{"id":9,"date":"2012-09-25T11:39:23","date_gmt":"2012-09-25T09:39:23","guid":{"rendered":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/?p=9"},"modified":"2012-09-25T11:39:23","modified_gmt":"2012-09-25T09:39:23","slug":"dziecko-autystyczne-studium-przypadku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/dziecko-autystyczne-studium-przypadku\/","title":{"rendered":"Dziecko autystyczne – studium przypadku"},"content":{"rendered":"\n\n
\n \n
\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n \n\n
\n 5\/5 - (2 votes) <\/div>\n <\/div>\n

W niniejszej pracy zajm\u0119 si\u0119 przypadkiem dziecka autystycznego.<\/p>\n

Autyzm, jako zaburzenie o nieustalonej jak dot\u0105d etiologii u ka\u017cdego cz\u0142owieka ma indywidualny proces i niepowtarzaln\u0105 symptomatologi\u0119. Niekiedy istnieje trudno\u015b\u0107 w postawieniu trafnej diagnozy, co \u015bwiadczy o tym, \u017ce zaburzenia rozwojowe mog\u0105 mie\u0107 r\u00f3\u017cny stopie\u0144 g\u0142\u0119boko\u015bci i zakres, a tym samym i bardzo r\u00f3\u017cnoraki charakter. Istniej\u0105 wprawdzie wsp\u00f3lne, charakterystyczne dla autyzmu objawy, jak cho\u0107by: l\u0119k, zaburzenia, percepcji wzrokowej, s\u0142uchowej czy czuciowej, zaburzenia komunikacji itp., ale te u ka\u017cdego osobnika przybiera\u0107 mog\u0105 r\u00f3\u017cnorodn\u0105 posta\u0107 i indywidualn\u0105 drog\u0119 zachowa\u0144.[1]<\/p>\n

Autyzm dzieci\u0119cy zosta\u0142 opisany jako odr\u0119bna jednostka dopiero w latach czterdziestych naszego stulecia. Dzieci autystyczne przez wiele lat funkcjonowa\u0142y poza dost\u0119pnymi dla innych os\u00f3b, formami pomocy psychologiczno- medycznej. Dopiero w latach siedemdziesi\u0105tych, a w naszym kraju pod koniec lat osiemdziesi\u0105tych, zacz\u0119to tworzy\u0107 odpowiedni model pomocy, przystosowany do specyficznych potrzeb os\u00f3b z autyzmem.<\/p>\n

Leo Kanner w 1943r dokona\u0142 wyodr\u0119bnienia grupy dzieci autystycznych, jako osobnej kategorii diagnostycznej. Termin autyzm zosta\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej wprowadzony w psychiatrii przez Eugeniusza Bleulera, jako okre\u015blenie jednego z osiowych objaw\u00f3w schizofrenii. Oznacza\u0142 on zamkni\u0119cie si\u0119 we w\u0142asnym \u015bwiecie i rozlu\u017anienie logicznego my\u015blenia. W pi\u015bmiennictwie polskim najcz\u0119\u015bciej u\u017cywane s\u0105 terminy: autyzm oraz autyzm wczesnodzieci\u0119cy. S\u0105 one zgodne z systemami klasyfikacyjnymi DSM-IV i ICD-10[2].<\/p>\n

L. Kanner dokonuj\u0105c pierwszego opisu autyzmu u 11 dzieci, wyr\u00f3\u017cni\u0142 szereg cech dla tego syndromu. Do podstawowych nale\u017cy zaliczy\u0107:<\/p>\n

–\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 autystyczn\u0105 samotno\u015b\u0107, <\/strong>podstawow\u0105 cech\u0119 przejawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 nierealno\u015bci\u0105 nawi\u0105zania kontaktu z innymi lud\u017ami, preferowaniem wi\u0119zi z przedmiotami ni\u017c z lud\u017ami;<\/strong><\/p>\n

–\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 pragnienie niezmienno\u015bci, <\/strong>przejawiaj\u0105ce si\u0119 stereotypami wokalnymi i ruchowymi, spowodowanymi obsesyjnym l\u0119kiem.<\/strong><\/p>\n

Do innych cech kryterialnych zaliczy\u0142 wyst\u0119powanie \u201ewysepek umiej\u0119tno\u015bci\u201d<\/strong>, kt\u00f3re odpowiadaj\u0105 za doskona\u0142\u0105 pami\u0119\u0107, co \u015bwiadczy\u0107 mo\u017ce o potencjalnych mo\u017cliwo\u015bciach intelektualnych tych dzieci.[3]<\/p>\n

Charakterystyczne cechy mowy dzieci autystycznych:<\/strong><\/p>\n

Zdrowe dziecko przyswaja sobie mow\u0119 bardzo wcze\u015bnie. Ju\u017c w wieku kilku miesi\u0119cy przejawia mo\u017cliwo\u015b\u0107 zar\u00f3wno rozumienia mowy, jak r\u00f3wnie\u017c artyku\u0142owania d\u017awi\u0119k\u00f3w. W przeciwno\u015bci do wczesnego rozwoju dzieci zdrowych, wiele dzieci autystycznych nie jest w stanie wyprodukowa\u0107 maj\u0105cej znaczenie wokalizacji w okresie pierwszych dziesi\u0119ciu lat \u017cycia, a czasem nawet w wieku dojrza\u0142ym. Dzieci, u kt\u00f3rych oznaki autystyczne ukaza\u0142y si\u0119 si\u0119 dopiero ok. trzydziestego miesi\u0105ca \u017cycia przechodz\u0105 typowe fazy rozwoju mowy, tzn., \u017ce udaje si\u0119 im opanowa\u0107 podstawy systemu j\u0119zykowego. Ich mowa wykazuje jednak\u017ce znaczne osobliwo\u015bci. Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej ujawnia si\u0119 w ci\u0105gu pierwszych trzech lat \u017cycia jako wytw\u00f3r zaburzenia neurologicznego, kt\u00f3re oddzia\u0142uje na funkcje pracy m\u00f3zgu. Jak podaje statystyka wyst\u0119puje cz\u0119\u015bciej u ch\u0142opc\u00f3w ni\u017c u dziewczynek. Autyzm ma wp\u0142yw na rozw\u00f3j m\u00f3zgu w sferach rozumowania, kontakt\u00f3w spo\u0142ecznych i porozumiewania si\u0119.[4]<\/p>\n

Dzieci i doro\u015bli z autyzmem najcz\u0119\u015bciej maj\u0105 k\u0142opoty z komunikacj\u0105 w grupie i wsp\u00f3lnych czynno\u015bciach. Nieprawid\u0142owo\u015bci utrudniaj\u0105 im porozumiewanie si\u0119 z innymi i upo\u015bledzaj\u0105 odniesienie do \u015bwiata zewn\u0119trznego. Chorzy potrafi\u0105 wykonywa\u0107 te same ruchy cia\u0142a np. ko\u0142ysa\u0107 si\u0119, ujawnia\u0107 nietypowe dzia\u0142ania do ludzi lub te\u017c przywi\u0105zanie do przedmiot\u00f3w, jak r\u00f3wnie\u017c sprzeciwia\u0107 si\u0119 jakimkolwiek zmianom w rutynie. W niekt\u00f3rych zaburzeniach mo\u017ce wyst\u0119powa\u0107 agresja lub samookaleczanie si\u0119. Rozw\u00f3j mowy u dzieci z p\u00f3\u017anym autyzmem wczesnodzieci\u0119cym wyznaczaj\u0105 kolejno po sobie nast\u0119puj\u0105ce fazy: okres sygna\u0142u-apelu, sygna\u0142u-jednoklasowego, sygna\u0142u dwuklasowego, swoistej mowy dzieci\u0119cej.[5]<\/p>\n

\u00a0<\/sup>Mowa s\u0142u\u017cy komunikacji spo\u0142ecznej, a mimika i gesty tworz\u0105 uzupe\u0142nienie prostych wyra\u017ce\u0144 s\u0142ownych, s\u0105 adekwatne do przekazywanych tre\u015bci. Ujawnienie si\u0119 przejaw\u00f3w autystycznych powoduje szybko wzrastaj\u0105cy regres mowy, a ekspresja s\u0142owna zaczyna sprowadza\u0107 si\u0119 do komunikat\u00f3w jednocz\u0142onowych, kt\u00f3re maj\u0105 jeszcze warto\u015b\u0107 komunikatywn\u0105, jednak ich zakres ogranicza si\u0119 jedynie do spe\u0142nienia aktualnie odczuwanej potrzeby. [6]<\/sup><\/p>\n

Mow\u0119 dzieci dotkni\u0119tych autyzmem cechuje niew\u0142a\u015bciwe u\u017cycie zaimk\u00f3w wskazuj\u0105cych i p\u00f3\u017ane opanowanie struktur gramatycznych. Prawid\u0142owo rozwijaj\u0105ce si\u0119 dziecko opanowuje je przeci\u0119tnie ok. pi\u0105tego roku \u017cycia, natomiast dziecko autystyczne cz\u0119sto powy\u017cej dziesi\u0105tego roku. Sk\u0142onno\u015b\u0107 do okre\u015blania siebie w trzeciej osobie liczby pojedynczej, d\u0142ugo utrzymuj\u0105cy si\u0119 brak u\u017cycia zaimka \u201eja” to kolejna klasyczna cecha mowy autystycznej i stanowi ona odbicie trudno\u015bci okre\u015blenia siebie jako indywidualnej jednostki, niemo\u017cliwo\u015b\u0107 odgraniczenia przez dziecko i dos\u0142ownego wyartyku\u0142owania w\u0142asnego \u201eja”. Rozw\u00f3j sprawno\u015bci komunikacyjnych u dzieci autystycznych jest procesem z\u0142o\u017conym, powolnie post\u0119puj\u0105cym, indywidualnym i niepor\u00f3wnywalnym. Zale\u017cny jest on nie tylko od stanu zdrowia dziecka, jego indywidualnych mo\u017cliwo\u015bci i predyspozycji, ale tak\u017ce od efekt\u00f3w oddzia\u0142ywa\u0144 terapeutycznych i wychowawczo- rewalidacyjnych szeroko poj\u0119tego \u015brodowiska.[7]<\/p>\n

Kompleksowo prowadzona terapia stwarza dziecku mo\u017cliwo\u015b\u0107 samodzielno\u015bci, co znajduje odbicie r\u00f3wnie\u017c w jego wypowiedziach i zachowaniu.<\/p>\n

Poni\u017cej przedstawiono studium przypadku oddzia\u0142ywa\u0144 wychowawczych dziecka z autyzmem.[8]<\/p>\n

[ci\u0105g dalszy tej niezwykle interesuj\u0105cej pracy w nast\u0119pnym wpisie]<\/p>\n
\n
\n

[1]<\/a> Bobkowicz-Lewartowska L., Autyzm dzieci\u0119cy: zagadnienia diagnozy i terapii. Krak\u00f3w: Oficyna Wydaw. ” Impuls”, 2000, s. 2.<\/p>\n<\/div>\n

\n

[2]<\/a> Jaklewicz H.: Autyzm wczesnodzieci\u0119cy. Gda\u0144skie Wyd. Psych. 1996, s. 23-24.<\/p>\n<\/div>\n

\n

[3]<\/a> Cyt. za Ga\u0142kowski T., „Kilka uwag o aktualnych pogl\u0105dach w dziedzinie autyzmu dzieci\u0119cego. Dziecko autystyczne”.<\/p>\n<\/div>\n

\n

[4]<\/a> Kaczmarek L.: Nasze dziecko uczy si\u0119 mowy, Wydawnictwo Lubelskie 1988, s. 89<\/p>\n<\/div>\n

\n

[5]<\/a> Cyt. za Ewa Pisula, Autyzm u dzieci: diagnoza, klasyfikacja, etiologia, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2000,\u00a0 s. 156.<\/p>\n<\/div>\n

\n

[6]<\/a> Ga\u0142kowski T.: w Diagnoza i terapia zaburze\u0144 mowy\u201d<\/em><\/strong>, UMCS, Lublin 1993, s. 67-68.<\/p>\n<\/div>\n

\n

[7]<\/a> B\u0142eszy\u0144ski J.: Mowa dziecka autystycznego, Wyd. Eruditus, Pozna\u0144 1994,s. 121 \u2013 122.<\/p>\n<\/div>\n

\n

[8]<\/a> Opracowano na podstawie: Minczakiewicz E.: Szko\u0142a Specjalna, Nr 2\/1998.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W niniejszej pracy zajm\u0119 si\u0119 przypadkiem dziecka autystycznego. Autyzm, jako zaburzenie o nieustalonej jak dot\u0105d etiologii u ka\u017cdego cz\u0142owieka ma indywidualny proces i niepowtarzaln\u0105 symptomatologi\u0119. Niekiedy istnieje trudno\u015b\u0107 w postawieniu trafnej diagnozy, co \u015bwiadczy o tym, \u017ce zaburzenia rozwojowe mog\u0105 mie\u0107 r\u00f3\u017cny stopie\u0144 g\u0142\u0119boko\u015bci i zakres, a tym samym i bardzo r\u00f3\u017cnoraki charakter. Istniej\u0105 wprawdzie … Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[24],"class_list":["post-9","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-prace-magisterskie","tag-dziecko-autystyczne"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}