Zarządzanie projektami informatycznymi, część 4

5/5 - (1 vote)

ostatnia część prezentowanej pracy mgr

3.1.1.1  Rational Asset Manager

Tabela 3.2.2.2.1

Podstawowe informacje na temat Rational Asset Manager

Nazwa narzędzia Rational Asset Manager
Ogólne zastosowanie Narzędzie Rational Asset Composer służy do tworzenia, modyfikowania, zarządzania i wyszukiwania każdego typu assetów.
Główne elementy wytwarzane w narzędziu ·         Aplikacje

·         Wzorce

·         Komponenty

·         Szablony

·         Kod źródłowy

Możliwość integracji
z RTC
            Łączenie plików poprzez linkowanie[1]

Źródło: Opracowanie własne

Kolejny obszarem, który może znacznie ułatwić i poprawić jakość zarządzania projektami, jest obszar zarządzania assetami[2]. Podczas realizacji kolejnych projektów często natrafia się na te same problemy, dlatego warto zadbać, aby zespół mógł korzystać
z rozwiązań, które wcześniej już zostały wytworzone. Nierzadko również nowe przedsięwzięcia generują nową ilość assetów, dlatego wykształciła się potrzeba,
aby nimi odpowiednio zarządzać. Niewątpliwie skraca to czas i koszty rozwiązywania problemów pojawiających się na drodze do sukcesu.

Do wyszukiwania i organizacji assetów można wykorzystać Rational Asset Manager. Pozwala on na tworzenie kategorii, słów kluczowych, typów assetów, które pozwalają
na usystematyzowanie wszystkich zgromadzonych danych. Dzięki wykorzystaniu wersji Web-owych można połączyć assety za pomocą linków z elementami Rational Team Concert (rys.3.2.2.2.1)Źródło: Opracowanie własne

Rysunek 3.2.4.2‑1 Model migracji komponentów pomiędzy Rational Asset Manager oraz Rational Team Concert

Assety są przechowywane na serwerze aplikacji. Istnieje jeszcze możliwość połączenia serwera z innym źródłem assetów poprzez zaimplementowanie adresu źródła
w aplikacji. Tworzone w RTC artefakty, które mogą stać się assetami, również można połączyć z Rational Asset Managerem.

Zarządzanie assetami staje się coraz bardziej istotne w zarządzaniu projektami i może w znaczącym stopniu przyczynić się do redukcji czasu potrzebnego na realizację projektu
jak i jego kosztów.

[2] Assety są to wszelkiego rodzaju zbiory plików, informacji, metadanych które służą do rozwiązywania konkretnych problemów biznesowych

 

Zarządzanie projektami informatycznymi, część 3

5/5 - (1 vote)

z pracy mgr

A więc należy wybrać licencję Quality Professional dla aplikacji RQM, Developer
dla RTC oraz Analyst dla narzędzia RRC. Inne kombinacje licencji wszystkich trzech narzędzi spowodują błędy i nie będą w rezultacie przyjęte przez system.

Przyszły użytkownik korzystając z tego intuicyjnego przewodnika konfiguracji jest
na każdej kolejnej stronie dokładnie instruowany, jakie kroki są po kolei realizowane
i co należy w nich wykonać. Cała konfiguracja aplikacji zajmuje ok. 40 minut jednak
nie przysparza żadnych trudności.

3.2.2.1‑10 Zakończenie konfiguracji integracji produktów RTC, RQM i RRC

Kończąc etap konfiguracji, integracja aplikacji Rational Team Concert, Rational Quality Manager oraz Rational Requirements Composer zostaje zakończona. Platformy są gotowe do współdziałania.

3.1.1.1  Weryfikacja integracji Rational Team Concert z Rational Quality  Manager na podstawie Use Case Tworzenia i edycji planów

Po zakończeniu instalacji i konfiguracji zintegrowanych programów RTC, RQM
i RRC należy sprawdzić czy współdziałanie tych aplikacji w oparciu o wspólny serwer jest możliwe. Dlatego założonym celem będzie rozszerzenie w RTC planu sprintu utworzonego
w projekcie Preludium o zarejestrowany defekt w RQM.

Założeniem przykładu jest odnalezienie i zarejestrowanie defektu w RQM, który ma być zaplanowany do zlikwidowania już w pierwszym sprincie projektu Preludium.

Pierwszym krokiem jest utworzenie stwierdzonego defektu w RQM.

3.2.2.2‑1 Tworzenie defektu w RQM

Należy zauważyć, że już z poziomu RQM można zadecydować, w jakim programie tworzony defekt będzie zarządzany tzn. dla jakiego obszaru jest on tworzony. Jak widać na rysunku, ten element jest tworzony dla obszaru zarządzania zmianami, czyli RTC. Ponadto można od razu zaplanować, do jakiego planu defekt ma zostać przypisany, w podanym przykładzie przypisujemy go do sprintu pierwszego. Po wprowadzeniu wszystkich informacji trzeba zapisać zmiany.

W dalszej kolejności należy sprawdzić czy utworzony defekt faktycznie znalazł się w aplikacji RTC. W tym celu należy przełączyć obszar zarządzania jakością na obszar zarządzani zmianą.

3.2.2.2‑2 Przejście z aplikacji RQM do RTC

W obszarze zarządzania zmianami należy rozwinąć menu „Elementów pracy”
i kliknąć w opcję „ostatnio modyfikowane”. Ta funkcja pozwoli na wyświetlenie ostatnio zmienianych elementów pracy.

3.2.2.2‑3 Defekt stworzony w RQM zarządzany w aplikacji RTC

Jak widać na rysunku 3.2.2.2-3 stworzony defekt w RQM został przypisany do obszaru projektu Preludium w aplikacji RTC. Wszystkie nadane mu atrybuty również zostały odtworzone w obszarze zarządzania zmianami, tyczy się to również planów. W ten sposób można wpływać na kształt planów z poziomu RQM.

Weryfikacja przeprowadzonej integracji RQM i RTC zakończyła się pozytywnie.

Elementy strategii działania przedsiębiorstwa

5/5 - (1 vote)

praca mgr na temat Kształtowania strategii przedsiębiorstwa

W dalszej części pracy mowa jest o strategii działania przedsiębiorstwa na poziomie funkcjonalnym tzn. strategią rozumianą jako konkretny zbiór posunięć i decyzji przedsiębiorstwa, które zmierzają do osiągnięcia określonych celów, przy pomocy “makrostrategii”, które przedstawiono w rozdziale 1.2.

Każda strategia działania budowana w danym przedsiębiorstwie powinna składać się z kilku elementów. Elementy te są niezbędne by wdrożenie strategii przebiegało prawidłowo i by zidentyfikować dążenia każdej z grup funkcjonalnych przedsiębiorstwa. Wspomniane elementy strategii to:

  • Domena działania określa gdzie i komu firma zamierza sprzedawać swoje wyroby lub usługi, określa misję ( tzn. filozofię działania firmy czyli to co nadaje kierunek działalności) i wizję strategiczną (tzn. sytuację w jakiej firma pragnie i może się znaleźć w przyszłości).
  • Cele i zadania strategiczne czyli to co musi zrobić firma by znaleźć się w sytuacji określonej w wizji i zapewnić sobie warunki długotrwałej egzystencji.
  • Strategiczna przewaga to jest to co odróżnia firmę od innych działających w tym samym sektorze, inaczej przyjęcie jednej z ogólnych strategii np. dywersyfikację czy strategię kosztową.
  • Kluczowe strategie i działania czyli określenie postępowania firmy, która na podstawie swojej strategicznej przewagi osiągnie cele i zadania strategiczne by znaleźć się w sytuacji określonej w wizji a zarazem spełnić określoną misję.

Misja określa zasady działalności gospodarczej. Misja powinna określać dlaczego klienci powinni kupować towary i korzystać z usług w tej, a nie w innej firmie. Powinna też określać podstawowe powołanie firmy i spełniać rolę motywującą oraz dynamizującą. Wizja wskazuje sytuację, w jakiej przedsiębiorstwo ma się znaleźć po latach. Wizja jest opisem pożądanej przyszłości, opartej na wartościach wynikających z doświadczeń i oczekiwań. Następnym elementem są cele i zadania do osiągnięcia w ramach całego przedsiębiorstwa począwszy od produkcji poprzez administrację do marketingu i sprzedaży. Cele te sformułowane są w taki sposób by były możliwe do osiągnięcia a jednocześnie dawały możliwość odniesienia sukcesu rynkowego i osiągnięcia sytuacji określonej w wizji firmy. Strategiczna przewaga to jest to co odróżnia firmę od innych działających w sektorze. Buduje się ją na podstawie przyjętej strategii firmy, o których mowa jest w rozdziałach 1.2 i 1.3. Natomiast kluczowe strategie i działania to drogi realizacji poszczególnych celów i zadań oparte na strategicznej przewadze przedsiębiorstwa i wykorzystujące potencjał firmy oraz szanse płynące z otoczenia.

Tak zbudowana strategia działania firmy daje pewność że nic nie zostanie pominięte w procesie jej wdrażania i każdy pracownik przedsiębiorstwa będzie świadomy jakiemu ogólnemu i długofalowemu działaniu jest podporządkowana jego praca w firmie.

Perspektywy rozwoju prac

5/5 - (1 vote)

Jak już zostało wspomniane w poprzednim podpunkcie, dwa z sześciu programów zostało niezintegrowanych z Rational Team Concert, są to Rational Asset Manager (RAM) służący do zarządzania assetami oraz Rational Sofware Architect (RSA) służący do tworzenia architektur systemów. W perspektywie rozwoju prac jest dokończenie łączenia tych aplikacji z RTC.

Warto jednak podkreślić, że są obszary zarządzania projektami, które nie są uwzględnione w żadnym z programów grupy Rational, a które mogą być niezwykle istotne dla przebiegu przedsięwzięć. Takimi obszarami jest zarządzanie kosztami jak i zarządzanie ryzykiem projektu. Pożądane byłoby zastanowienie się nad rozbudowaniem aplikacji RTC w tych właśnie dziedzinach. Propozycją rozszerzenia platformy jest dobudowanie odpowiednich wtyczek, które obsługiwałby te właśnie obszary. Inną trudniejszą możliwością jest stworzenie dedykowanych do tego programów.

Niewątpliwie proponowany plan rozwoju prac nie należy do łatwych, aczkolwiek z przeprowadzonego na początku prac badania środowiska zarządzania projektami wynika, że takie rozwiązania, które pozwoliłyby na estymację kosztów jak i ryzyka byłby bardzo pożądane. Być może, te narzędzia pozwoliłoby podwyższyć ilość projektów zakończonych sukcesem tzn. w założonym czasie, budżecie i ze zrealizowaną pełną listą wymagań.

Istota definicji przedsiębiorstwa i przedsiębiorcy

5/5 - (2 votes)

Przedsiębiorstwo jest podstawowym i ważnym podmiotem we współczesnej gospodarce każdego kraju. W literaturze ekonomicznej przedsiębiorstwo jest definiowane jako wyodrębniona pod względem ekonomicznym, prawnym oraz techniczno-organizacyjnym jednostka, która prowadzi działalność wytwórczą (produkcyjną, usługową) lub handlową[1].

Przedsiębiorstwo stanowi określoną formę organizacji działalności gospodarczej, będącej efektem uwarunkowań prawnych, społecznych, ekonomicznych i technicznych. Uwarunkowania te zmieniają się w czasie, są konsekwencją rozwoju gospodarczego, powodując ostatecznie konieczność zmian form i struktur przedsiębiorstwa pod kątem ich dostosowania do nowych warunków gospodarowania. Otoczenie bliższe i dalsze ma niekwestionowany wpływ na zachowanie się przedsiębiorstwa oraz jego funkcjonowanie i rozwój. Reakcje przedsiębiorstwa na zmiany w otoczeniu są oczywiście różne. Z jednej strony, może ono podążać za tymi zmianami, z drugiej zaś – antycypować te zmiany. Zależy to w dużym stopniu od możliwości kapitałowych przedsiębiorstwa, a także od poziomu kadry zarządzającej oraz stopnia zaangażowania załogi w proces funkcjonowania i rozwoju przedsiębiorstwa[2].

Początki współczesnych przedsiębiorstw sięgają średniowiecza. Ówczesne cechy rzemieślnicze i manufaktury tworzą od strony organizacyjnej i ekonomicznej zaczątki współczesnych przedsiębiorstw. Były to organizacje, które skupiały pracowników w jednym miejscu o ściśle określonym celu działania i organizacji pracy, wykorzystując do tego określone zasoby, a właściciel był jednoznacznie definiowany. Od współczesnych przedsiębiorstw te jednostki gospodarcze wiele różniło zarówno pod względem skali produkcji, techniki wytworzenia, zawodowego przygotowania pracowników, specjalizacji, technik dystrybucji, jak i źródeł finansowania. Jednakże główne atrybuty przedsiębiorstwa były podobne[3]. Przedsiębiorstwo powstało w warunkach rozwiniętych stosunków towarowo-pieniężnych. Jako instytucja zostało ukształtowane w ramach gospodarki kapitalistycznej, stając się pierwszym w historii rozwoju działalności gospodarczej ośrodkiem stosowania zasady racjonalnego gospodarowania – racjonalności prywatno-gospodarczej, ujmowanej z pozycji przedsiębiorcy kapitalistycznego zmierzającego do maksymalizacji własnego zysku[4]. Obecnie specjaliści zwracają uwagę na różne atrybuty i podkreślają różne cechy organizacji, które możemy zaliczyć do przedsiębiorstw. Brakuje jednak jednoznacznie określonej definicji pojęcia przedsiębiorstwa.

Według Kodeksu cywilnego[5]przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespoleni składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej[6]. Obejmuje ono w szczególności[7]:

  • oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
  • własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
  • prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
  • wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
  • koncesje, licencje i zezwolenia,
  • patenty i inne prawa własności przemysłowej,
  • majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
  • tajemnice przedsiębiorstwa,
  • księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
  1. Sudoł określa „przedsiębiorstwo jako jednostkę prowadzącą działalność gospodarczą, dążącą do zaspokojenia potrzeb innych podmiotów życia społecznego przez wytwarzanie produktów lub świadczenie usług, przy czym działalność ta jest motywowana chęcią uzyskania korzyści majątkowych i prowadzona samodzielnie na ryzyko właściciela czy właścicieli[8].

Z kolei J. Żurek jest zdania, że „przedsiębiorstwo należy traktować jako podstawową, samodzielną jednostkę gospodarczą (podmiot gospodarczy), prowadzącą działalność produkcyjną, usługową bądź handlową na własny rachunek, wyodrębnioną pod względem ekonomiczno-prawnym i organizacyjnym, która dysponuje określonymi zasobami czynników produkcji i ma na celu przede wszystkim ich efektywne zagospodarowanie pod kątem osiągania korzystnego wyniku finansowego i zaspokajania potrzeb rynku, tj. indywidualnych konsumentów i przedsiębiorstw[9].

Inni specjaliści przedmiotu zwracają uwagę na niektóre inne cechy organizacji gospodarczej, którą można nazwać przedsiębiorstwem. Uważają m.in., że przedsiębiorstwo jest organizacją gospodarczą prowadzącą działalność zarobkową, działającą na własny rachunek w celu osiągnięcia korzyści materialnych (zysku) i ponoszącą ryzyko i odpowiedzialność zgodnie z przepisami prawa i stosunkami rynkowymi[10].

Mimo to można wyróżnić wiele wspólnych cech interpretowanego pojęcia. W każdym przypadku dotyczy to[11]:

  • użycia określonych zasobów materialnych i niematerialnych i zorganizowanej pracy,
  • wytwarzania ściśle określonych produktów (wyrobów, usług),
  • zastosowania metod rachunku ekonomicznego,
  • maksymalizacji korzyści (wyniku finansowego, wielkości usług itd.),
  • podstawowych zasad działania.

Można wyróżnić trzy zasadnicze podejścia do określenia przedsiębiorstwa[12]:

  • podejście techniczno-wytwórcze – autorzy zwracają szczególną uwagę na przedsiębiorstwo jako układ techniczno-produkcyjny, przetwarzający określone zasoby na gotowe produkty w celu zaspokojenia zgłoszonych potrzeb,
  • podejście finansowych korzyści – w tym podejściu przedsiębiorstwo traktuje się jako wkład wytwórczy nakierowany na osiągnięcie maksymalnych korzyści finansowych dla właściciela; dotyczy to organizacji gospodarczych komercyjnych, gdzie podstawowym celem założenia i prowadzenia działalności jest maksymalizacja wyniku finansowego,
  • podejście funkcjonalne – w tym podejściu akcentuje się zasady mechanizmu funkcjonowania przedsiębiorstwa; szczególnie podkreśla się zasadę rozrachunku gospodarczego, metody rachunku ekonomicznego i podstawowe cechy podmiotu gospodarczego (osobowość prawna, odrębność ekonomiczna i organizacyjna).

Z pojęciem przedsiębiorstwa łączy się także pojęcie przedsiębiorcy. W polskim prawie znaleźć można następujące artykuły, które traktują o definicji przedsiębiorcy:

  1. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w np. 33 1 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową[13].
  2. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą[14].
  3. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową[15].
  4. Przedsiębiorcami, w rozumieniu ustawy, są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które prowadząc, chociażby ubocznie, działalność zarobkową lub zawodową uczestniczą w działalności gospodarczej[16].
  5. Ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy – rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a także: osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego zawodu, osobę fizyczną, która posiada kontrolę, w rozumieniu pkt 4, nad co najmniej jednym przedsiębiorcą, choćby nie prowadziła działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli podejmuje dalsze działania podlegające kontroli koncentracji, o której mowa w art. 13, związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2 – na potrzeby przepisów dotyczących praktyk ograniczających konkurencję oraz praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów[17].
  6. Przedsiębiorca – podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a także osoby prowadzące działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego[18].
  7. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową[19].

Podsumowując, należy podkreślić, że niezależnie od tego jakie atrybuty są szczególnie podkreślane przez autorów przy definiowaniu przedsiębiorstwa to taka organizacja gospodarcza zawsze obejmuje[20]:

  • zasoby ludzkie,
  • zasoby finansowe,
  • strukturę organizacyjną,
  • cele działania,
  • charakter właścicielski (rodzaj własności).

Podsumowując, można powiedzieć, że fenomen przedsiębiorstwa jako podmiotu gospodarczego i zarazem instrumentu rozwoju społecznego znajduje odzwierciedlenie w licznych dyscyplinach naukowych oraz w pracach badawczych prowadzonych przez ekonomistów, prawników, socjologów, psychologów, inżynierów, historyków itp. Przedsiębiorstwo stało się już od dawna zasadniczym miejscem powstawania i realizowania postępu technicznego, jednostką kształtującą osobowość człowieka, miejscem pracy, powstawania dochodu oraz aktywności ludzkiej zorientowanej na pełniejsze uczestnictwo w przemianach kulturowych i społecznych[21]. Jest także miejscem lokowania kapitałów i uzyskiwania zwrotu dla inwestorów[22]. Stoi przed nim wiele różnorodnych zadań, które zmieniają się pod wpływem licznych zewnętrznych i wewnętrznych czynników. Podstawowym zadaniem przedsiębiorstwa jest realizowanie działań gospodarczych w sposób efektywny ekonomicznie[23]. Przedsiębiorstwa dominują wśród podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Znacznie mniejszą rolę w życiu gospodarczym odgrywają podmioty niebędące przedsiębiorstwami, jak zakłady budżetowe, fundacje, agencje itp.[24]

[1] R. Milewski (red.), Podstawy ekonomii, PWN, Warszawa 2002, s. 163.

[2] J. Żurek (red.), Przedsiębiorstwo – zasady działania, funkcjonowanie, rozwój, Fundacja Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2007, s. 15.

[3] N. Grzenkowicz, J. Kowalczyk, A. Kusak i in., Podstawy funkcjonowania przedsiębiorstw, Wydawnictwo Naukowe Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2008, s. 11.

[4] J. Bućko, T. L. Wąsik, Ekonomika przedsiębiorstwa, Tom I, Wydawnictwo Politechniki Radomskiej, Radom 2005, s. 10.

[5] Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r., Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 94 z późn. zm.).

[6] art. 551 Kodeksu cywilnego

[7] J. Bednarz, E. Gostomski, Finansowanie działalności gospodarczej, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2006, s. 19.

[8] S. Sudoł, Przedsiębiorstwo, PWE, Warszawa 2006, s. 36

[9] J. Żurek (red.), Przedsiębiorstwo – zasady…, op. cit., s. 16.

[10] Zob. J. Lichtarski (red.), Podstawy nauki o przedsiębiorstwie, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej, Wrocław 2005; M. Strużycki (red.), Zarządzanie przedsiębiorstwem, Difin, Warszawa 2004.

[11] N. Grzenkowicz, J. Kowalczyk, A. Kusak i in., Podstawy funkcjonowania…, op. cit., s. 12.

[12] Ibidem, s. 12.

[13] art. 43 1 Kodeksu cywilnego

[14] art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004, Nr 173 poz. 1807 z późn. zm.).

[15] art. 5 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r., Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2003 r., Nr 60, poz. 535 z późn. zm.).

[16] art. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r., o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.).

[17] art. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r.,  o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r., Nr 50, poz. 331 z późn. zm.).

[18] art. 3 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r.,  o cenach (Dz. U. z 2001 r., Nr 97, poz. 1050 z późn. zm.).

[19] art. 4792 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r., Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

[20] N. Grzenkowicz, J. Kowalczyk, A. Kusak i in., Podstawy funkcjonowania…, op. cit., s. 12.

[21] J. Bućko, T. L. Wąsik, Ekonomika przedsiębiorstwa…, op. cit., s. 5.

[22] N. Grzenkowicz, J. Kowalczyk, A. Kusak i in., Podstawy funkcjonowania…, op. cit., s. 9.

[23] J. Bućko, T. L. Wąsik, Ekonomika przedsiębiorstwa…, op. cit.., s. 5.

[24] J. Bednarz, E. Gostomski, Finansowanie działalności…, op. cit, s. 18.