Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju

5/5 - (1 vote)

W starej papierni w Dusznikach odbywają się zajęcia muzealne dla grup młodzieżowych. Celem lekcji jest zapoznanie dzieci i młodzieży z dziejami papierni dusznickiej, historią papiernictwa oraz ewolucja papieru jako materiału piśmienniczego. W czasie zajęć uczniowie poznają tajniki wyrobu papieru, wykonują arkusze ze znakiem wodnym oraz papiery barwne z dodatkiem elementów roślinnych. Odbywają się też warsztaty (w ramach edukacji ekologicznej) podczas których masa wyrabiana jest z makulatury.

Po zakończeniu II wojny światowej, Duszniki-Zdrój (niem. Bad Reinerz) stały się częścią Polski. Stara dusznicka papiernia została przekazana najbliższej fabryce papieru w Młynowie k. Kłodzka. Dyrektor fabryki rozpoczął remont budynku, aby szybko wznowić produkcję papieru, ale niestety jego śmierć przerwała dalsze prace.

Obiekt stał przez kilka lat bez opieki, niszczejąc. Dach przeciekał, a resztki urządzeń zostały rozkradzione i zniszczone. W 1953 roku władze miasta Duszniki-Zdrój zwróciły uwagę na ten duży, niszczejący obiekt papierni. Trwało kilka lat, aby pozyskać sprzymierzeńców dla idei zachowania i odnowienia młyna papierniczego jako zabytku techniki. Pojawiały się różne koncepcje – od przekazania obiektu na magazyn owoców po wyburzenie.

W międzyczasie, papiernia zdobyła wielu przyjaciół. W 1962 roku, Wojewódzki Konserwator Zabytków otrzymał fundusze na remont zabezpieczający. Wymieniono gonty na całym dachu i założono nowe odeskowanie. Remont trwał cztery lata.

24 stycznia 1966 roku, wiceminister kultury i sztuki odwiedził Duszniki-Zdrój, zwiedzając zabytkową papiernię i odbywając konferencję z przedstawicielami władz wojewódzkich, powiatowych i miejskich, sugerując urządzenie muzeum papiernictwa oraz produkcję papieru – w ramach resortu leśnictwa i przemysłu drzewnego. Sugestia ta została przychylnie przyjęta przez Ministerstwo Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, a już 26 stycznia 1966 roku zawarto porozumienie. Ministerstwo Leśnictwa zleciło realizację tego przedsięwzięcia Zjednoczeniu Przemysłu Celulozowo-Papierniczego w Łodzi.

Po zakończeniu remontu zabezpieczającego, 31 marca 1966 roku Wojewódzki Konserwator Zabytków przekazał oficjalnie papiernię przemysłowi papierniczemu pod zarząd Bardeckich Zakładów Celulozowo-Papierniczych w Bardzie Śląskim, po czym przystąpiono do urządzania w budynku muzeum papiernictwa. Kierownikiem Zabytkowej Papierni został Jan Michał Kowalski.

Wybitny czerpalnik Teodor Chojnowski z Jeziornej k. Warszawy skompletował i wyremontował urządzenia potrzebne do uruchomienia czerpalni w Dusznikach. Dzięki wysiłkom papierników polskich oraz miłośników zabytków powstało żywe muzeum gromadzące eksponaty dawnej techniki papierniczej i przetwórstwa papierniczego w Dusznikach-Zdroju.

Otwarcia części Muzeum Papiernictwa dokonał 26 lipca 1968 r. minister leśnictwa i przemysłu drzewnego Roman Gesing. Jednak trwały prace remontowe i adaptacyjne. Pokazową produkcję papieru czerpanego uruchomiono w 1971 r., drukarnię typograficzną w 1974 r., a nową ekspozycję przedstawiającą wyroby polskiego przemysłu papierniczego dwa lata później.

Od 1984 do 2005 kierownictwo muzeum sprawowała Bożena Schweizer-Makowska.

Do końca 1991 r. Muzeum podlegało Bardeckim Zakładom Papierniczym. Od 1 stycznia 1992 r. stało się samodzielną instytucją kultury, podległą Ministerstwu Przemysłu i Handlu. Trzy lata później, po reformie, organizatorem muzeum zostało Ministerstwo Gospodarki.

Po usamodzielnieniu instytucji w 1992 r. powstały działy merytoryczne: Historii Papiernictwa, Papiernictwa Współczesnego, Oświatowy i Biblioteka. W wyremontowanym młynie papierniczym zostały zmienione wszystkie ekspozycje stałe. W 1997 roku powstała ekspozycja Historia papiernictwa światowego, polskiego i śląskiego (scenariusz Józef Dąbrowski, współpraca – Teresa Windyka), a w 1998 roku – Historia techniki i technologii papiernictwa (scenariusz Maciej Szymczyk). Koncepcję aranżacji plastycznej dla obu ekspozycji opracowała Bożena Makowska, a projekty plastyczne wykonał Marek Mikulski.

W nocy z 22 na 23 lipca 1998 roku Muzeum Papiernictwa doznało poważnych strat w czasie kilkugodzinnej powodzi. Dzięki zaangażowaniu pracowników oraz pomocy finansowej rządu polskiego, zakładów branży papierniczej oraz licznych organizacji i osób prywatnych stopniowo usunięto skutki powodzi. Remonty popowodziowe zakończono w 2003 roku realizacją założenia parkowo-ogrodowego.

Z początkiem stycznia 1999 roku Muzeum Papiernictwa zostało przekazane przez Ministerstwo Gospodarki Urzędowi Marszałkowskiemu we Wrocławiu.

Obecnie dusznickie muzeum jest jednym z ważniejszych obiektów turystycznych na Ziemi Kłodzkiej, a roczna frekwencja wynosi około 70 tysięcy osób. Muzeum Papiernictwa zostało wpisane do Państwowego Rejestru Muzeum 28 czerwca 2013 roku na podstawie ustawy o muzeach z 21 listopada 1996 roku. Wpis do rejestru uzyskują jedynie placówki, które spełniają określone w ustawie warunki i charakteryzują się wysokim poziomem merytorycznej działalności oraz dużym znaczeniem zbiorów. Wniosek o wpis do rejestru opiniuje komisja kwalifikacyjna złożona z wybitnych specjalistów z zakresu muzealnictwa i nauk pokrewnych, a decyzję podejmuje minister.

Park historyczno – etnograficzno – rekreacyjny w Ópusztaszer na Węgrzech

5/5 - (1 vote)

W parku tym znajdują się tu rozległe tereny rekreacyjne, jezioro, ścieżki spacerowe, rowerowe, zwłaszcza dla dzieci, tereny biwakowe, budynki muzealne w kształcie tureckich namiotów z ekspozycją dotyczącą przyrody i historii południowych Węgier, skansen wiejskiego budownictwa ludowego, skansen budownictwa miejskiego (XIX-wieczne miasteczko, m.in. sklep kolonialny, urząd pocztowy, fryzjer, fotograf, domy mieszczańskie – XIX-wieczne miasteczko tętni życiem: w sklepie można kupować, u fotografa zrobić zdjęcie, na poczcie wysłać widokówkę itp.), muzeum techniki /m.in. stare parowozy i wagony, samoloty, urządzenia rolnicze/. Park jest tak urządzony, że można tu wraz z całą rodziną spędzić cały dzień, a każdy turysta znajdzie coś interesującego dla siebie.

Ópusztaszer National Heritage Park to muzeum na wolnym powietrzu prezentujące historię Węgier, znajdujące się w miejscowości Ópusztaszer, na Węgrzech. Zostało założone w 1982 roku i jest najbardziej znane jako miejsce, gdzie znajduje się Panorama Feszty’ego, cyklorama namalowana przez Árpáda Feszty’ego i jego asystentów, przedstawiająca początek podboju Kotliny Karpackiej przez Węgrów w 895 roku. Obraz został ukończony w 1894 roku z okazji 1000. rocznicy tego wydarzenia. Park jest także domem dla różnych wystaw wewnętrznych i zewnętrznych, skupiających się na archeologicznej i etnograficznej historii starożytnej i wczesno-nowożytnej Węgier w sposób angażujący i wciągający. Rotunda w Ópusztaszer; miejsce Panoramy Feszty’ego

W latach 70. XX wieku podjęto decyzję o budowie parku dziedzictwa kulturowego w Csongrád County. Przywrócono do życia malowidło pt. Przybycie Węgrów oraz rozpoczęto budowę nowej rotundy dla słynnej cykloramy. Prace budowlane zostały wstrzymane w 1979 roku, a części płótna zwinęły się i zostały odłożone na bok. W 1991 roku grupa polskich konserwatorów sztuki wygrała przetarg na nową renowację. Od 1995 roku cyklorama jest na stałej wystawie, wraz z sztucznym terenem i ukrytymi głośnikami odtwarzającymi efekty dźwiękowe. Jest to główna atrakcja parku dziedzictwa kulturowego Ópusztaszer.

W Rotundzie znajduje się słynna Panorama Feszty’ego, Przybycie Węgrów, którą pierwotnie ukończono 13 maja 1894 roku. Cyklorama mierzy 15 metrów wysokości i 120 metrów długości, tworząc panoramę o średnicy 38 metrów. Jest to jedna z tylko 16 cykloram na świecie, co czyni obraz wyjątkowo rzadkim dziełem sztuki. Obraz przedstawia początek podboju Kotliny Karpackiej przez Węgrów, upamiętniając wydarzenie, które miało miejsce ponad 1000 lat przed pierwszą wystawą obrazu w 1894 roku. Cyklorama przedstawia różne sceny z tego pierwotnego podboju, w tym przybycie Siedmiu Wodzów Madziarskich oraz ofiarowanie białego konia przez pogańskiego wysokiego kapłana, czyli Táltos. Cykloramę namalował Árpad Feszty w latach 1892-1894, przy pomocy wielu asystentów i współpracujących artystów. Szczególnie warto zwrócić uwagę, że krajobraz został namalowany w dużej części przez László Mednyánszky’ego, a sceny bitewne z jazdą konną namalowano przy pomocy Pála Vágó.

Charakterystyka branży turystycznej

5/5 - (2 votes)

Turystyka i podróże to dziś największa gałąź gospodarki na świecie.

Turystykę postrzega się głównie jako dziedzinę gospodarki kreującą miejsca pracy, przenoszącą popyt z regionów bogatszych do uboższych. Jest ona jedną z niewielu form aktywności gospodarczej, które wymagają nakładów na ochronę środowiska przyrodniczego i dziedzictwa kulturowego.

„Usługa jest to każda czynność zawierająca w sobie element niematerialności, która polega na oddziaływaniu na klienta lub przedmioty bądź nieruchomości znajdujące się w jego posiadaniu, a która nie powoduje przeniesienia prawa własności. Przeniesienie prawa własności może jednak nastąpić, a świadczenie usługi może być lub też nie być ściśle związane z dobrem materialnym.”[1]

Produktem turystycznym(usługą) jest wszystko, co przyczynić się do zadowolenia podróżnego. Do markowych produktów turystycznych, które mogą zwiększyć wpływy z turystyki zalicza się:

  • Turystykę biznesową, obejmującą podróże w interesach, zwłaszcza kongresy, targi i wystawy, zjazdy wszelkich organizacji.
  • Turystyka miejska i kulturowa, obejmuje wycieczki i indywidualne podróże w celu zwiedzenia miast, muzeów, obiektów zabytkowych.
  • Turystykę na terenach wiejskich, obejmuje agroturystykę, ekoturystykę oraz turystykę w parkach narodowych, rezerwatach przyrody.
  • Turystykę aktywną, rekreacyjną i specjalistyczną, obejmującą szeroki zakres rekreacji opartej na naturalnych zasobach(morze, jeziora).
  • Turystykę tranzytową i przygraniczną, obejmującą jednodniowe podróże w celu zrobienia zakupów, krótkich wizyt itp.

„Segmentacją rynku nazywamy podział danego rynku na względnie jednorodne grupy konsumentów, różniące się między sobą reakcjami na dany produkt i inne instrumenty oddziaływania na rynek”[2].

Rynek turystyczny w województwie zachodniopomorskim zdominowany jest w dużej mierze przez Gminę Międzyzdroje oraz Gminę Kołobrzeg.

[1] A.Payne,Marketing usług,PWE, Warszawa 1997, str.20

[2] J. Altkorn, Podstawy marketingu, Instytut Marketingu, Kraków 1995, str.90

Atrakcyjność turystyczna i stan środowiska przyrodniczego województwa lubuskiego

5/5 - (1 vote)

Województwo lubuskie ma duże szanse rozwoju turystyki. Jest to obszar o znacznych walorach przyrodniczych, wysokim stopniu zalesienia (48 procent powierzchni), bogaty w jeziora (208) i piękny krajobrazowo. 28 proc. całego terytorium województwa podlega prawnej ochronie. Zalesione obszary obfitują w zwierzynę i zamieszkiwane są przez unikalne gatunki ptaków.

Korzystne zmiany zachodzą w zakresie rekultywacji środowiska naturalnego.

Podjęto liczne inwestycje z zakresu ochrony środowiska, takie jak budowa oczyszczalni ścieków i składowisk komunalnych przyjaznych środowisku. Zmniejszyło to znacznie emisję szkodliwych substancji. W latach 1994-1996 oddano również do użytku 17 oczyszczalni ścieków.

Warto rozwijać agroturystykę, która przy odpowiednim standardzie świadczonych usług może stanowić świetną ofertę wypoczynkową nie tylko dla Polaków, ale również cudzoziemców. Z tego względu warto inwestować w turystykę w lubuskiem. Zapotrzebowanie na tego typu usługi będzie wzrastać wraz z podnoszeniem się dochodów i stopy życiowej społeczeństwa, a wysoki standard bazy przyciągnie również turystów zagranicznych.

W rankingu dotyczącym atrakcyjności turystycznej województwo lubuskie zajmuje 9 miejsce.

Komu sprzedać produkt turystyczny – docelowe grupy turystów

5/5 - (1 vote)

Aby planować rozwój produktu turystycznego czy innymi słowy wzbogacenie istniejącej już a wynikającej z wybitnych walorów turystycznych oferty turystycznej należy zastanowić się w stosunku do jakich grup turystów oferta ta ma zostać skierowana. Niewątpliwie istotne jest przygotowanie oferty dla jak najbardziej różnorodnych grup turystów, to bowiem zapewnia nie tylko duży ruch turystyczny, ale przede wszystkim jego w miarę równomierny rozkład w ciągu roku.

  • turyści indywidualni (zarówno dorośli jak i młodzież, rodziny z małymi dziećmi, ludzie starsi) – ze względu na położenie geograficzne i komunikacyjne powiatu jędrzejowskiego – turystyka zarówno pobytowa jak i tranzytowa,
  • turyści zorganizowani (wycieczki dzieci i młodzieży szkolnej, wycieczki zorganizowane ludzi dorosłych, w tym kuracjuszy z pobliskich uzdrowisk Buska i Solca Zdroju).

Współczesny rynek turystyczny charakteryzuje się zróżnicowaniem i wysoką konkurencją, co sprawia, że sprzedaż produktów turystycznych staje się coraz trudniejsza. Dlatego też ważne jest zrozumienie, do jakich grup docelowych kierować swoją ofertę, aby zwiększyć szanse na sukces. W referacie przedstawię kilka kluczowych segmentów rynku turystycznego oraz strategie dopasowania oferty do ich potrzeb i oczekiwań.

  1. Rodziny z dziećmi Rodziny z dziećmi stanowią jedną z najbardziej licznych grup turystów. Oferując produkty turystyczne dla nich, warto uwzględnić potrzeby dzieci w różnym wieku oraz ich rodziców. Ważne jest, aby zapewnić atrakcje dla najmłodszych, takie jak place zabaw, baseny czy animacje, a także udogodnienia dla opiekunów, takie jak wyżywienie czy możliwość wynajęcia wózków. Ponadto warto pomyśleć o ofertach specjalnych, takich jak zniżki dla rodzin czy pakiety tematyczne, które zachęcą do wyboru konkretnej propozycji.
  2. Seniorzy Seniorzy to grupa turystów, która ceni sobie komfort, spokój i możliwość odpoczynku. Oferując produkty turystyczne dla tej grupy, warto zwrócić uwagę na dostępność udogodnień takich jak windy, łatwy dostęp do plaży czy atrakcje kulturalne. Ważne jest także, aby zapewnić seniorom możliwość uczestniczenia w atrakcjach dopasowanych do ich potrzeb, takich jak spacery, wykłady czy wycieczki po okolicy.
  3. Młodzież i studenci Młodzi ludzie to grupa, która poszukuje przede wszystkim przygód, nowych doświadczeń i możliwości integracji z rówieśnikami. Oferując produkty turystyczne dla młodzieży, warto pomyśleć o takich atrakcjach jak imprezy, koncerty czy atrakcje sportowe. Ważne jest także, aby oferta cenowa była dostosowana do możliwości finansowych tej grupy, co często oznacza niższe ceny oraz opcje zakwaterowania takie jak hostele czy kempingi.
  4. Podróżujący służbowo Podróżujący służbowo to grupa, która ceni sobie przede wszystkim wygodę, dostępność usług oraz sprawną komunikację z innymi uczestnikami rynku. Oferując produkty turystyczne dla nich, warto zadbać o to, aby obiekt posiadał odpowiednie udogodnienia, takie jak dostęp do Internetu, biurko do pracy czy możliwość korzystania z sal konferencyjnych. Ponadto, podróżujący służbowo często korzystają z dodatkowych usług, takich jak transport z lotniska, usługi pralni czy catering. Warto więc zapewnić im szeroką gamę możliwości, które ułatwią im pobyt.
  5. Turystyka aktywna i sportowa Grupa turystów zainteresowanych aktywnym wypoczynkiem oraz sportem często poszukuje ofert, które pozwolą im realizować swoje pasje podczas podróży. Oferując produkty turystyczne dla tej grupy, warto zadbać o to, aby w ofercie znalazły się takie atrakcje jak trasy rowerowe, szlaki turystyczne, wypożyczalnie sprzętu sportowego czy możliwość uczestnictwa w wydarzeniach sportowych. Istotne jest także, aby informacje na temat dostępnych aktywności były łatwo dostępne dla zainteresowanych.
  6. Turystyka kulturalna i edukacyjna Kolejną istotną grupą docelową są osoby zainteresowane kulturą, historią oraz edukacją, które poszukują miejsc, gdzie mogą zgłębiać swoje zainteresowania. W przypadku tej grupy turystów, warto zadbać o to, aby w ofercie znalazły się propozycje wycieczek do miejsc o znaczeniu historycznym, kulturalnym czy naukowym. Ponadto, można również proponować warsztaty, wykłady czy wystawy, które pozwolą turystom poszerzyć swoją wiedzę.
  7. Turystyka ekologiczna i agroturystyka W obliczu rosnącej świadomości ekologicznej, coraz więcej turystów poszukuje możliwości spędzenia czasu w zgodzie z naturą oraz bliskością tradycyjnego, wiejskiego życia. Produkty turystyczne dla tej grupy docelowej powinny obejmować oferty agroturystyczne, eko-hotele, wycieczki po parkach narodowych czy warsztaty związane z ekologią. Istotne jest również, aby obiekty oferujące takie usługi były zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz dbały o środowisko naturalne.

Podsumowując, istnieje wiele grup docelowych, do których można kierować swoje produkty turystyczne. Kluczem do sukcesu jest zrozumienie potrzeb i oczekiwań poszczególnych segmentów oraz dostosowanie oferty do ich wymagań. Warto również pamiętać o monitorowaniu zmian na rynku oraz elastyczności w dostosowywaniu swojej oferty do ewoluujących potrzeb klientów. Tylko w ten sposób można osiągnąć sukces na konkurencyjnym rynku turystycznym.