{"id":250,"date":"2020-07-04T16:14:00","date_gmt":"2020-07-04T14:14:00","guid":{"rendered":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/?p=250"},"modified":"2020-07-04T16:14:00","modified_gmt":"2020-07-04T14:14:00","slug":"zdolnosc-dzieci-do-udawania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pracemgr.com.pl\/pedagogika\/zdolnosc-dzieci-do-udawania\/","title":{"rendered":"Zdolno\u015b\u0107 dzieci do udawania"},"content":{"rendered":"\n\n
\n \n
\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n \n\n
\n 5\/5 - (2 votes) <\/div>\n <\/div>\n

Zdolno\u015b\u0107 do udawania pojawia si\u0119 u cz\u0142owieka mi\u0119dzy 18-24 <\/strong>miesi\u0105ca \u017cycia i jest jednym z przejaw\u00f3w dzia\u0142ania wrodzonego modu\u0142u teorii umys\u0142u tzw. Mechanizmu Teorii Umys\u0142u (ToMM).<\/p>\n

Wyr\u00f3\u017cniamy nast\u0119puj\u0105ce formy zabawy w udawanie<\/u>:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0 tzw. forma odniesienia<\/strong> (udawanie substytucyjne<\/u> – poniewa\u017c udajemy, i\u017c jaki\u015b obiekt jest czym\u015b, czym w rzeczywisto\u015bci nie jest) \u2013 np. zabawa dwulatka z tat\u0105, kt\u00f3ry udaje \u017ce banan to telefon;<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0 tzw. forma prawdy<\/strong>, kt\u00f3ra polega na udawaniu w\u0142a\u015bciwo\u015bci \u2013 podczas tego rodzaju udawania zachowujemy si\u0119 tak, jakby jaki\u015b obiekt, jaki\u015b przedmiot posiada\u0142 cechy, kt\u00f3rych tak naprawd\u0119 nie ma (np. udajemy, \u017ce g\u0105bka brudzi, gdy w rzeczywisto\u015bci jest czyta i nie brudzi)<\/p>\n

3)<\/strong>\u00a0\u00a0 <\/strong>tzw. forma istnienia <\/strong>\u2013 co polega na udawaniu egzystencjalnym, czyli gdy wyobra\u017camy sobie co\u015b, czego w rzeczywisto\u015bci nie ma (np. czapka na czyjej\u015b g\u0142owie)<\/p>\n

Relacja mi\u0119dzy reprezentacja stanowi kryterium wyr\u00f3\u017cnienia wymienionych trzy form udawania, a tym, co ona reprezentuje. Te trzy formy wyst\u0119puj\u0105 wsp\u00f3lnie, wzajemnie si\u0119 dope\u0142niaj\u0105c i dlatego tworz\u0105 zesp\u00f3\u0142 (czy pakiet).<\/p>\n

Zdolno\u015b\u0107 do udawania \u0142\u0105czy si\u0119 zawsze ze zdolno\u015bci\u0105 do udawania innych. Dziecko nie tylko samo inicjuje zabaw\u0119 w udawanie, ale te\u017c rozumie jak opiekun udaje w zabawie.<\/p>\n

Udawanie jest zawsze zakotwiczone w ,,tu i teraz\u201d, a wi\u0119c ma charakter tymczasowy<\/p>\n

Leslie opisuj\u0105c dzia\u0142anie ToMM wyr\u00f3\u017cnia 3 typy reprezentacji:<\/p>\n

1) Podstawowa – kt\u00f3ra jest dos\u0142own\u0105, zrozumia\u0142\u0105 definicj\u0105 \u015bwiata<\/p>\n

2) Roz\u0142\u0105czna – czyli nieprzejrzysta, czasowa wersja reprezentacji podstawowej, kt\u00f3ra pozwala traktowa\u0107 informacj\u0119 jako raport na temat stanu umys\u0142u innej osoby<\/p>\n

3) Metareprezentacja- zbi\u00f3r prostych relacji mi\u0119dzy reprezentacjami, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 na struktur\u0119<\/p>\n

Wed\u0142ug Leslie\u2019ego je\u015bli dziecko bawi si\u0119 bananem, tak jakby to by\u0142 telefon, to ma w umy\u015ble:<\/p>\n

1) reprezentacj\u0119 podstawow\u0105 czyli obraz banana,<\/p>\n

2) r. roz\u0142\u0105czn\u0105 czyli obraz telefonu-banana. Dla dziecka chwilowo banan staje si\u0119 telefonem, bo tak o nim my\u015bli mama. \u2192Podejmuj\u0119 ono zabaw\u0119, bo wie \u017ce inne osoby maj\u0105 my\u015bli. (po\u0142\u0105czenie mi\u0119dzy zabaw\u0105 symboliczna a teoria umys\u0142u) Istot\u0105 r. roz\u0142\u0105cznej jest czasowe zawieszenie prawdziwych w\u0142asno\u015bci przedmiotu, a przyj\u0119cie w\u0142asno\u015bci zasugerowanych przez drug\u0105 osob\u0119. Poza tym dziecko posiada jeszcze wiedz\u0119 na temat relacji mi\u0119dzy tymi dwoma reprezentacjami i jest to 3) metareprezentacja (reprezentacja wy\u017cszego rz\u0119du). Umo\u017cliwia ona rozr\u00f3\u017cnienie ustosunkowania wobec stwierdzenia (udaj\u0119) od tre\u015bci stwierdzenia (\u017ce to telefon).<\/p>\n

Poglady Leslie\u2019go to statyczny natywizm, bo w ich \u015bwietle wy\u0142\u0105cznie dojrza\u0142o\u015b\u0107 wrodzonych struktur m\u00f3zgowych decyduje o tym, \u017ce w wieku 18m dziecko zaczyna udawa\u0107, czyli zdaniem tego autora tworzy\u0107 teorie umys\u0142u w postaci metareprezentacji.<\/p>\n

Bartsch i Wellman<\/strong> krytykuj\u0105 pogl\u0105d Leslie\u2019go za nie rozwojowy charakter, bo zak\u0142ada ona bowiem istnienie modu\u0142u, kt\u00f3ry jest wrodzony i nie podlega zmianom, a jedynie przejawia si\u0119 w r\u00f3\u017cnych zachowaniach.<\/p>\n

Bliskie natywistycznej koncepcji Fodora<\/p>\n

Konstruktywizm<\/strong>:<\/p>\n

Pogl\u0105dy: Gopnik i Wellman, Bartsch i Wellman, Mitchell, Flavella.<\/p>\n

Prezentuj\u0105 pogl\u0105dy bliskie Brunerowi i Piagetowi<\/p>\n

Sp\u00f3r pr\u00f3buje rozstrzygn\u0105\u0107 Anette Karmiloff-Smith<\/strong><\/u>:<\/p>\n

estawia koncepcj\u0119 Piageta i Brunera z koncepcj\u0105 Fodora (niezale\u017cne, wrodzone, anatomiczne modu\u0142y) i proponuje wprowadzenie poj\u0119cia ponownego okre\u015blania reprezentacji w innym formacie. Cz\u0119\u015bciowo podziela pogl\u0105dy natywist\u00f3w, \u017ce prawdopodobnie istniej\u0105 predyspozycje specyficzne dla dziedziny teorii umys\u0142u i jednocze\u015bnie twierdzi, \u017ce nie wyklucza to istnienia wp\u0142yw\u00f3w \u015brodowiska socjo-kulturowego na rozw\u00f3j dzieci\u0119cych teorii.<\/p>\n

Zauwa\u017ca, \u017ce rozumowanie z zakresu teorii umys\u0142u ma dlatego szczeg\u00f3lny zakres, bo trudno jest odnale\u017a\u0107 inn\u0105 dziedzin\u0119 ludzkiego poznania, w kt\u00f3rej rozr\u00f3\u017cnienie mi\u0119dzy tre\u015bci\u0105 twierdze\u0144, a ustosunkowaniem wobec niej stanowi\u0142oby tak istotn\u0105 spraw\u0119. Innymi s\u0142owy, aby dziecko mog\u0142o zrozumie\u0107 fa\u0142szywe przekonania, musi przede wszystkim r\u00f3\u017cnicowa\u0107 ustosunkowanie wobec czyjego\u015b twierdzenia o rzeczywisto\u015bci.\u00a0 (On jest przekonany ze czekolada jest w zielonej szafce) od twierdzenia (Czekolada jest w zielonej szafce). Dostrzeganie tej subtelnej r\u00f3\u017cnicy wymaga rozumienia czasownik\u00f3w mentalnych, a wi\u0119c \u015bci\u015ble zwi\u0105zane jest zrozumieniem mowy.<\/p>\n

Trzy<\/strong> grupy przes\u0142anek<\/strong> wskazuj\u0105ce, kt\u00f3re zachowania dzieci \u015bwiadcz\u0105 o tym, \u017ce odnosz\u0105 si\u0119 do innych os\u00f3b jako do istot posiadaj\u0105cych my\u015bli, pragnienia, intencje (propozycje Lewisa i Mitchella<\/u>):<\/p>\n

1) percepcyjno- poznawcze<\/u><\/strong>:<\/p>\n

    \n
  • ju\u017c od urodzenia darz\u0105 szczeg\u00f3lnym zainteresowaniem innych ludzi<\/li>\n
  • \u00a0preferuj\u0105 patrzenie na twarze (Johnson i Morton<\/strong>)<\/li>\n
  • ch\u0119tniej s\u0142uchaj\u0105 g\u0142osu matki ni\u017c innej kobiety<\/li>\n
  • odr\u00f3\u017cniaj\u0105 zapach matki<\/li>\n<\/ul>\n

    Wed\u0142ug Astingtona<\/strong> podstaw\u0105 teorii umys\u0142u jest umiej\u0119tno\u015b\u0107 odr\u00f3\u017cniania ludzi i przedmiot\u00f3w.<\/p>\n

    Gopnik, Slaughter, Melthzoff<\/strong> dowodz\u0105, \u017ce rozumienie percepcji wzrokowej jest prekursorem rozumienia przekona\u0144.<\/p>\n

    Mi\u0119dzy 9 a 12 miesi\u0105cami \u017cycia<\/strong> dziecko zaczyna rozumie\u0107 rol\u0119 spojrzenia innej osoby czy gestu wskazywania w akcie komunikowania si\u0119 ( rozumie nie tylko to \u017ce inni ludzie patrz\u0105 na przedmioty, ale te\u017c i to, \u017ce mi\u0119dzy spojrzeniem a \u015bwiatem zew istnieje relacja) (badania Butterwortha, Baron- Cohena<\/strong>)<\/p>\n

    Oko\u0142o 18 miesi\u0105ca \u017cycia<\/strong> dziecko rozumie ju\u017c sta\u0142o\u015b\u0107 przedmiotu (zaczyna dostrzega\u0107 relacj\u0119 mi\u0119dzy fiz lokalizacj\u0105 przedmiotu, mo\u017cliwo\u015bci\u0105 dostrze\u017cenia go)<\/p>\n

    2,5-letnie<\/strong> dzieci rozumiej\u0105 ju\u017c, \u017ce cho\u0107 one same widz\u0105 przedmiot to kto\u015b inny mo\u017ce go nie widzie\u0107 (i odwrotnie) \u2013 opisa\u0142 Flavella<\/strong> – <\/strong>nazywa to poziomem 1 umiej\u0119tno\u015bci przyjmowania perspektywy<\/u>. Poziom 2<\/u> umiej\u0119tno\u015bci przyjmowania perspektywy <\/u>wymaga du\u017co bardziej z\u0142o\u017conej wiedzy. (dzieci musz\u0105 oceni\u0107 jak wygl\u0105da przedmiot, kt\u00f3ry przedstawiony jest tak by wydawa\u0142 si\u0119 inny np. ,,do g\u00f3ry nogami\u201d)<\/p>\n

    Gopnik <\/strong>\u00a0dzieci nie tylko wcze\u015bniej rozumiej\u0105 b\u0142\u0119dy percepcyjne ni\u017c b\u0142\u0119dy przekonania, ale r\u00f3wnie\u017c, \u017ce uczenie dostrzegania b\u0142\u0119dnych spostrze\u017ce\u0144 (w tzw. percepcyjnych zadaniach) polegaj\u0105cych na pytaniu o to, co kto\u015b inny spostrzega w danej sytuacji, przyspiesz rozumienie fa\u0142szywych przekona\u0144.<\/p>\n

    2)<\/strong> zwi\u0105zane z umiej\u0119tno\u015bci\u0105 udawania<\/u><\/strong> :<\/p>\n

    Leslie wczesn\u0105 dzieci\u0119c\u0105 zabaw\u0119 w udawanie (ok. 18 m. \u017c.) mo\u017cna odczytywa\u0107 jako relacje mi\u0119dzy podstawow\u0105 reprezentacj\u0105<\/u> (bezpo\u015brednim obrazem rzeczywistego przedmiotu, kt\u00f3rym dziecko si\u0119 bawi np. klockiem) i roz\u0142\u0105czn\u0105<\/u> tj. reprezentacj\u0105 II rz\u0119du ( dotycz\u0105c\u0105 zawarto\u015bci udawania np. \u017ce klocek jest fili\u017cank\u0105 pe\u0142n\u0105 herbaty)<\/p>\n

    Roz\u0142\u0105czanie pozwala dziecku traktowa\u0107 udawan\u0105 zawarto\u015b\u0107 odr\u0119bnie od normalnych relacji, kt\u00f3r\u0105 przyjmuje podstawowa reprezentacja rzeczywistego obiektu lub zdarzenia.<\/p>\n

    Reprezentacje podstawowa i roz\u0142\u0105czna anga\u017cuj\u0105 r\u00f3\u017cne poziomy przetwarzania i stosuj\u0105 si\u0119 do innych logicznych i przyczynowych sposob\u00f3w wnioskowania.<\/p>\n

    Udawanie wymaga umiej\u0119tno\u015bci rozr\u00f3\u017cniania rzeczywisto\u015bci od reprezentacji tej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n

    3)<\/strong> komunikacyjno- spo\u0142eczne<\/u><\/strong>:<\/p>\n

    Stanowi\u0105 je te zachowania, kt\u00f3re mo\u017cemy wi\u0105za\u0107 z pocz\u0105tkami spo\u0142ecznego odnoszenia oraz kontaktami z otoczeniem poprzez konwersacj\u0119, zar\u00f3wno niewerbaln\u0105, jak i j\u0119zykow\u0105.<\/p>\n

    Bardzo wcze\u015bnie zwracaj\u0105 uwag\u0119 na gesty, ruchy cia\u0142a, wzory interakcyjne, spojrzenia opiekun\u00f3w.<\/p>\n

    Jerome Bruner<\/strong> opisa\u0142 epizody wsp\u00f3lnego zwracania uwagi w 5, 6 miesi\u0105cach \u017cycia, a wcze\u015bniej spo\u0142 u\u015bmiech, kt\u00f3re \u015bwiadcz\u0105, \u017ce dziecko inaczej odnosi si\u0119 do ludzi, a inaczej do przedmiot\u00f3w.<\/p>\n

    Rudolf Schaffer<\/strong> dowi\u00f3d\u0142, \u017ce epizody wsp\u00f3lnego zwracania uwagi s\u0105 podstawa tworzenia si\u0119 wi\u0119zi, a zarazem stanowi\u0105 sytuacj\u0119 podzielania dzia\u0142ania przez matk\u0119 i dziecko. W takiej syt na p\u0142aszczy\u017anie przedwerbalnej dochodzi do zrozumienia, co umo\u017cliwia nawi\u0105zanie kontaktu, a w konsekwencji poznanie drugiej osoby jako istoty czuj\u0105cej i my\u015bl\u0105cej.<\/p>\n

    George Butterworth<\/strong> opisa\u0142 dzieci\u0119ce gesty i nazwa\u0142 je komunikacj\u0105 ostensywn\u0105 <\/strong>czyli przedj\u0119zykowym sposobem komunikowania si\u0119 poprzez skierowanie uwagi adresata na co\u015b, co jest przedmiotem zainteresowania nadawcy. Komunikacj\u0119 ostensywn\u0105 zapewnia koordynacja mi\u0119dzy spojrzeniem i gestem wskazywania.<\/p>\n

    S\u0105 dwa typy komunikacji ostensywnej<\/u>:<\/p>\n