. Natomiast mniejszych ośrodków jest znacznie więcej, praktycznie w każdym większym mieście naszego kraju. Dodatkowo Umieściłem na tym modelu miejsce, w którym znajduje się nasza firma.

Firma „Q-SERVICE Konstancin” prowadzi działalność obejmującą następujące rodzaje usług [1]:

  • przeglądy okresowe,
  • naprawy zawieszenia,
  • naprawy układów hamulcowych,
  • wymianę amortyzatorów,
  • wymianę tłumików,
  • ustawienie świateł,
  • sprawdzenie i ustawienie geometrii zawieszenia,
  • montaż i demontaż opon,
  • oraz inne naprawy mechaniczne.

Na podstawie danych uzyskanych od właściciela  firmy „Q-SERVICE Konstancin”, określić można popyt na poszczególne rodzaje usług w skali roku na okres trzech miesięcy.

Wykres nr 5. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z przeglądami okresowymi.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”,  dane  za rok 2004).

Z przedstawionych na wykresie nr 5 danych jasno wynika, iż usługi związane z dokonywaniem przeglądów okresowych nie odznaczają się silnie zarysowaną sezonowością. Różnica między drugim kwartałem, w którym „Q-SERVICE Konstancin” wykonuje najwięcej przeglądów (29%), a kwartałem czwartym, w którym wartość ta jest najniższa (20%) wynosi: 9%.

Nieco większą sezonowością odznaczają się usługi związane z naprawami zawieszenia, co prezentuje kolejny wykres.

Wykres nr 6. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z naprawami zawieszenia.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

Z przedstawionych na powyższym wykresie danych wynika, że w skali roku, największy udział w obszarze napraw zawieszenia, firma „Q-SERVICE Konstancin” odnotowuje w okresie od stycznia do marca (36%). Wartość ta spada w drugim kwartale do poziomu 25%, natomiast kwartał trzeci charakteryzuje się najniższą wartością, wynoszącą 19%.

Na rysunku przedstawiono natomiast analogiczne dane, związane z naprawami układów hamulcowych.

Wykres nr 7. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z naprawami układów hamulcowych.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

Zaprezentowane dane wskazują, iż firma „Q-SERVICE Konstancin” największą ilość napraw układów hamulcowych wykonuje w drugim kwartale roku, co ma zapewne związek z okresem urlopowym. Klienci wyjeżdżający na wakacje, sprawdzają funkcjonowanie układu hamulcowego, jako jednego z układów, który w największym stopniu wpływa na bezpieczeństwo jazdy. Mniejszy odsetek napraw związanych z układem hamulcowym przypada na trzeci kwartał (25%). Najmniejszy natomiast na okres I kwartału (19%).

Na uwagę zasługują także dane dotyczące napraw obejmujących wymianę amortyzatorów.

Wykres nr 8. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z wymianą amortyzatorów.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

Największa liczba napraw obejmujących wymianę amortyzatorów cechuje drugi kwartał roku (33%). Nieco mniej napraw omawianego rodzaju wykonuje się w okresie od czerwca do września. Najmniej natomiast w ostatnim kwartale – zaledwie 8%.

Wymiana tłumików to rodzaj naprawy, którą cechuje relatywnie duża sezonowość. Świadczą o tym dane zaprezentowane na poniższym wykresie

Wykres nr 9. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z wymianą tłumików.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

„Q-SERVICE Konstancin” tłumiki wymienia najczęściej w pierwszym kwartale roku. W dalszym okresie wartość ta spada do poziomu 11% w trzecim kwartale, aby ponownie zacząć wzrastać na jesieni (19%).

Analizując dane dotyczące usługi związanej z ustawieniem świateł, dostrzegalna jest analogia z ich odpowiednikami, dotyczącymi przeglądów okresowych.

Wykres nr 10. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z ustawieniem świateł.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

Podobnie, jak w przypadku przeglądów okresowych, tak tutaj największa ilość usług związanych z ustawieniem świateł charakterystyczna jest dla drugiego kwartału roku (29%). Najmniejszą liczbę tego rodzaju usług firma odnotowuje w okresie jesiennym (21%).

Również w przypadku ustawienia geometrii zawieszenia dostrzec można dużą zbieżność z danymi dotyczącymi przeglądów okresowych.

Wykres nr 11. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych ze sprawdzeniem i ustawieniem geometrii zawieszenia.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

„Q-SERVICE Konstancin” usługi związane ze sprawdzeniem i ustawieniem geometrii zawieszenia najczęściej świadczy w drugim kwartale roku (28%). Wartość ta jest tylko o 1% niższa w kwartale pierwszym. Najniższy poziom osiąga ona natomiast w okresie od września do grudnia (20%).

Sezonowość usługi związanej z montażem i demontażem opon związana jest z okresem zimowym i wiosennym. Świadczą o tym dane przedstawione poniżej.

Wykres nr 12. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z montażem i demontażem opon.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

Montaż i demontaż opon dokonywany jest w firmie Q-Service Konstancin najczęściej w czwartym (43%) i drugim kwartale roku (44%). Natomiast kwartał pierwszy cechuje wartość najniższa – 7%, porównywalna z kwartałem trzecim, kiedy to kształtuje się ona na poziomie 9%.

Ostatnią z omawianych kategorii są pozostałe naprawy mechaniczne..

Wykres nr 13. Rozkład częstotliwości świadczonych usług związanych z innymi naprawami mechanicznymi.

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

Z zaprezentowanych na wykresie nr 13 danych wynika, iż dla usług związanych z pozostałymi naprawami mechanicznymi, najbardziej owocny dla firmy „Q-SERVICE Konstancin” jest drugi kwartał roku (34%). Najmniej tego rodzaju napraw wykonuje się w omawianej firmie w kwartale trzecim (20%).

Analizie warto również poddać dochodowość poszczególnych rodzajów usług, które w największym stopniu rzutują na kondycję finansową przedsiębiorstwa.

Wykres nr 14. Dochodowość poszczególnych kategorii usług świadczonych przez firmę „Q-SERVIS Konstancin”

(Źródło: dokumenty wewnątrzzakładowe firmy „Q-SERVICE Konstancin”, dane za rok 2004).

Z przedstawionych danych wynika, iż największe przychody w firmie „Q-SERVICE Konstancin” generują przeglądy techniczne (30%). Na uwagę zasługują ponadto naprawy układów hamulcowych (14%) oraz sprawdzanie i ustawianie geometrii zawieszenia. Być może jednak w firmie „Q-SERVICE Konstancin” panuje zbyt duże rozdrobnienie w wachlarzu świadczonych usług, o czym świadczyć może relatywnie wysoki udział (24%) kategorii „inne naprawy mechaniczne”. Z jednej strony wpływa to, poprzez elastyczność omawianej firmy, na poprawę jej konkurencyjności, z drugiej natomiast utrudnia jej specjalizację.


[1] Por. Oferta usługowa firmy „Q-SERVICE Konstancin”

Istota zarządzania

5/5 - (3 votes)

podrozdział pracy podyplomowej

Zarządzanie nie jest zjawiskiem łatwo poddającym się analizie i opisowi. Proces ten polega na ustaleniu celów i podjęciu takich decyzji, aby te cele zostały osiągnięte.

Zarządzanie jest również procesem stałej koordynacji i integracji użytkowanych w instytucji zasobów. Kierownictwo zostaje zobligowane do zapewnienia ekwiwalentnej wymiany między instytucją a jej otoczeniem, co jest warunkiem osiągnięcia powodzenia ekonomicznego a z drugiej strony konieczne jest zagwarantowanie odpowiednich warunków pracy ludziom, którzy są uczestnikami instytucji.

Istnieją dwa spojrzenia na proces zarządzania w przedsiębiorstwie:

  • zarządzanie traktowane jest jako obszar ( jeden z podsystemów przedsiębiorstwa);
  • zarządzanie jako zespół funkcji.

W ujęciu systemowym przedsiębiorstwo dzieli się na podsystemy, powiązane ze sobą siecią oddziaływań przyczynowo – skutkowych, gdzie dominującą rolę ma informacja. Decyzje są podejmowane na podstawie otrzymanych informacji. Kładzie się tu nacisk na procesy zbierania, przetwarzania i przechowywania informacji zarówno w fazie poprzedzającej decyzję jak i po jej podjęciu.

W przedsiębiorstwie można wydzielić następujące podsystemy: zarządzanie, działalność rozwojowa, produkcja, zaopatrzenie materiałowe, sprzedaż, gospodarka środkami trwałymi, gospodarka kadrami, finanse, przetwarzanie danych.

Podsystemy te są jednocześnie podstawowymi obszarami działalności i każdym z tych obszarów można zarządzać, gdyż istnieją wzajemne powiązania między nimi.

Zarządzanie w rozumieniu funkcjonalnym odnosi się do działań zarządczych   (logika, struktura, natężenie) podejmowanych przez kierujących ze względu na cele, jakie mają być osiągnięte. Punktem wyjścia do określenia istoty funkcji zarządzania jest pozostawanie czynności wykonywanych na określonych stanowiskach ścisłym związku z celami całego przedsiębiorstwa. Ponadto czynności winny charakteryzować się powtarzalnością. Dzięki owej powtarzalności eliminuje się czynności przypadkowe, wykonywane sporadycznie na danym stanowisku zarządczym.

Zatem przez funkcję zarządzania należy rozumieć względnie stale powtarzające się czynności wykonywane przez podmiot zarządzania (kierownika) w drodze podejmowania decyzji dotyczących działania podporządkowanych jemu podmiotów zarządzania (podwładnych).

Funkcjonalne ujęcie zarządzania ujmuje zarządzanie jako ciąg zdarzeń o sprawczym charakterze, dzięki któremu w sposób odpowiedni (skoordynowany i zintegrowany) użytkowane są zasoby i koordynowane są funkcje rzeczowe organizacji. Funkcje zarządzania są ściśle zintegrowane względem funkcji pierwotnych (podsystemów) przedsiębiorstwa, takich jak zaopatrzenie, produkcja, sprzedaż itp.

Opisując proces zarządzania przedsiębiorstwem, zwraca się uwagę na podstawowe czynności tworzące ten proces. Czynności te układają się logicznie w ciąg funkcji zarządzania, do których zalicza się następujące:

  • funkcje planowania,
  • funkcje organizowania,
  • funkcję motywowania,
  • funkcję kontrolowania[1],

Opierając się na modelu zarządzania G. Terry’ego można zaobserwować nasilenie funkcji zarządzania w zależności od szczebla organizacji. Zależność tą przedstawia rys 1.

Rys. 1 Nasilenie funkcji zarządzania w zależności od szczebla organizacji wg G. Terry’ego 

Z powyższego rysunku wynika, iż funkcja planowania ma największe znaczenie na szczeblu najwyższym, a w miarę jego obniżania do poziomu najniższego jej rola maleje. I tak w istocie się dzieje, bowiem planowanie sprowadza się do przewidywania przyszłych warunków działania, sformułowania celów, doboru środków i określenia zadań dla poszczególnych jednostek wykonawczych. Decyzje, zatem leżą w rękach ludzi zajmujących czołowe pozycje w przedsiębiorstwie.

Funkcja organizowania, polegająca na doborze i uporządkowaniu środków działania jest w miarę równomiernie rozłożona w stosunku do poszczególnych szczebli przedsiębiorstwa.

Z kolei funkcja motywowania rośnie w miarę obniżania się szczebli i na szczeblu najniższym ma podstawowe znaczenie. Pracowników najniżej usytuowanych w hierarchii przedsiębiorstwa należy w pierwszej kolejności pobudzać do lepszego działania, ponieważ stanowią oni najliczniejszą grupę i dzięki nim przedsiębiorstwo realizuje własne cele.

Ostatnią funkcją zarządzania jest kontrola, czyli porównanie stanu faktycznego z planem. Jest to zadanie trudne, dlatego zajmują się tym kierownicy na najniższych szczeblach. Funkcjonalny aspekt zarządzania można odnieść do poszczególnych obszarów przedsiębiorstwa, bowiem każdy obszar wymaga planowania, organizowania, motywowania i kontroli.

Podsumowując dwa spojrzenia na zarządzanie przedsiębiorstwem, można stwierdzić, że jest ono procesem trudnym i złożonym. Od właściwej realizacji tego procesu przez kierownictwo zależy sprawne funkcjonowanie poszczególnych obszarów całości przedsiębiorstwa. Wymaga ono od kierowników różnych szczebli hierarchicznych nie tylko doświadczenia i chęci ponoszenia ryzyka, ale przede wszystkim wiedzy o zarządzaniu oraz umiejętności realizacji poszczególnych elementów procesu zarządzania tj. planowania, organizowania, motywowania i kontroli[2].


[1] P.Banaszyk….,…., s.29

[2] J.Targalski, Metodyka podejmowania decyzji w zarządzaniu, Warszawa 1997, s. 7

Reorganizacja i zarządzanie zmianą

5/5 - (4 votes)

z pracy mgr

W obecnej, szybko zmieniającej się sytuacji rynkowej, sukces przedsiębiorstwa możliwy jest m.in. dzięki umiejętności szybkiego dostosowywania się pracowników do zmian. Dlatego zarządzanie zmianą stało się ważnym elementem przewagi konkurencyjnej firm. Pojawiająca się niechęć i opór pracowników wobec zmian to naturalne reakcje, które można przezwyciężyć.

Każdy czynnik otoczenia zmniejszający zdolność organizacji do pozyskania potrzebnych jej zasobów albo do wytworzenia i wprowadzenia na rynek jej wyrobów i usług, staje się siłą wywołującą zmianę.

Zmiana organizacyjna to każda istotna modyfikacja jakiejś części organizacji2. Zgodnie z tą definicją, zmiana może dotyczyć niemalże każdego aspektu organizacji, np. harmonogramów pracy, podstawy grupowania stanowisk pracy, rozpiętości zarządzania, ogólnego projektu organizacji oraz samych ludzi. Powinniśmy pamiętać, że wszelka zmiana w organizacji może pociągać za sobą skutki wykraczające poza obszar, w którym zmiana ta jest dokonywana.

Kompleksowe podejście do zmian przyjmuje systemowy punkt widzenia i wytycza szereg konkretnych kroków, które często zapewniają tym zmianom większy sukces. Pierwszy krok polega na uznaniu potrzeby zmiany. Zmiany dostosowawcze mogą być sprowokowane przez takie wydarzenia jak skargi pracownicze, spadek wydajności, fluktuacja kadr, nakazy sądowe, spadek sprzedaży albo strajki. Uznanie potrzeby zmian może po prostu przybrać formę świadomości menedżerów, że zmiany w pewnej dziedzinie są nieuniknione. Bezpośrednim bodźcem mogą być wyniki prognozy przewidujące nowy potencjał rynkowy, nagromadzenie nadwyżki środków na możliwe inwestycje albo możliwości osiągnięcia i handlowego wykorzystania przełomu w stosowanej technologii. Menedżerowie mogą również podejmować zmiany już dziś, ponieważ wskaźniki zapowiadają, że w najbliższym czasie i tak nie da się ich uniknąć.

Zmiana organizacyjna może się również koncentrować na każdej z podstawowych składowych struktury organizacyjnej lub ogólnego projektu organizacji. Organizacja może więc zmienić sposób projektowania stanowisk pracy lub podstawę ich grupowania. Może również wprowadzić zmiany w układzie stosunków podporządkowania lub w rozkładzie władzy formalnej. Zmianom mogą podlegać również mechanizmy koordynacji oraz wzajemne proporcje pomiędzy częścią liniową i sztabową. Rozpatrując sprawę w większej skali, organizacja może zmienić swój ogólny projekt. Na przykład przedsiębiorstwo przeżywające wzrost może się zdecydować na odejście od projektu funkcjonalnego i przyjęcie projektu wielobranżowego. Może także przejść na strukturę macierzową. W końcu, organizacja może zmienić dowolną część swego systemu zarządzania zasobami ludzkimi, a więc kryteria doboru kadr, metody oceny wyników lub system wynagrodzeń20. W „Zarządzaniu w praktyce” opisano, w jaki sposób dwa duże banki zmieniają swój projekt, by w ten sposób ułatwić fuzję.

Umiejętność wyznaczania celów i standardów

5/5 - (4 votes)

Przyjmuje się współcześnie w psychologii, że jednym z bardzo istotnych warunków osiągania sukcesów w biznesie, w życiu osobistym, w sporcie jest umiejętność właściwego wyznaczania sobie celów do osiągnięcia (por. np. Birkenbihl 1996, Covey 1996). Określanie celów ma związek ze sposobem analizy obsługi klienta.

Chcemy przecież podczas analizy obsługi klienta sprawdzić, czy przestrzegane są pewne określone standardy zachowania, ewentualnie wypracować takie. Łatwiej w tych kwestiach o porozumienie między ludźmi, jeśli mogą odnosić się do jasno sformułowanych miar. Niech obowiązuje tu zasada: „Jeśli możesz coś zmierzyć, to łatwiej ci tym będzie zarządzać!”.

Aby cel był poprawnie sformułowany, aby standard obsługi klienta był łatwiejszy do kontroli i analizy, powinny spełniać określone kryteria. Warto uwzględnić najważniejsze z nich:

CEL – STANDARD

  • Konkretny (Występuje obserwowalne zachowanie.)
  • Mierzalny (Można dokonać pomiaru zachowania.)
  • Określony w czasie (Kontroluj, w jakim tempie zbliżasz się do celu i wiedz, kiedy go osiągnąłeś!)
  • Pozytywnie sformułowany (Nie: „Nie będę dużo mówił podczas prezentacji”,
  • Ale: „Zachowam równowagę wymiany informacji na poziomie 50% – 50%”)
  • Ambitny (Pobudza entuzjazm i motywację.)
  • Realistyczny („Mierz wysoko ale realistycznie.”)
  • Zgodny z innymi ważnymi celami i wartościami

Dający satysfakcję zarówno w trakcie realizacji zadania, jak i po jego zakończeniu.

Plan może obejmować przykładowo następujące elementy z cyklu sprzedaży: przygotowanie, nawiązanie kontaktu, zbadanie potrzeb, prezentacja, radzenie sobie z zastrzeżeniami, zamykanie sprzedaży, kontakt po sprzedaży, przemyślenie całego procesu.

Osoby obsługująca klienta powinny ustalić wspólnie (np. w ramach zespołów samo-kierujących się, zespołów jakości, itp.) bardzo rozbudowany plan osiągania konkretnych celów lub standardów obsługi klienta.

Ostatecznie można wykreować pewien „Model mistrza w obsłudze klienta”, model adekwatny do indywidualnych predyspozycji osoby i wymagań danej branży.

Efektem całościowego podejścia do realizacji celów powinno być jasne uświadomienie sobie przez wszystkich ludzi z organizacji, jakiego rodzaju umiejętności mają być osiągnięte w procesie wieloletniego treningu.

Warto odpowiedzieć przy tym na trzy pytania, które razem tworzą triadę motywacyjną:

1. Co mam robić?

2. Jak mam to zrobić?

3. Dlaczego mam to zrobić?

Odpowiedź na pierwsze pytanie wyznaczy kierunek działania; odpowiedź na drugie – sposób osiągnięcia celu; odpowiedź na trzecie uświadomi czynniki motywujące do działania. Zobaczmy przykład realizacji takiego modelu:

Co zrobić? Np.: Osiągnąć mistrzowski poziom w sztuce prezentacji.

Jak to zrobić? Np.: Poprzez cotygodniowe studiowanie przemów wielkich mówców.

Dlaczego to robić? Np.: Żeby w najbliższym roku przeprowadzić 50% prezentacji ze średnią oceną menedżera 5,00.