{"id":154,"date":"2020-09-03T13:19:26","date_gmt":"2020-09-03T11:19:26","guid":{"rendered":"http:\/\/pracemgr.com.pl\/turystyka\/?p=154"},"modified":"2020-09-03T13:19:26","modified_gmt":"2020-09-03T11:19:26","slug":"bieszczady-jako-region-turystyczny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/turystyka\/bieszczady-jako-region-turystyczny\/","title":{"rendered":"Bieszczady jako region turystyczny"},"content":{"rendered":"\n\n
\n \n
\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n \n\n
\n 5\/5 - (2 votes) <\/div>\n <\/div>\n

Bieszczady to pasmo g\u00f3r \u015bredniej wysoko\u015bci po\u0142o\u017cone w po\u0142udniowo wschodniej Polsce, granicz\u0105ce z Ukrain\u0105 i S\u0142owacj\u0105. Stanowi\u0105 one jedyny, po\u0142o\u017cony na terytorium Polski obszar Karpat Wschodnich. W granicach Polski znajduj\u0105 si\u0119 tylko Bieszczady Zachodnie, kt\u00f3re granicz\u0105 z zachodni\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 G\u00f3r Sanocko – Turcza\u0144skich .Granica mi\u0119dzy nimi przebiega wzd\u0142u\u017c Sanu od granicy z Ukrain\u0105 do Jeziora Soli\u0144skiego i dalej w kierunku zachodnim \u2013 wzd\u0142u\u017c p\u00f3\u0142nocnych zboczy pasma g\u00f3rskiego Korbami. Wed\u0142ug P.Swaniewicza podzia\u0142 ten najbardziej zbli\u017cony jest do systematyki geomorfologicznej.<\/p>\n

Rys. 1. <\/strong>Po\u0142o\u017cenie Bieszczad\u00f3w na tle mapy Polski<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o:\u00a0 Winnicki T.,Zemanek B.,Przyroda Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Wyd. Bieszczadzkiego\u00a0\u00a0\u00a0 Parku Narodowego, Ustrzyki Dolne 2003, s.7<\/p>\n

Co do przebiegu granicy zachodniej Karpat Wschodnich nie ma jednoznacznych pogl\u0105d\u00f3w. Przyjmuje si\u0119 j\u0105 wed\u0142ug r\u00f3\u017cnych kryteri\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 kryteria florystyczne, geologiczne, faunistyczne, lub geomorfologiczne. Najcz\u0119\u015bciej w przewodnikach i wi\u0119kszo\u015bci monografii przyjmowana jest granica biegn\u0105ca od Prze\u0142\u0119czy \u0141upkowskiej dolinami rzek Os\u0142awy i Os\u0142awicy po ich p\u00f3\u0142nocnym brzegu, a dolin\u0105 Laborca od strony po\u0142udniowej.[1]<\/a><\/p>\n

Rys. 2.<\/strong>Bieszczady. G\u0142\u00f3wne pasma g\u00f3rskie i rzeki.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o : (2004) Przewodnik Bieszczady dla prawdziwego turysty, Oficyna Wydawnicza \u201eREWASZ\u201d,s.22<\/p>\n

J.Groch \u201e i W.Kurek w monografii Karpaty wydanej nak\u0142adem Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego, w sk\u0142ad Bieszczad\u00f3w zaliczaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c pasmo G\u00f3r S\u0142onnych. [2]<\/a><\/p>\n

K\u0142os S. w przewodniku Bieszczady, G\u00f3ry S\u0142onne zalicza do pog\u00f3rza i okre\u015bla je nazw\u0105 Bieszczad\u00f3w Niskich, w odr\u00f3\u017cnieniu od Bieszczad\u00f3w Wysokich. Zdaniem K\u0142osa g\u0142\u00f3wny grzbiet Bieszczad\u00f3w Wysokich tworzy pasmo po\u0142onin przebiegaj\u0105ce od doliny rzeki Solinka po dolin\u0119 Sanu. W jego sk\u0142ad wchodz\u0105 trzy daj\u0105ce si\u0119 wyodr\u0119bni\u0107 grupy g\u00f3rskie.<\/p>\n

S\u0105 to : 1) grupa Smereka (1222 m n.p.m.) i Po\u0142oniny Wetli\u0144skiej (1255 m n.p.m.), 2) samotny masyw Po\u0142oniny Cary\u0144skiej (1297 m n.p.m.), 3) tzw. gniazdo Tarnicy ( 1346 m n.p.m.} i Halicza ( 1333 m n.p.m.), w sk\u0142ad, kt\u00f3rych wchodz\u0105 szczyty Szerokiego Wierchu, Bukowego Berda, Krzemienia, Po\u0142oniny \u0141ukowskiej i Kopy \u0141ukowskiej.<\/p>\n

Do po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci Bieszczad\u00f3w autor zalicza tzw. pasmo graniczne, kt\u00f3re stanowi grzbiet g\u0142\u00f3wnego wododzia\u0142u Karpat. W tym pa\u015bmie g\u00f3rskim wyr\u00f3\u017cnia szczyty i wynios\u0142o\u015bci takie jak : Wielka Rawka ( 1304 m n.p.m.), Krzemieniec ( 1221 m n.p.m.), Jas\u0142o ( 1153 m n.p.m.),Okr\u0105glik (1101 m n.p.m.), P\u0142asza (1163 m n.p.m.).[3]<\/a><\/p>\n

W kilku innych publikacjach o charakterze przewodnik\u00f3w mo\u017cemy spotka\u0107 r\u00f3wnie\u017c\u00a0 podzia\u0142 Karpat na Karpaty Wschodnie, Zachodnie i Po\u0142udniowe. W Karpat Wschodnich wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 tam dwa mezoregiony : Beskidy Lesiste i Beskidy Po\u0142oni\u0144skie.<\/p>\n

Beskidy Lesiste, to przede wszystkim G\u00f3ry Sanocko – Turczanskie, czyli tereny po\u0142o\u017cone mi\u0119dzy korytem rzek \u015brodkowego Sanu i Stryja, a tak\u017ce le\u017c\u0105ce na po\u0142udniu Bieszczady. Z kolei Bieszczady podzielono na : Bieszczady Zachodnie ( od Prze\u0142\u0119czy \u0141upkowskiej do Prze\u0142\u0119czy U\u017cockiej z najwy\u017cszym szczytem Tarnic\u0105 1346 m n.p.m.), Bieszczady \u015arodkowe ( od Prze\u0142\u0119czy U\u017cockiej do Prze\u0142\u0119czy Tucholskiej z najwy\u017cszym szczytem Pikuj 1405 m n.p.m.) oraz Bieszczady Wschodnie ( od Prze\u0142\u0119czy Tucholskiej do Prze\u0142\u0119czy Wyszkowskiej z najwy\u017cszym szczytem Czarn\u0105 Rep\u0105 1288 m n.p.m.).<\/p>\n

Wed\u0142ug tego podzia\u0142u w granicach Polski znajduj\u0105 si\u0119 tylko Bieszczady Zachodnie oraz zachodnia cz\u0119\u015b\u0107 G\u00f3r Sanocko – Turcza\u0144skich.[4]<\/a><\/p>\n

Rze\u017aba terenu<\/strong><\/h3>\n

\u00a0<\/strong>Bieszczady Wysokie zbudowane s\u0105 z fliszu \u2013 ska\u0142 osadowych g\u0142\u0119bokiego zbiornika morskiego sprzed 100 milion\u00f3w lat. Na jego dnie powstawa\u0142y ze \u017cwir\u00f3w zlepie\u0144ce, z piasku \u2013 piaskowce, a z i\u0142\u00f3w \u2013 \u0142upki.<\/p>\n

Na prze\u0142omie oligocenu i miocenu osady fliszowe podlega\u0142y licznym fa\u0142dowaniem. Powsta\u0142y wtedy tzw. p\u0142aszczowiny, z nachodz\u0105cych na siebie fa\u0142d\u00f3w. Obszar Bieszczad\u00f3w obejmuje p\u0142aszczowina dukielska i \u015bl\u0105ska.[5]<\/a><\/p>\n

Uk\u0142ad pasm g\u00f3rskich w Bieszczadach jest odbiciem fa\u0142dowej budowy tych g\u00f3r. Charakterystycznym elementem tutejszego krajobrazu s\u0105 grzbiety pasm g\u00f3rskich, ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 z p\u00f3\u0142nocnego zachodu na po\u0142udniowy wsch\u00f3d.<\/p>\n

Bieszczady charakteryzuje tzw, \u201erusztowa \u201ebudowa grzbiet\u00f3w g\u00f3rskich, biegn\u0105cych r\u00f3wnolegle wzgl\u0119dem siebie.[6]<\/a><\/p>\n

Rys.3. <\/strong>\u00a0Budowa \u201erusztowa\u201d grzbiet\u00f3w g\u00f3rskich. 6- rzeki i potoki, 7-szczyty, 8-\u00a0 g\u0142\u00f3wne grzbiety g\u00f3rskie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o : Winnicki T.,Zemanek B, (2003)Przyroda Bieszczadzkiego Parku Narodowego, Wyd. BdPN, Ustrzyki Dolne,s.29<\/p>\n

Rys.4\u00a0 <\/strong>Mapa geologiczna Bieszczad\u00f3w Wysokich<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Swaniewicz P.,Krukar W., Przewodnik Bieszczady dla prawdziwego turysty, Oficyna Wydawnicza \u201eREWASZ\u201d 2004, s.27<\/p>\n

Hydrografia<\/strong><\/h3>\n

Pasma g\u00f3rskie Bieszczad\u00f3w poprzecinane s\u0105 prostopad\u0142ymi do nich dolinami, do kt\u00f3rych dochodz\u0105 doliny r\u00f3wnoleg\u0142e do g\u00f3rskich stok\u00f3w. Stad te\u017c o bieszczadzkiej sieci rzecznej m\u00f3wi si\u0119, \u017ce posiada charakter kratowy.[7]<\/a><\/p>\n

Zlewni\u0105 rzek i potok\u00f3w bieszczadzkich jest Morze Ba\u0142tyckie. Wyj\u0105tek stanowi tu potok Mszanka (ko\u0142o Bystrego gm.Czarna) i dorzecze Strwi\u0105\u017ca w okolicy Ustrzyk Dolnych<\/a> nale\u017c\u0105ce do zlewni Morza Czarnego. G\u0142\u00f3wn\u0105 rzek\u0105 jest San wyp\u0142ywaj\u0105cy na wsch\u00f3d od szczytu Piniaszkowy (961 m) w rejonie Prze\u0142\u0119czy U\u017cockiej. Najwi\u0119kszymi jego dop\u0142ywami w rejonie Bieszczad\u00f3w s\u0105: Os\u0142awa (d\u0142. oko\u0142o 55 km) wyp\u0142ywaj\u0105ca na po\u0142udniowo-zachodnich stokach Matragony; Solinka (45 km) bior\u0105ca sw\u00f3j pocz\u0105tek pod Rosoch\u0105 i Strybem; Hoczewka (25 km), zwana w swym g\u00f3rnym biegu Jab\u0142onk\u0105, ze \u017ar\u00f3d\u0142ami w rejonie Wo\u0142osania; Wetlina zbieraj\u0105ca wody z G\u00f3rnej Solinki wyp\u0142ywaj\u0105cej spod Krzemie\u0144ca (1221 m) i Ma\u0142ej Rawki (1267 m) i Wetlinki p\u0142yn\u0105cej spod Po\u0142oniny Wetli\u0144skiej oraz p\u00f3\u0142nocnych stok\u00f3w Dzia\u0142u; Wo\u0142osaty wyp\u0142ywaj\u0105cy w kotle pomi\u0119dzy Krzemieniem, Szerokim Wierchem i Tarnic\u0105. W przewa\u017caj\u0105cej mierze rzeki te p\u0142yn\u0105 dolinami r\u00f3wnoleg\u0142ymi do grzbiet\u00f3w, co wynika z om\u00f3wionej powy\u017cej \u201erusztowej\u201d budowy grzbiet\u00f3w g\u00f3rskich.<\/p>\n

W wielu miejscach rzeki i potoki tworz\u0105 atrakcyjne widokowo prze\u0142omy jak np.: San pod Kiczer\u0105 Sokolick\u0105, Czereszenk\u0105 i przez Pasmo Otrytu; Solinka ko\u0142o Bukowa oraz powy\u017cej Terki; G\u00f3rna Solinka pomi\u0119dzy Jawornikiem a Dzia\u0142em; Wetlina ko\u0142o Zawoju oraz Prowcza pomi\u0119dzy Po\u0142oninami Wetli\u0144sk\u0105 a Cary\u0144sk\u0105.<\/p>\n

Najwi\u0119ksz\u0105 rzek\u0105 na terenie Bieszczad\u00f3w i Bieszczadzkiego Parku Narodowego jest San. W swoim g\u00f3rnym odcinku a\u017c do zakola w okolicach Smolnika rzeka na odcinku 55 km stanowi granic\u0119 pa\u0144stwowa z Ukrain\u0105. W g\u00f3rnym biegu obszar zlewni Sanu jest bardzo atrakcyjny ze wzgl\u0119du na urozmaicon\u0105 rze\u017ab\u0119 terenu, klimat, bogactwo przyrody i walory krajobrazowe. Przewa\u017caj\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 zlewni w g\u00f3rnym biegu rzeki obj\u0119ta jest ochrona prawn\u0105. Poza Bieszczadzkim Parkiem Narodowym, Ci\u015bnia\u0144sko-Wetli\u0144skim Parkiem Krajobrazowym i Parkiem Krajobrazowym Doliny Sanu znajduj\u0105 si\u0119 tu liczne rezerwaty przyrody. Ocena stanu zanieczyszcze\u0144 Sanu w jego g\u00f3rnym biegu w grupie parametr\u00f3w fizykochemicznych wykazuje od kilku lat, \u017ce rzeka spe\u0142nia wymagania I klasy czysto\u015bci.[8]<\/a><\/p>\n

Klimat<\/strong><\/h3>\n

Klimat Bieszczad\u00f3w posiada cechy klimatu g\u00f3rskiego z silnymi wp\u0142ywami charakterystycznymi dla klimatu kontynentalnego. Masy powietrza polarnomorskiego stanowi\u0105 tu 60%, polarnokontynentalnego 28%, arktycznego 7%.<\/p>\n

Wy\u017csze partie g\u00f3r s\u0105 ch\u0142odniejsze od pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci Bieszczad\u00f3w. \u015arednia temperatura roczna notowana jest tu w przedziale 4-5 \u00b0C, gdy na Pog\u00f3rzu Bieszczadzkim wynosi ona 7-7,5 \u00baC.<\/p>\n

Bieszczady zaliczane s\u0105 w Polsce do rejon\u00f3w o najobfitszych opadach \u2013 \u015brednio 100 ml.\/m\u00b2. Najwi\u0119cej opad\u00f3w wyst\u0119puje tu w lipcu, najmniej w styczniu.[9]<\/a><\/p>\n

\u015arednia ilo\u015b\u0107 dni z pokryw\u0105 \u015bnie\u017cn\u0105 wynosi 14-150 dni w roku.<\/p>\n

Wiatry najcz\u0119\u015bciej wiej\u0105 tu z kierunku po\u0142udniowego osi\u0105gaj\u0105c w Ustrzykach G\u00f3rnych \u015brednie pr\u0119dko\u015bci w granicach 4,5 m\/s. Wiatry halne wiej\u0105 \u015brednio w roku przez 14 dni, powoduj\u0105c szybkie topnienie \u015bniegu w okresie zimy.<\/p>\n

Bieszczadzki Park Narodowy<\/strong><\/h3>\n

Rysunek 5. <\/strong>Logo Bieszczadzkiego Parku Narodowego<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Rozporz\u0105dzenie Ministra \u015arodowiska z 2 lipca 2003 r. Dz.U.Nr 136,poz.1279<\/p>\n

Bieszczadzki Park narodowy utworzony zosta\u0142 na podstawie rozporz\u0105dzenia Rady Ministr\u00f3w z dnia 4 sierpnia 1973 roku.[10]<\/a><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Bieszczadzki Park Narodowy<\/strong>
\nrezerwat_biosfery UNESCO<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/tr>\n
Po\u0142o\u017cenie<\/td>\nwoj. podkarpackie, pow. bieszczadzki<\/td>\n<\/tr>\n
Data utworzenia<\/td>\n1973<\/td>\n<\/tr>\n
Powierzchnia
\n– le\u015bna
\n– uprawna
\n– wodna<\/td>\n		292,02 km\u00b2
\n247,24 km\u00b2
\n21,12 km\u00b2
\n0,76 km\u00b2<\/td>\n<\/tr>\n
Pow. ochrony
\n– \u015bcis\u0142ej
\n– cz\u0119\u015bciowej
\n– krajobrazu<\/td>\n		\n184,25 km\u00b2
\n107,77 km\u00b2
\n0 km\u00b2<\/td>\n<\/tr>\n
Powierzchnia otuliny<\/td>\nkm\u00b2<\/td>\n<\/tr>\n
D\u0142ugo\u015b\u0107 szlak\u00f3w turystycznych<\/td>\n206 km<\/td>\n<\/tr>\n
Liczba odwiedzaj\u0105cych rocznie<\/td>\n300 tys.<\/td>\n<\/tr>\n
Siedziba<\/td>\nUstrzyki_G\u00f3rne<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Ramy organizacyjne Dyrekcji BdPN okre\u015blone zosta\u0142y przez Ministra \u015arodowiska rozporz\u0105dzeniem z dnia 2 lipca 2003 r., w kt\u00f3rym parkowi nadano statut.[11]<\/a><\/p>\n

Na czele BdPN stoi dyrektor, kt\u00f3ry wykonuje zadania zwi\u0105zane z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 parku przy pomocy Dyrekcji Parku oraz Stra\u017cy Parku.<\/p>\n

W sk\u0142ad Dyrekcji Parku wchodz\u0105:<\/p>\n

Kom\u00f3rki organizacyjne:<\/p>\n